Berichten

Hoe je goed onderhandelt over jouw weg uit de drukte

Hoe je door goed onderhandelen een betere balans creëert tussen je werk en je privéleven

 

In mijn vorige artikel heb je kunnen lezen hoe je door het maken van keuzes voorkomt dat je achteloos meegaat in de stroom van drukte.

Ook gaf ik je in dat artikel een aantal tips om jouw drukte de baas te zijn.

Een van die tips betreft het bewaken van je grenzen. Je kunt niet ongestraft meer verplichtingen op je nemen. Er is een punt waarop je ten behoeve van je jezelf, je gezin, je werk zult moeten onderhandelen over je grenzen.

Dat onderhandelen gaat lang niet iedereen gemakkelijk af.

In mijn artikel help ik je op weg, zodat je je door goed onderhandelen een weg kunt banen uit de drukte en komt tot een betere werk-privé-balans.

 

Hoe je onderhandelt over jouw weg uit de drukte

 

Drie manieren van omgaan met drukte die je te groot wordt

 

Drukte hoef je niet over je heen te laten komen. Je hebt wel degelijk een keuze hoe met drukte om te gaan.

Een manier van omgaan met drukte is drukte accepteren als deel van leven. Zeker als drukte de sociale norm is in de kringen waarin jij verkeert. Bovendien is het vaak veel makkelijker om je mee te laten nemen in de stroom van drukte en te zien hoe dat uitpakt, dan om eruit te stappen.

Een andere manier van ermee omgaan is je er resoluut aan onttrekken. Door bijvoorbeeld je ontslag in te dienen en werk te maken van ander werk, als de drukte op je werk te groot wordt. Onder het motto “Ze bekijken het maar”.

Beide manieren zijn niet echt optimaal. Je lost het probleem op dat moment misschien wel op, maar er is alle kans dat je er een vervelend onvoldaan gevoel aan over houdt.

Beter is het aangaan van het gesprek en zaken bespreekbaar maken. En kijken of je in goed overleg, door goed onderhandelen, kunt komen tot een oplossing die beide partijen past.

 

 

Niet alleen in je werk, maar ook in je privéleven heb je de keus om te onderhandelen

 

En zo jouw weg te banen uit de drukte.

Werk-privé-balans heeft te maken met balans in je werk, balans in je privéleven en balans tussen je werk en je privéleven.

 

Met de mensen die jou lief zijn is het over het algemeen gemakkelijker onderhandelen, dan met een leidinggevende.

In werksituaties is het sowieso vaak moeilijk om nee te zeggen en al helemaal tegen een hoger geplaatst iemand.

In de privésituatie is dat anders. Je hebt een veilige, respectvolle, gelijkwaardige relatie en dat maakt het gemakkelijker om in gesprek te onderhandelen en afspraken te maken over een juiste verdeling van tijd en energie. En over wie wat doet en welke taken je eventueel uitbesteedt.

Bijvoorbeeld aan een huishoudelijke hulp, zodat je je op die manier een weg kunt banen uit de drukte.

 

Ook al vind je onderhandelen in de werksituatie moeilijker dan in je privéleven, er komt een punt waarop je dat wel zult moeten doen.

Als je tenminste je eigen grenzen wilt bepalen en niet maar domweg wilt blijven doen wat je gezegd wordt.

 

 

Principieel onderhandelen versus positioneel onderhandelen

 

De beste manier van onderhandelen is een manier waarbij beide partijen baat hebben. Waarbij er geen winnaar en verliezer is, maar er een win-win situatie wordt gecreëerd.

Fisher en Ury hebben deze manier van onderhandelen beschreven in hun boek, in het Nederlands verschenen onder de titel Excellent onderhandelen.

De door hen gepropageerde methode van principieel onderhandelen is gestoeld op het blootleggen van de belangen die aan de wederzijdse posities ten grondslag liggen. En op het zoeken naar oplossingen die het wederzijds belang dienen.

Maak je wederzijdse belangen als uitgangspunt van een onderhandeling, dan staan er ineens veel meer wegen open om samen oplossingen te bedenken.  Oplossingen waarbij niemand zich de verliezer voelt. En zonder dat beiden iets van hun belang hebben hoeven inleveren.

Als de onderliggende belangen helder zijn, dan ligt de weg open voor een win-win-oplossing.

 

 

Hoe je op een positieve, productieve manier onderhandelt over nieuwe grenzen, uit de drukte

 

Bij een positieve, productieve manier van onderhandelen over nieuwe grenzen ga je als volgt te werk:

  • Ga voor jezelf goed na wat precies je onderliggende belangen zijn en waarin deze verschillen van de positie die je in een onderhandeling over hetzelfde onderwerp zou innemen.
  • Begin met een omschrijving van je belangen. Vergeet daarbij niet het woord omdat te gebruiken. Ik kom daarop terug bij mijn voorbeeld.
  • Stel je open voor de belangen van de ander.
  • Ga op zoek naar verenigbare belangen voor je op zoek gaat naar oplossingen.
  • Neem deze verenigbare belangen als uitgangspunt voor het zoeken naar creatieve oplossingen die tegemoetkomen aan de belangen van beide partijen.

Het woord omdat en wat erop volgt is cruciaal in deze, omdat het inzicht geeft in jouw waarom.

Zo was een van mijn coachklanten met een potentiële werkgever in onderhandeling over een mooie baan. Vier dagen wilde hij werken, omdat hij vader wordt van zijn eerste kindje. En in overleg met zijn werkende partner een deel van de week de zorg op zich wil nemen.

Zijn waarom was doorslaggevend.

Ook al was er tot nu toe niemand bij het nieuwe bedrijf die vier dagen werkte, hij kreeg zijn akkoord. Wellicht ook omdat de potentiële werkgever een zeer aantrekkelijke kandidaat niet wilde laten lopen.

 

 

Tips die je helpen om je grenzen te bewaken en nee te zeggen als dat voor jou nodig is

 

Nee zeggen is over het algemeen niet gemakkelijk.

Zeker als jouw pleaser sterk aanwezig is. En als je eerder geneigd bent om moeilijke situaties te vermijden dan uitdagingen aan te gaan.

Geïnspireerd door Tony Crabbe geef ik je een aantal tips die je helpen om je grenzen te bewaken en nee te zeggen, als dat nodig is.

 

1. Leer nee te zeggen

Oefen ermee. Zeg komende week nee tegen minstens één verzoek waar je normaal gesproken ja tegen zou zeggen.

 

2. Ga de uitdaging aan, ga voor een oprecht nee

Verzin geen smoesjes om ergens onderuit te komen. Een smoes kan je mogelijk uit een lastige situatie redden, maar je loopt het risico dat je je met een smoes in de vingers snijdt.

 

3. Vergeet niet jouw omdat

Met omdat geef je niet alleen aan waar jouw prioriteiten en jouw grenzen liggen. Je concentreert je ook op de positieve reden waarom je nee zegt.

Begin met het uiteenzetten van je grote ja, zeg dan helder en beslist nee, waarop je met een voorstel komt.

 

4. Gun jezelf de tijd om na te denken over een antwoord

Onder druk ben je gauw geneigd om te kiezen voor de veilige optie. Dat is instemmen.

Soms heb je meer tijd nodig om goed af te kunnen wegen of nieuwe verplichtingen te combineren zijn met bestaande. Of weet je al dat je nee wilt zeggen, maar heb je meer tijd nodig om na te denken over hoe je dat wilt formuleren.

Gun jezelf die tijd en geef aan “Daar wil ik even over nadenken”. Of “Kan ik je daar over vijf minuten een antwoord op geven?”

 

5. Leg uit wat er zou gebeuren als je ja zou zeggen

Tony Crabbe noemt dat een restrictief nee.

Je zegt dan nee omdat het inwilligen van dit nieuwe verzoek niet haalbaar is of een te zware belasting zou vormen voor de verplichtingen die je al aan bent gegaan.

Je legt uit wat er zou gebeuren als je ja zou zeggen. Met je nee op het onhaalbare verzoek creëer je ruimte voor iets dat wel haalbaar is.

 

 

Tot slot

 

Overtuigd en overtuigend nee zeggen en onderhandelen om jouw drukte de baas te blijven heeft alles te maken met heel helder hebben wat voor jou belangrijk is, jouw persoonlijke missie.

Niet alleen met betrekking tot werk, maar ook met betrekking tot wat naast werk voor jou belangrijk is.

 

 

Heb je dat nog onvoldoende scherp om daar overtuigd en overtuigend over te communiceren?

Bel (0575-544588/ 06-54762865) of e-mail (marlene@lifeworkdesign.nl) me gerust om een afspraak te maken voor een oriënterend gesprek.

 

 

 

 

Hoe je vermijdt dat je achteloos meegaat in de alledaagse drukte

Hoe je door het maken van keuzes de verleiding weerstaat van het volgen van de weg van de minste weerstand

 

“Zoals Boeddha tweeënhalfduizend jaar geleden al zei…we zijn allemaal compleet gestoord”. (Albert Ellis, 1913-2007, psychotherapeut)

We laten ons als vanzelf meenemen in de drukte die op ons afkomt. Drukte, die we deels ook zelf creëren. Ook al zijn we ons daarvan vaak niet bewust.

Als druk mens zit je al gauw in een vicieuze cirkel. Vergelijk het met een muis die steeds maar rondjes loopt in zijn muizenrad.

Waar druk zijn lang geassocieerd werd met succesvol zijn, belangrijk zijn, heb ik de indruk dat druk zijn steeds meer gezien wordt als iets waar je niet trots op hoeft te zijn. Integendeel.

Zo wil bijvoorbeeld Tony Crabbe dat we druk zijn niet zien als iets om over op te scheppen. Druk zijn is volgens hem eerder iets wat je met enige schaamte zou moeten bekennen.

Mensen die druk zijn volgen volgens hem de weg van de minste weerstand. Zij maken geen keuzes, maar laten zich gedachteloos meevoeren met de stroom.

 

Geïnspireerd door zijn boek Nooit meer te druk, laat ik je zien hoe je door het maken van keuzes vermijdt dat je achteloos in de drukte meegaat. En geef ik je een aantal tips om jouw drukte de baas te zijn.

 

Hoe je vermijdt dat je achteloos meegaat in de alledaagse drukte

 

Psychologisch kun je drukte zien als de weg van de minste weerstand

 

Volgens Tony Crabbe is drukte het gevolg van niet kiezen en niet weten wanneer je genoeg hebt gehad. 

Je realiseert het je vast niet altijd, maar in veel opzichten leven we in een tijd van overvloed. We hebben een overvloed aan bijvoorbeeld producten, relaties, e-mails, tweets, maar ook een overvloed aan tijd. Ook al voelt dat laatste misschien niet zo.

Bovendien kun je nagenoeg alles altijd doen. Je kunt bijvoorbeeld dag en nacht reizen, shoppen, je entertainen en door de Social Media kun je het hele etmaal contact hebben met de hele wereld.

En door die overvloed wil je ook eerder alles doen.

 

Menigeen loopt het gevaar aan overconsumptie te bezwijken.

Letterlijk denk ik dan aan het grote probleem van overgewicht.

Maar in bredere zin loop je het risico te bezwijken als je toegeeft aan alles wat er op je af komt. Het is onmogelijk om daar gehoor aan te geven. Je moet echt keuzes maken. Hoe moeilijk dat soms ook is.

Doe je dat niet, dan stapelt een en ander zich op en loop je groot risico dat je bezwijkt.

 

 

Geen enkele keus is zonder gevolgen

 

Elke keuze voor het een betekent een keuze tegen iets anders. Want als je het een kiest, dan kies je iets anders niet.

Wat dat betreft kan een gemaakte keuze een zekere spanning oproepen, min of meer pijn doen.

 

Het mooie is dat die kiespijn over het algemeen snel verzacht wordt en zelfs verdwijnt.

De spanning die door de gemaakte keuze ontstaan is, leidt in eerste instantie tot een zekere disbalans. In de sociale psychologie spreekt men dan van cognitieve dissonantie.

Die cognitieve dissonantie ervaar je als onprettig en dat onprettige gevoel wil je kwijt. Onbewust komt er dan een psychologisch mechanisme op gang, waardoor je jouw mening of attitude onbewust herziet.

Zo kan dan bijvoorbeeld wat je niet gekozen hebt in een ander daglicht komen te staan. En duidelijk als een minder aantrekkelijk alternatief worden weggezet. Je keuze voelt dan als uitgebalanceerd, consonant. En zo breng je jezelf na een keuze weer in balans.

 

 

Drukte als passieve keuze

 

Drukte is lang niet altijd een actieve keuze.

Realiseer je dat drukte vaak een passieve keuze is. Dat je bijvoorbeeld gedachteloos reageert op bliepjes over nieuwe e-mail, appjes of anderszins prikkels die bij je binnenkomen.

Of dat je keuzes maakt op basis van wat jij ervaart als algemeen aanvaarde afspraken. Bijvoorbeeld het als vanzelfsprekend aanwezig zijn op verjaardagsfeestjes. Terwijl je als je bewust stil zou staan bij de keuze, mogelijk de voorkeur zou geven aan een andere activiteit.

Of dat je je laat beïnvloeden door je sociale omgeving. Bijvoorbeeld dat je net als medepassagiers in de trein je smartphone pakt en je e-mail gaat checken, of je Twitter, Facebook of LinkedIn.

 

Zeker als de mensen waarmee jij je graag identificeert druk zijn, kan drukte een aanpassing zijn aan de sociale norm.

Vraag je af in hoeverre het gedrag dat je om je heen ziet je beïnvloedt en hoe je zelf met drukte omgaat.

 

 

Wil je minder druk zijn, ben dan huiverig voor wel of niet– beslissingen

 

Druk-zijn is de makkelijke keuze tussen wel of niet iets doen, waardoor je uiteindelijk teveel op je bord hebt liggen.

Volgens Tony Crabbe zou je vaker een welke-keuze moeten maken.

Wel of niet-keuzes zijn in zijn ogen ondoelmatige keuzes, omdat je daarbij het grotere plaatje buiten beschouwing laat. Dat geldt vooral ook bij drukte.

Zo blijkt bijvoorbeeld dat je bij wel of niet-keuzes vaker kiest voor ja, dan eigenlijk zou moeten, gezien de ruimte in je agenda (de ruimte op je bord).

Bovendien blijkt dat hoe drukker je het hebt, hoe meer je geneigd bent je keuzes te beperken tot wel of niet-keuzes. In plaats van dat je de gevolgen van deze keuzes overdenkt.

 

Het kenmerkende van een welke-keuze is dat je alle alternatieven in overweging neemt en vervolgens kiest welke van alle keuzes die je hebt, de meeste prioriteit heeft.

Zo stond een van mijn coachklanten laatst voor de keuze wel of niet als neventaak studenten begeleiden bij hun afstuderen. In eerste instantie was ze geneigd positief op het aanbod te reageren. In tweede instantie, het aanbod bekijkend vanuit het grotere geheel, werd het een nee.

Voor de inkomsten hoefde ze het niet te doen, want die waren niet dekkend voor de uren die zij gezien haar kwaliteitsnorm aan de begeleiding zou besteden. Als het dan deels hobby zou zijn, dan besteedde ze haar vrije tijd liever aan haar hobby schilderen.

 

Laat je niet misleiden door de meer in het oog springende voordelen van de keus iets wel te doen.

Vraag je af wat je opoffert door de wel-keuze. En waaraan je de tijd en de aandacht zou kunnen besteden als je ervoor kiest om het niet te doen.

Realiseer je dat niets willen missen mogelijk een van de redenen is waarom je zoveel op je bordje laadt.

 

 

Tot slot: Een aantal tips om jouw drukte de baas te zijn

 

Geïnspireerd door Tony Crabbe geef ik je een drietal tips om jouw drukte de baas te zijn.

 

1. Sluit wat deuren

Welke activiteiten ga je schrappen? Zodat je meer gerichte aandacht hebt voor de dingen die je doet en je minder opgejaagd voelt?

 

2. Herken jouw stempel van drukte

Wanneer heb jij het punt bereikt dat het genoeg is geweest? Hoe merk je dat?

Realiseer je dat hoe verder je voorbij dat punt gaat, hoe meer je vermogen om nieuwe zaken aan te pakken afneemt.

 

3. Bewaak je grenzen

Zorg dat je voor jezelf heel helder hebt wat met name belangrijk voor je is. Niet alleen met betrekking tot werk, maar ook met betrekking tot alle andere levensterreinen die belangrijk voor je zijn.

Maak dat specifiek en wees daarin duidelijk. Ook naar anderen toe.

Baken je grenzen af. Bepaal wat je op wilt geven ten gunste van de dingen die het allerbelangrijkste voor je zijn en handel daarnaar.

 

 

 

Vind je het moeilijk om jouw grenzen te bewaken?

Ook omdat je jouw persoonlijke missie niet helder hebt?

Bel (0575-544588/ 06-54762865) of e-mail (marlene@lifeworkdesign.nl) me gerust voor het maken van een afspraak voor een oriënterend gesprek.

 

 

 

 

Soms is het goed om te stoppen met werk om ruimte te maken voor iets nieuws

Waarom het goed is om bewust de ruimte te creëren om met een loopbaantraject aan de gang te gaan

 

“Soms is het goed om te stoppen om ruimte te maken voor iets nieuws”; tot die conclusie kwam een van mijn oud-coachklanten, terugkijkend op haar loopbaantraject.

Lange tijd ging zij door met het werk dat ze deed. Ook al werd ze er bij lange na niet gelukkig van. Al met al duurde het drie jaar voordat ze de knoop durfde door te hakken en zich los te maken van haar oude werkgever.

Dat haar werk in die periode zijn tol eiste, werd pijnlijk duidelijk toen ze overspannen thuis belandde.

Wacht niet met dempen van de put tot het kalf verdronken is. Stuur tijdig bij.

En heb je eenmaal de stap naar een loopbaancoach gezet, creëer dan bewust de ruimte om met jouw loopbaantraject aan het werk te gaan. Denk daarbij niet alleen aan ruimte in tijd, maar ook aan psychologische ruimte.

Want werk maken van ander werk is ook werken. En dat werken is niet altijd even gemakkelijk te combineren met een fulltimebaan.

 

Soms is het goed om te stoppen met werk om ruimte te maken voor iets nieuws

 

Het is goed om te beseffen dat het doorlopen van een loopbaantraject echt werken is

 

Ook al ga je, zoals een van mijn coachklanten het verwoordde, na elke sessie vol energie naar huis.

Ik was bijna elke dag ermee bezig. En als je met die opdrachten bezig bent, dan merk je dat je ook in een heleboel andere dingen ermee bezig gaat. Dat je je meer bewust bent van bijvoorbeeld de blijdschap die je op momenten ervaart op je werk. Of dat je je heel moe voelt. En dat je dan gaat bekijken, wat maakt dat je je zo voelt. Je bent je dus veel bewuster van de impact van een heleboel dingen op je normale werkdag.

Het loopbaantraject heeft ervoor gezorgd dat ik me daar bijna continu, bewust van was. En dat was eerlijk gezegd, ook wel eens heel vermoeiend.

Het is goed dat mensen beseffen dat het heel hard werken is. Dat het je niet komt aanwaaien. Als je ongelukkig bent, dan is er maar één persoon die daar iets aan kan doen en dat ben jijzelf.

En het is ook niet zo dat iemand tegen jou gaat zeggen ‘Doe dat of dat dan maar’. Het is echt zelf ontdekken.”

 

 

Een loopbaantraject vraagt ruimte in tijd, maar ook psychologische ruimte

 

Als je al tot over je oren in je werk zit, dan kun je niet optimaal de vruchten plukken van je loopbaantraject.

Misschien is dat je uit het bovenstaande al duidelijk geworden.

Bij loopbaancoaching doorloop je een proces. Dat proces voed je door aan het werk te gaan met een diversiteit aan opdrachten. Dat vraagt kloktijd. Maar meer nog psychologische tijd.

Die investering in tijd verdient zich ruimschoots terug. Bijvoorbeeld doordat je je succesvol kunt presenteren in een gesprek.

Zo zei een van mijn oud-coachklanten: “Als ik me in een gesprek kan laten zien, dan verkoop ik mezelf gewoon. Op mijn cv doet het niets. En ik heb bij jou heel erg goed geleerd om kwaliteiten over te dragen naar een andere context.

 

 

Neem zelf de regie en creëer ruimte om met een loopbaantraject aan het werk te gaan

 

Realiseer je dat het soms zelfs goed is om te stoppen met je huidige werk om ruimte te maken voor iets nieuws.

Er zijn inderdaad coachklanten die rigoureus knopen doorhakken om ruimte te maken voor iets nieuws. En bijvoorbeeld hun baan opzeggen met een termijn van drie maanden.

Laat je daarbij niet afschrikken door het risico van een gat in je cv. Als jijzelf maar een helder verhaal hebt over de periode waarin jij niet voor een werkgever werkzaam was.

Het is mijn ervaring dat menig potentiële werk- of opdrachtgever het kan waarderen, als jij bewust pas op de plaats maakt om je te oriënteren op een volgende loopbaanstap. En ook de tijd neemt om echt jouw ideale baan te realiseren.

 

Maar zo rigoureus hoef je lang niet altijd te werk te gaan.

Onderzoek of bespreek de mogelijkheden om bijvoorbeeld een bepaalde periode, een dag in de week minder te werken. Om die dag te kunnen focussen op jouw loopbaantraject.

Zeker als jouw werkgever een loopbaantraject faciliteert, is het de moeite waard om open en eerlijk het gesprek daarover aan te gaan.

Dat wordt misschien moeilijker voor je, als jouw werkgever geen weet heeft van jouw traject. Maar met een beetje creativiteit kun je daarvoor vast ook een vorm vinden.

 

 

Bewust de ruimte creëren om met een loopbaantraject aan de gang te gaan werpt zijn vruchten af

 

Zo heeft Laura succesvol een loopbaanswitch gemaakt.

Elke keer kreeg ik meer de bevestiging dat een loopbaanswitch maken echt wel kan. Het is zo bijzonder dat ineens al die kwartjes gaan vallen en dat je dan in alles wat je ziet, in alles wat je hoort en vraagt, de bevestiging ziet. Dat is heerlijk.

En ik was twee jaar geleden echt een hoopje ellende. Mensen bij de volleybal merken het zelfs. Ik sla harder. Die zeggen ‘Ben je nog ergens anders aan het sporten of zo?’ Ik zeg ‘nee, ik ben gewoon weer meer mens’. Ik heb weer energie, ik ben weer positief en ik spreek weer af.

En dat was ook hard nodig.”

 

 

 

Ben jij er ook aan toe om ruimte te maken voor iets nieuws?

Ben jij toe aan een loopbaanswitch?

Maak gerust een afspraak voor een oriënterend gesprek.

In overleg bekijken we dan, wat jij nodig hebt om jouw loopbaanswitch te maken.

 

 

 

 

 

Onvrije en vrije tijd

Hoe verkopen van je tijd in ruil voor salaris je onvrij kan maken

 

“Zou hij ook wel eens vrij zijn?”

Ik betrapte me erop dat ik schrok van mezelf. We zien de herder met zijn kudde hier met enige regelmaat. Zo ook afgelopen zondag.

Het verbaasde me dat die vraag in me opkwam.

Terwijl ik enige tijd geleden nog heel verwonderd reageerde toen door een pensionado aan mij gevraagd werd of ik nog tijd heb voor vrije tijd. “Hoezo?”, dacht ik toen. Tijd is mijn tijd. Het is aan mij om mijn tijd in te delen en mijn tijd te gebruiken zoals ik dat wil. Hoezo dus ‘vrije tijd’?

Het voorval deed me denken aan wat David Graeber in zijn boek ‘Bullshit Jobs’ schrijft over je tijd verkopen aan werkgevers in ruil voor geld. In dat geval je salaris of je loon. Dat je dan ook geacht wordt om in die tijd te werken voor je baas. Ook al ervaar je dat werk niet altijd als zinvol.

Het onderscheid tussen werktijd en vrije tijd impliceert dat je werktijd min of meer ervaart als onvrije tijd. Want waarom zou je anders dat onderscheid maken?

Meer daarover lees je in mijn artikel.

 

Onvrije en vrije tijd; over verkopen van je tijd in ruil voor salaris

 

Het idee dat iemand jouw tijd kan kopen

 

Of anders gezegd, dat je jouw tijd kunt verkopen. Toch is dat strikt genomen wat je doet, als je een contract afsluit met je werkgever. Voor het afgesproken aantal uren, stel je jouw tijd beschikbaar om te werken voor je baas.

En die tijd word je geacht zo goed mogelijk te besteden aan de taken die jou zijn opgedragen. Of die jouw verantwoordelijkheid zijn.

Je werkt in mijn tijd; ik betaal je niet om te lummelen’. Een verontwaardigde uitspraak van iemand die denkt dat er misbruik van hem wordt gemaakt. Een uitspraak ook, die demonstreert dat de tijd van de werknemer niet meer zijn eigen tijd is, maar ervaren wordt als eigendom van degene die deze heeft ‘gekocht’. Dus de werkgever.

Misschien is dat wat sterk uitgedrukt, maar inherent daaraan is ook het denken in stelen van je werkgever als je ‘lummelt’ op je werk. Jouw werkgever heeft immers betaald voor jouw tijd.

Deels realiseren we ons dat wel. We hebben het niet voor niets over ‘in de baas zijn tijd’. En ook al gaan we daar nu veelal soepeler mee om, menigeen is zich wel goed bewust van de overeenkomst die hij is aangegaan. En als iemand er voor de omgeving ‘de kantjes ervan afloopt’, dan wordt daar door menigeen toch vreemd naar gekeken.

 

 

Het idee dat jouw tijd van iemand anders kan zijn, is vrij opmerkelijk

 

In de meeste maatschappijen die ooit hebben bestaan, zou men zich dat niet in het hoofd halen.

Graeber geeft in zijn boek een mooi voorbeeld:

“Als een Griek of Romein een pottenbakker zag, zou hij zich kunnen voorstellen dat hij de pottenbakker zou kopen. Want slavernij was een bekend gegeven in de klassieke wereld. Maar hij zou versteld hebben gestaan van het idee dat hij de tijd van de pottenbakker zou kopen.”

Want hoe zou je ooit tijd kunnen kopen?

 

Werken als een slaaf, gedwongen zijn om je vrije wil in te leveren en, al was het maar tijdelijk, slechts het instrument te zijn van iemand anders, werd gezien als het vernederendste wat je als mens kon meemaken.

De meeste voorbeelden van loonarbeid die we in de klassieke wereld tegenkomen, zijn dan ook mensen die al slaaf waren.

 

Graeber vraagt zich dan ook af hoe we terechtgekomen zijn in de huidige situatie. De situatie waarin het volkomen vanzelfsprekend is dat vrije burgers van democratische landen zichzelf op deze manier verhuren of dat een baas verontwaardigd is als werknemers niet elk moment van ‘zijn’ tijd aan het werk zijn.

Kennelijk ervaren we die situatie als gewoon en staan we er niet bij stil wat er feitelijk gebeurt. We vinden het zelfs vreemd om de situatie te labelen zoals boven omschreven.

 

 

Het opmerkelijke van ‘tijd besteden’

 

Heb je je ook wel eens gerealiseerd dat we in ietwat vreemde bewoordingen communiceren over tijd? Dat die bewoordingen ook iets zeggen over hoe we kijken naar en denken over tijd?

Tijd is geld”, we zeggen het heel expliciet. In plaats van ‘tijd doorbrengen’ hebben we het over ‘tijd besteden’, ‘tijd verspillen’, ‘tijd besparen’ en ‘tijd verliezen’. Inderdaad, alsof tijd geld is.

Volgens Graeber worden zelfs niet-werkgevers gestimuleerd om zichzelf als een baas te beschouwen. En verontwaardigd te zijn als mensen met wie ze te maken hebben hun werk rustig aan doen en zelfs lijken te lummelen.

Eerlijk gezegd, herken ik dat wel. Je kunt dan het gevoel hebben ‘schiet eens op, ik sta hier mijn tijd te verdoen’.

 

 

Een onzinbaan of een betekenisvolle baan

 

Heb je een betekenisvolle baan, dan ga je jouw werkuren niet turven. Dan heb je denk ik ook niet het gevoel dat je daar zit voor je baas. Dat je jouw tijd hebt verkocht aan je baas.

Dan heb je niet de neiging om steeds op de klok te kijken hoeveel tijd je nog vol moet maken. Integendeel, je loopt eerder het risico dat je de tijd vergeet.

Dat is anders, als je zoals Marlies, je werk als een onzinbaan ervaart. Als je je bezig moet houden met klussen waarvan je de zin niet ervaart. Of als je op het werk je tijd moet doden door het lezen van een romannetje of te surfen op internet.

 

 

Wat de herder betreft

 

Gevraagd heb ik het hem niet, maar ik schat in dat hij vreemd opkijkt als ik hem vraag of hij behoefte heeft aan vrije tijd.

Ik heb begrepen dat het zijn eigen kudde is waarmee hij elke dag op stap is en ik neem aan dat hij er anno 2019 zelf voor kiest om zijn kudde te hoeden.

Als je hem zo ziet met zijn kudde, dan krijg je de indruk dat hij vrijheid ervaart in tijd en vrijheid om te lopen waar hij wil.

Daarmee doet hij nadenken over en relativeert hij het begrip vrije tijd.

 

 

In een volgend artikel lees je meer over besteding van jouw tijd in relatie tot zingeving.

 

 

 

Ervaar jij het als pijnlijk dat je jouw tijd niet in vrijheid in kunt vullen?

Dan is het tijd om je af te vragen waarmee je bezig bent in je werk en werk te maken van ander werk.

 

Kun je daarbij ondersteuning gebruiken?

Lees mijn aanbod betreffende het programma ‘Bouw je ideale loopbaan’.

Of maak een afspraak voor een oriënterend gesprek via deze link.

 

 

 

© foto: Martin Langbroek

Help, ik weet wat ik echt wil!

Je tijd managen voor de balans tussen werk en privé

 

Het is maandagochtend. Als loopbaancoach heb ik een afspraak met Jolanda. Zoals gewoonlijk starten we met een kop koffie. Spontaan stel ik haar de vraag “En, hoe is het?”. Jolanda kijkt bedenkelijk. “Helemaal niet goed”, zegt ze. Ik ben verbaasd. “Hoezo, vertel”, nodig ik haar uit. Jolanda vertelt haar verhaal. “Ik heb bar slecht geslapen”, zegt ze “en sowieso ben ik erg onrustig de laatste tijd”.

Jolanda heeft tot voor kort 32 uur gewerkt, naast haar gezin met drie kleine kinderen. En lange reistijden bovendien. Elke werkdag was een tour de force om op een redelijke tijd op haar werk te zijn. Jolanda was er niet echt rouwig om dat ze na haar ontslag meer tijd had voor zichzelf. En voor haar kinderen.

 

 

Gaande het traject is voor Jolanda heel duidelijk geworden wat naast haar werk belangrijk voor haar is

 

Bijvoorbeeld sporten, schilderen, wandelen met haar kinderen in het bos. Door er met haar over te praten is ze dat daadwerkelijk gaan doen: wekelijks sporten, deelnemen aan een schilderscursus en in het weekend is ze met regelmaat met haar kinderen in het bos.

Schilderen is een passie uit haar jeugd, zo werd me al snel duidelijk in ons traject. Graag was Jolanda naar de kunstacademie gegaan, maar dat werd haar toentertijd sterk ontraden. “Daar kun je je kost niet mee verdienen. Bovendien is de kunstwereld maar een vreemde wereld”, zo werd haar voorgehouden.

Het is overduidelijk dat ze haar enthousiasme voor het schilderen niet is kwijtgeraakt, hoewel ze een andere richting heeft gekozen. Integendeel, in het coachtraject heeft ze des te meer ervaren waar ze echt warm voor loopt. En schilderen hoort daarbij.

 

Help, ik weet wat ik echt wil

 

Geen probleem, zou je denken. Maar het tegendeel was waar

 

“Hoe moet dat nou, als ik straks weer aan het werk kan gaan?”, vraagt ze zich af. Dat benauwt haar. Slapeloze nachten heeft ze ervan.

Ze stelt zich voor hoe het straks weer zal zijn. Laat thuiskomen van haar werk. Geen tijd meer om te schilderen, geen vrije ochtend meer voor de sport. En sowieso zich opgejaagd en druk voelen. Het is voor Jolanda niet zo moeilijk om dat gevoel weer te ervaren.

En dat is beslist niet meer wat ze wil. Dat gevoel van tekort schieten, zowel op haar werk als privé, dat er aan alle kanten aan haar getrokken wordt. Met frustrerende uitputting als resultaat.

 

 

Een belangrijk besluit heeft ze al genomen

 

Die 32 uur werken is het niet meer, voortaan is 24 uur haar max. Want dat schilderen wil ze niet meer missen. Sterker nog, daar wil ze beslist verder mee. Ook voor het sporten moet er genoeg ruimte zijn. “En wie weet”, zegt ze “misschien kan ik dan ook gemakkelijker stoppen met roken. Ik weet nu hoe prettig het is goed in mijn vel te zitten”.

Doorpratend met Jolanda realiseert zij zich dat het eigenlijk heel goed met haar gaat. Niet voor niets heeft ze even minder goed geslapen. Het was voor haar een hele strijd om zich over te geven aan wat naast werk echt belangrijk voor haar is en de consequenties daarvan te aanvaarden.

 

Bij een volgend coachgesprek zit Jolanda er heel ontspannen bij. Het gaat zichtbaar heel goed met haar. Door het besluit minder te gaan werken ervaart zij nu alle rust en ruimte om het profiel van het voor haar ideale werk verder te specificeren, in balans met haar privéleven.

Want werk kun je niet los zien van alle andere zaken die belangrijk voor je zijn. Mijn bureau draagt juist daarom de naam Life\Work Design.

Kiezen is vaak lastig, want je kiest voor iets terwijl je iets anders laat vallen. Dat wordt gemakkelijker als je je prioriteiten scherp hebt. Uiteindelijk brengt dat balans tussen werk en privé.

 

 

Ken je het ongemakkelijke gevoel dat naast je werk andere dingen erg belangrijk voor je zijn? Wil je je ervaringen delen? Ik lees je reactie graag.

 

 

 

photo credit: J.BC

Tijd managen is vooral een kwestie van jezelf managen

Een tweetal instrumenten die inzicht geven bij zelfmanagement en het managen van jouw tijd

 

Bijna iedereen heeft haast en we hebben te weinig tijd voor wat we écht belangrijk vinden. NRC onderzocht het in een special over haast en tijd.

Je kunt wel het gevoel hebben dat je hard werkt, maar mogelijk verdoe je veel tijd. Tijdschrijven kan je helpen om inzicht te krijgen in jouw tijdsbesteding. Want mogelijk zie je onvoldoende uren terug, besteed aan activiteiten die naast werk belangrijk voor je zijn.

Tijd managen gaat niet zozeer over het managen van je tijd, maar meer over het managen van jezelf. En om jezelf te managen moet je weten wie je bent en wat voor jou écht belangrijk is; welke levensgebieden dat zijn en wat je op die gebieden wilt bereiken.

Dat heeft alles te maken met jouw persoonlijke missie.

In mijn artikel reik ik je een tweetal instrumenten aan die inzicht geven bij zelfmanagement en het managen van jouw tijd.

 

 

Discrepantie tussen gewenste en werkelijke situatie

 

Mogelijk heb je naar aanleiding van mijn vorige artikel over tijdschrijven in kaart gebracht hoe je jouw tijd besteedt.

Het is zeer de vraag of hoe je jouw tijd nu besteedt, correspondeert met hoe je idealiter jouw tijd zou willen besteden. Zeker als je je met regelmaat gehaast voelt en ervaart dat je te weinig tijd hebt voor wat je écht belangrijk vindt.

 

 

Cirkeldiagram als hulpinstrument om jouw ideale week in kaart te brengen

 

Met het cirkeldiagram kun je weergeven hoe je idealiter jouw tijd zou willen besteden.

En ook al omvatte het Timetracking Experiment van Dorie Clark dertig dagen, bij het cirkeldiagram gaan we gemakshalve uit van een week.

Ik help je op weg met een stappenplan.

 

Stap 1: Wat is voor jou zodanig de moeite waard dat je er tijd voor vrij wilt maken?

Denk daarbij bijvoorbeeld aan je relaties/ sociale contacten: je partner, eventuele kinderen (kleinkinderen), familie, vrienden. Of denk aan je werk, je hobby’s, sport, persoonlijke ontwikkeling, maatschappelijke bijdrage.

Inventariseer jouw wensen en schrijf ze op. Bekommer je niet om haalbaarheid. Dat komt pas later aan de orde.

Het is belangrijk dat je boven water krijgt wat je diep in je hart zou willen. Want als je bij die diepe wensen aan kunt sluiten door het stellen van doelen voor je werk en je privéleven, dan ben je sterker gemotiveerd om er tijd voor vrij te maken.

 

Stap 2: Hoe zou jij de beschikbare 168 uur in een week willen verdelen?

In één week heb je 168 uur.

Maar let op! Van die 168 uur ben je gemiddeld zo’n 90 uur kwijt aan wat men noemt persoonlijk onderhoud. Denk daarbij aan slapen, aan- en uitkleden, persoonlijke verzorging, eten, drinken, opruimen, administratie. Men noemt dat ook wel de vaste lasten.

Je houdt dan dus nog maar 78 uur over om vrij te besteden. Hoe zou je die uren idealiter willen verdelen over wat voor jou belangrijk is?

Maak jouw ideaalplaatje. Dat kan heel gemakkelijk digitaal.

Ik geef je een voorbeeld:

 

Tijd managen is vooral een kwestie van jezelf managen

 

Stap 3: Hoeveel uur besteed je nu daadwerkelijk aan de in jouw cirkel genoemde aspecten?

Pak het resultaat van jouw tijdschrijven er eens bij.

Heb je niet meegedaan met tijdschrijven, kijk dan eens terug in je agenda naar afgelopen week (weken) en schat in hoeveel tijd je in een week hebt besteed aan wat voor jou belangrijk is.

 

Stap 4: Welk gebied kan de komende tijd meer aandacht gebruiken?

En hoe ga je dat realiseren? Je hebt immers maar 168 uur in een week. En van die 168 uur spendeer je gemiddeld 90 uur aan persoonlijk onderhoud.

Tijd managen in de richting van jouw ideaal vraagt om keuzes maken. Met name om kiezen voor wat het meest belangrijk voor je is.

 

 

Matrix als tweede instrument om meer zicht te krijgen op je tijdsbesteding

 

Mogelijk kom je uren te kort in je week om alles te doen wat voor jou belangrijk is.

Meer dan 168 uur zitten er niet in een week. Je kunt beknibbelen bijvoorbeeld op je uren voor persoonlijke verzorging, je vaste lasten, maar uiteindelijk zal je dat opbreken.

Een oplossing kun je vinden door kritisch te kijken naar hoe je jouw tijd gebruikt. Mogelijk kun je activiteiten skippen of delegeren.

Ik geef je weer een stappenplan.

 

Stap 1: Kijk terug naar jouw activiteiten van de afgelopen week en zet elke activiteit in een van onderstaande vier vakken.

 

 

Stap 2: Vraag je af wat de ingevulde matrix jou te zeggen heeft.

Als je eerlijk in je spiegel gekeken hebt, dan komen er mogelijk de nodige activiteiten rechts boven terecht.

Je kunt dat vak kleiner maken en het vak linksboven en linksonder groter maken.

Het is goed om je bewust te worden van het feit dat je als vanzelfsprekend taken op je werk of in je huis oppakt, terwijl je ze niet graag doet en eigenlijk ook niet hoeft te doen.

Zo regelde een van mijn coachklanten als een van de resultaten van de 3-daagse training een huishoudelijke hulp omdat ze kostbare uren op haar parttime dag huishoudelijk bezig was. Terwijl ze aan de gang wilde met het doen van haar onderzoek om haar ideale werk te realiseren.

 

Besef dat met name in het vak linksboven de creativiteit zit.

Niet alleen voor jou, maar ook voor organisaties is het zeer productief om mensen linksboven te laten werken. Zo geeft bijvoorbeeld Google, medewerkers tijdens kantooruren de tijd om aan eigen ideeën te werken.

 

 

Tot slot

 

Wil je werkelijk iets veranderen met betrekking tot het managen van je tijd?

Voorwaarde is dan dat je bereid bent verbinding te maken met het doel waarvoor je kiest.

Als je je niet betrokken voelt bij een doel, dan wordt het lastiger om acties te ondernemen en dat doel te realiseren.

Je blijft dan in goede voornemens hangen, het bedenken wat je moet doen om je doel te halen en het plannen wanneer je het een en ander kunt uitvoeren.

Terwijl je er niet aan begint.

 

 

 

 

Lukt het je niet om op eigen kracht jouw tijd beter te managen?

Neem gerust contact met me op voor een oriënterend gesprek.

 

 

 

 

Inzicht door tijdschrijven geeft uitzicht op beter gebruiken van je tijd

Hoe tijdschrijven jou inzicht geeft en wat je van de resultaten kunt leren met betrekking tot jouw tijdbesteding

 

Tijdschrijven, urenregistratie; bij veel mensen roepen die woorden negatieve associaties op. En weerstand als het van je gevraagd wordt.

Voor anderen is het heel gewoon. Bijvoorbeeld als je gewend bent om projectmatig te werken.

Welke ervaring je er zelf mee hebt en hoe je er ook tegenaan kijkt, tijdschrijven kan heel zinvol zijn. Incidenteel of als onderdeel van je werk.

Zo is het de moeite waard om eens een bepaalde periode bij te houden hoe je jouw tijd gebruikt. Niet alleen met betrekking tot werk.

Zeker als je je opgejaagd en overbelast voelt en je te weinig tijd hebt voor wat je eigenlijk belangrijk vindt.

Want inzicht in je tijdsbesteding geeft uitzicht op beter gebruiken van je tijd.

 

Inzicht door tijdschrijven geeft uitzicht op beter gebruiken van je tijd

 

Bijna iedereen heeft haast en te weinig tijd voor wat we écht belangrijk vinden

 

NRC onderzocht het in een special over haast en tijd.

Het schijnt dat we hard werken. Maar is dat echt zo?

Je kunt wel het gevoel hebben dat je hard werkt, maar mogelijk verdoe je veel tijd. Met zaken die eigenlijk niet belangrijk zijn of door niet efficiënt te werken.

Gevoel is niet genoeg voor het weten. Om het echt te weten is het zaak om gegevens te verzamelen. Want zonder informatie is het moeilijk om goed zicht te hebben op hoe druk je bent.

 

 

Het Timetracking Experiment van Dorie Clark

 

Dorie Clark, marketing strateeg en professioneel spreker, ging het experiment aan en hield 30 dagen bij hoe ze haar tijd besteedde.

Met name om inzicht te krijgen of ze haar tijd efficiënt en aan de juiste dingen besteedde.

Zij gebruikte Excel om haar uren te registreren. Alleen al het steeds zich eraan herinneren dat ze iets op moest schrijven viel haar zwaar.

Maar ondanks dat, moedigt ze aan om je eigen Timetracking Experiment te doen.

Tijdschrijven bleek een krachtig instrument om bewustzijn te creëren en te motiveren tot verandering.

 

Ik denk overigens dat je het je gemakkelijker maakt als je een appje of andere software gebruikt om je uren te registeren.

Dan kun je dat scherm(pje) open laten staan en een nieuwe activiteit simpelweg aanklikken, aanmaken en de tijdklok laten lopen en afklokken als je de activiteit beëindigt.

Maar dat terzijde.

 

 

Wat jij kunt leren van het Timetracking experiment van Dorie Clark

 

Timemanagement in conventionele zin is lang niet altijd dé oplossing als je je gehaast en gestrest voelt.

Mogelijk is je dat uit literatuur en onderzoeksresultaten ook al duidelijk geworden.

Timemanagement gaat over efficiënter en slimmer werken, doelen stellen, plannen, prioriteiten bepalen en daardoor productiever zijn. En minder over kiezen voor zaken die er zowel professioneel als privé echt toe doen.

 

 

Clark kwam tot vier belangrijke inzichten die haar anders deden kijken naar kennis over productiviteit en timemanagement:  

  1. Multitasken kan lucratief zijn
  2. Er is tijdwinst en voordeel te halen uit het combineren van je persoonlijke en professionele netwerk
  3. Er zijn uren op de dag waarop of situaties waarin je gemakkelijker uren verspilt
  4. Bepaalde taken dragen een onevenredig psychologisch gewicht.

 

 

Multitasken kan lucratief zijn

 

Jij hebt vast ook gelezen over onderzoeksresultaten met betrekking tot multitasken.

Daaruit blijkt dat we niet effectief meerdere dingen tegelijk kunnen doen en dat switchen van taak naar taak aandacht en tijd kost.

Maar dat geldt niet voor alle activiteiten.

Zo kan bijvoorbeeld bijna iedereen een podcast of een audiobook luisteren tijdens woon-werkverkeer.

 

 

Er is tijdwinst en voordeel te halen uit het combineren van je persoonlijke en professionele netwerk

 

Of anderszins een combinatie van werk en privé.

Zo kan het zijn dat je in de 30-dagen oefening erachter komt dat je een bepaalde activiteit kunt categoriseren onder werk, maar ook onder ontspanning.

Bijvoorbeeld als je met een collega gaat wandelen om te brainstormen over een workshop die je samen gaat geven.

Daardoor kun je als het ware meer uren in een maand creëren dan de 672 uur die je hebt.

 

 

Er zijn uren op de dag waarop of situaties waarin je gemakkelijker uren verspilt

 

Bijvoorbeeld dat je doelloos scrolt door je tijdlijn op Social Media in plaats van dat je met een (professioneel) doel in gedachten berichten leest of plaatst.

Welke uren of welke situaties zijn dat voor jou?

Als je je ervan bewust bent, dan kun je waakzaam zijn op verkwisten van je tijd.

 

 

Bepaalde taken dragen een onevenredig psychologisch gewicht

 

Voor Clark was dat bijvoorbeeld het beantwoorden van haar e-mail.

Voor haar gevoel was ze daar onevenredig veel tijd aan kwijt. Maar feitelijk viel dat heel erg mee. Het was de druk die ze voelde, die het afhandelen van haar e-mail zwaar maakte.

Enerzijds vond ze dat ze e-mails snel moest beantwoorden. Anderzijds was ze bang dat ze door het beantwoorden van e-mails nog meer taken op haar to-do-lijst kreeg. Waardoor haar eigen strategische prioriteiten onder druk kwamen te staan.

 

 

 

Tot slot

 

Als het je lukt om een maand lang te tijdschrijven, dan geeft dat waardevolle inzichten.

Zonder gegevens is het gemakkelijk om te blijven hangen in een foutief beeld van hoe je jouw tijd gebruikt.

Of het nu gaat om het onbedoeld overdrijven van het aantal uren dat je met je werk bezig bent of denken dat je meer tijd verkwist dan je werkelijk doet.

 

 

 

In een volgend artikel reik ik je instrumenten aan om concreet aan het werk te gaan met de resultaten van jouw 30 dagen tijdschrijven.

Want mogelijk zie je onvoldoende uren terug, besteed aan activiteiten die naast werk belangrijk voor je zijn.

 

 

 

Wil je in een gesprek jouw vragen aan me voorleggen? Neem gerust contact met me op voor een vrijblijvend oriënterend gesprek.

 

 

 

 

 

Zeven strategieën die je helpen om jouw goede voornemens te realiseren

Handreikingen en tips om persoonlijke groei en toenemend zelfbewustzijn in leven en werk te bereiken

 

Ook al is Oud en Nieuw voor menigeen hét moment om goede voornemens te maken, elk moment in het jaar is daarvoor geschikt.

Het maken van goede voornemens is niet zo moeilijk. Je eraan houden is dat des te meer.

Of het nu gaat om goede voornemens om jouw drukte te beperken, meer aandacht te hebben voor je gezin, gezonder te eten of wat dan ook.

Misschien ben je zelfs nu, vier weken na Oud en Nieuw, jouw goede voornemens voor 2018 al vergeten. Ga je weer achteloos mee in wat er op je af komt.

Met alleen goede voornemens gaat het je ook niet lukken om gedrag te veranderen. En met voornemens in meervoud vraag je al helemaal veel van jezelf.

Wat wil jij écht veranderen? Wat is voor jou hét belangrijkste om zelf de regie weer te krijgen in je leven en in je werk? En daarop te sturen?

Heb je dat topic te pakken?

Creëer dan voorwaarden om jouw doelen te realiseren en zet naar behoefte hulpmiddelen in.

 

In mijn artikel reik ik je zeven strategieën aan, die je helpen om goede voornemens ten uitvoer te brengen. En niet onbelangrijk, te komen tot blijvende gedragsverandering.

En mochten jouw goede voornemens al aan je aandacht zijn ontsnapt, het is nooit te laat om weer bij te sturen.

 

Zeven strategieën die je helpen om jouw goede voornemens te realiseren

 

Zeven strategieën die je helpen om goede voornemens te realiseren en verandering in je leven en werk te bewerkstelligen

 

Goede voornemens zijn niet genoeg om je gedrag te veranderen. En ook met alleen motivatie red je het niet.

Wil je gewoontes echt doorbreken en je als persoon ontwikkelen, dan is er meer nodig.

Geïnspireerd door Tony Crabbe reik ik je zeven strategieën aan, die hun waarde bewezen hebben als hulpmiddel bij het realiseren van doelen.

Dat de strategieën werken, heb ik ook zelf ervaren.

 

1. Stel jezelf een duidelijk doel

Maak het doel concreet. Omschrijf het gewenste gedrag specifiek in een specifieke context.

Zo laat ik mijn mobiele en mijn zakelijke telefoon, behoudens bijzondere omstandigheden, in mijn kantoor. Zo kan ik bijvoorbeeld in alle rust lunchen.

En zo zet ik mijn computer pas aan, na mijn ontbijt. Voor mijn ontbijt maak ik mijn ochtendwandeling zodat ik de dag met een fris en leeg hoofd kan beginnen.

 

2. Houd het klein

Maak je voornemen, je doel niet te groot. Elke verandering begint met een eerste stap. Na die eerste stap komt er wel weer een volgende en zo realiseer je stapsgewijs jouw grote doel.

 

3. Plan je volgende stap

Weten wat je volgende stap zal zijn, helpt om je doelen te realiseren.

Ook bij het verwerven van mooi nieuw werk. Als je niet weet welke stappen je daar naartoe leiden, dan is het moeilijk om je eerste stap te zetten.

 

4. Gebruik sociale beïnvloeding

Al eerder schreef ik over doelen formuleren volgens SPEER: Specifiek, Positief, Eigen controle, Ecologie en Realistisch.

Met name die ecologie (rol van de omgeving) helpt mij, om mijn doelen te realiseren.

 

5. Neem een nieuwe gewoonte op sleeptouw

Bij 1 schreef ik al over mijn ochtendritueel. Daar hoort nog bij dat ik een liter warm water gereed maak en meeneem naar mijn kantoor, zodat ik in de loop van de ochtend voldoende drink.

Dat is overigens ook een mooi voorbeeld van een doel volgens SPEER. Ik richt mijn omgeving zodanig in dat de kans groot is dat ik mijn doel, voldoende drinken, realiseer.

Met die waterkan kon ik inhaken op mijn ochtendroutine, gedrag dat ik me al eigen heb gemaakt.

 

6. Beloon jezelf voor gewenst gedrag

Bijvoorbeeld door het kopen van een nieuw kledingstuk als het je gelukt is om het beoogde aantal kilo’s af te vallen.

Of door het maken van een wandelingetje of het drinken van een lekkere kop cappuccino, als je een moeilijke klus hebt geklaard.

In de psychologie heet dat operante conditionering. Misschien wil je jezelf niet conditioneren, maar het werkt.

 

7. Pas op voor ‘ach, wat maakt het ook uit’

Voor menigeen is een vast ritme belangrijk om zich te houden aan zijn doelen. Zo ook voor mij.

Houd je je een keer niet aan je specifieke doel, denk dan niet te gauw ‘Ach, wat maakt het ook uit. Ik heb me vandaag toch al niet aan mijn voornemen gehouden. Dan kan ik er maar beter van genieten ook en morgen opnieuw beginnen’.

Want morgen wordt dan al gauw overmorgen en overmorgen misschien niet meer.

Houd voor ogen dat het realiseren van goede voornemens niet staat of valt met een enkele terugval in je oude gedrag. Maar wél met hoe snel en hoe vasthoudend je de draad van je gedragsverandering weer weet op te pakken.

 

 

Oude gewoontes loslaten en je gedrag diepgaand veranderen is een proces

 

Het is niet alleen maar je anders gedragen.

Wil je jouw gedrag wezenlijk veranderen, dan zal je je niet alleen op je gedrag moeten richten, maar ook op jezelf. En dat is lang niet altijd gemakkelijk.

 

Ervaar je een probleem, dan ben je gauw geneigd om te zoeken naar wat men noemt een technische oplossing. Bijvoorbeeld minder uren gaan werken, als je te druk bent met je werk.

Maar of dat de oplossing is, dat is nog maar zeer de vraag. Mogelijk blijf je net zo druk met je werk, maar ga je je werk deels verschuiven naar privétijd.

Zo herinner ik me de tijd dat ik werkte als Hogeschooldocent. Ik werkte in deeltijd. Vaak, eerlijk gezegd meestal, meer dan het aantal uren van mijn aanstelling.

Terugbrengen van mijn taakomvang was niet de oplossing. Het was aan mij om mijn taakopvatting bij te stellen en zelf mijn grenzen en mijn taakomvang te bewaken.

Je kunt in zo’n situatie wel naar technische oplossingen blijven zoeken, maar die oplossing is er niet. De oplossing is jezelf veranderen en van daaruit stappen zetten; een adaptieve oplossing.

 

Heb je ooit een burn-out gehad, dan zal je dit herkennen. Een burn-out is geen technisch probleem. Er is geen eenduidige manier om het probleem op te lossen, geen strak omlijnde bewezen oplossing of gebruiksaanwijzing.

Een burn-out is eerder een adaptief probleem. De objectieve werkdruk speelt vast en zeker een rol. Maar de oplossing ligt voor een belangrijk deel ook in de persoon die met het probleem te maken heeft. En wel in een verandering van zijn denken, zijn overtuigingen, zijn aannames.

 

Hoe bijvoorbeeld onze waarden, overtuigingen en ons zelfbeeld ons gedrag beïnvloeden, heeft Mc Clelland weergegeven in zijn model van de IJsberg.

Wat we zien is het gedrag van mensen. Maar daar zit nog een hele wereld onder. Wil je een diepgaande verandering realiseren, dan zal ook wat onder water zit zichtbaar, bespreekbaar moeten worden.

Dat wil overigens niet zeggen dat door veranderingen in gedrag niet ook wat onder water zit kan veranderen. De verschillende niveaus houden verband met elkaar. Een verandering op het ene niveau heeft gevolgen voor andere niveaus.

 

 

Kortom

 

Gedrag verander je niet zomaar. Het is dan ook niet vreemd dat voornemens vaak voornemens blijven.

De aangereikte strategieën, mits goed en vasthoudend toegepast, zullen je kans op succes vergroten.

 

 

 

Kun je wel wat hulp gebruiken bij het realiseren van je doelen?

Bel (0575-544588/ 06-54762865) of e-mail (marlene@lifeworkdesign.nl) me gerust. Graag maak ik tijd voor je vrij om jouw vragen te beantwoorden.

 

 

 

 

 

Vorm je werk naar je eigen hand zodat het beter bij je past

Vorm je werk naar je eigen hand en realiseer je daarbij dat vaak meer mogelijk is dan je zelf denkt  

 

Onlangs had ik een afspraak met Saskia. Ruim een jaar geleden is zij bij mij een traject gestart. Nog tijdens dat traject stapte zij in een nieuwe baan. Afgelopen jaar is voor haar een hectisch en zwaar jaar geweest. En zwaar is het nog steeds. Zij heeft het gevoel alles half te doen, zowel in haar werk als in haar privésituatie. En ze komt nauwelijks tot rust. Desondanks heeft zij het gevoel dat ze blij moet zijn met haar werk en zich maar moet schikken in de situatie zoals die is.

 

Maar is dat zo? In hoeverre moet je je maar neerleggen bij de vervelende aspecten van je werk? Of kun je je werk zo aanpassen dat het beter bij je past?

Naar mijn overtuiging kun je je werk meer naar je hand zetten dan je zelf denkt. Sterker nog, als jij als werknemer erin slaagt om de baan voor jou passender te maken, dan komt dat niet alleen ten goede aan jouw werkplezier, maar ook aan het resultaat van het bedrijf waar je werkt.

 

Hoe komt het dan, dat menigeen geneigd is zich maar te schikken in zijn werksituatie, ook al wordt die deels als vervelend ervaren?

 

Vorm je werk naar je eigen hand en creëer werk dat bij je past.

 

 

Mensen leggen zich te gemakkelijk neer bij de negatieve aspecten van hun werk

 

Over het algemeen zijn mensen geneigd om zich afhankelijk op te stellen van hun werkgever. ‘Het is zoals het is en de minder aantrekkelijke kanten horen nu eenmaal daarbij’.

Zeker in tijden van crisis hoor ik dat vaak. Of als iemand bang is om niet aan ander werk te komen. Ik kan me daar iets bij voorstellen. Je bent blij dat je werk hebt. Je wilt in elk geval niet het risico lopen door eigen toedoen je baan te verliezen.

Maar volgens mij betekent dat nog niet, dat jij geen proactieve rol kunt spelen en zaken naar je hand kunt zetten.

 

In alle werk zitten negatieve aspecten. ‘Werk kan immers niet altijd leuk zijn’, wordt er dan gedacht. ‘Het is ook een moeten’.

Voor een deel van het werk zal dat zeker zo zijn. Het lijkt erop dat een gezond evenwicht tussen wat jij als positief en als negatief ervaart, belangrijk is. Want zonder plezier werken, werkt niet goed. Zowel voor je eigen gezondheid als voor de gezondheid van de organisatie waar jij werkt. Maar er is meer over te zeggen.

Als je erin slaagt de op het eerste gezicht ‘vervelende’ activiteiten op een andere manier te bekijken/te beleven, dan zullen die activiteiten een andere betekenis voor je krijgen. Zo kan het na een paar uur met abstracte beleidszaken bezig zijn, heel prettig zijn om een uurtje administratie te doen.

 

 

Neem de tijd en de ruimte om te reflecteren over de inrichting van je werk

 

We nemen vaak ook niet de tijd en de ruimte om na te denken over de inrichting van ons werk. We gaan maar door. Misschien geldt dat ook wel voor jou. Zeker als er geen signalen zijn dat het tijd is om je werk anders in te vullen of te organiseren.

Zo herinner ik me een van mijn coachklanten, Bram, een gedreven werker. Vijftig à zestig uur maakte hij in een week. Naar eigen zeggen vond hij het werk ‘superleuk’ en werkte hij ‘met veel drive’.

Door in het begeleidingstraject bewust stil te staan bij en te reflecteren over zijn werk werd hem echter duidelijk dat het werk hem meer energie kostte dan het hem opleverde. Aan het eind van een werkdag was hij naar eigen zeggen ‘te moe, te uitgeblust’. Aan het eind van de werkweek was dat al helemaal het geval.

Gaande het traject werd hem helder waar hij de meeste energie van krijgt, ook door de oefeningen die we hebben gedaan. Hij kreeg een scherp beeld van hoe hij zijn werk in kan richten, zodat het optimaal bij hem past.

Zonder bewust pas op de plaats te maken en met hulp van een coach over zijn werk te reflecteren,  was hij vast niet tot die bevindingen gekomen. Mogelijk geldt dat ook voor jou.

 

 

Het is ook niet zo gemakkelijk om helder te krijgen waar het aan schort

 

Er de vinger achter te krijgen welke aanpassingen dus nodig zijn. Bij plezier en voldoening in je werk spelen immers veel factoren een rol.

Ervaar je bijvoorbeeld weinig voldoening in je werk en vind je het moeilijk specifiek aan te geven wat je nodig hebt om wel voldoening te ervaren? Lees mijn artikel er dan nog eens op na.

Worstel je met de balans tussen je werk en je privéleven? In een ander artikel geef ik je een stappenplan met concrete oefeningen om meer balans tussen werk en privé te bereiken.

 

En heb je helder zicht op wat jij nodig hebt in je werk, dan vraagt het nog een aantal loopbaanvaardigheden om op een adequate manier je werk naar jouw hand te zetten.

Bijvoorbeeld om zelf proactief een voorstel te doen voor aanpassing van je huidige baan. Die vaardigheden kan ik je leren.

 

 

Je loopbaan de baas

 

Jij kunt zelf sturing geven aan je loopbaan. Daar zelf de baas over zijn. Er wordt zelfs steeds meer gepropageerd om als werknemer te ‘job craften’, zelf te sleutelen aan je baan.

‘Job craften’; daarbij denkt men dan aan allerlei aanpassingen die je als werknemer in je werk kunt realiseren om de functie beter op je motivatie en talenten aan te laten sluiten.

Bijvoorbeeld een andere organisatie van je werk. Zo kan het zijn dat het voor jou heel positief is als je een aantal operationele taken kunt delegeren aan een ondersteunende medewerker. Zodat jij meer tijd ter beschikking krijgt voor jouw eigenlijke, strategische en beleidsmatige werk. Het werk waar jij plezier en voldoening van krijgt.

Of misschien ben je op zoek naar meer uitdaging in je werk en kun je je belangstelling kenbaar maken voor nieuwe projecten.

 

 

Life\Work Design kan jou daarbij helpen

 

‘Taking charge of your career’: dat kan ik je leren.

Life\Work Design biedt jou het inzicht en de vaardigheden om op een adequate manier jouw individuele loopbaan te sturen en het werk te creëren dat optimaal past bij jou.

Gaande een begeleidingstraject krijg je helder voor ogen wat jou plezier en voldoening geeft en je leert in je werk daarop sturen.

Je leert een proactieve rol te spelen en zaken naar je hand te zetten. Zelfs in een tijd van economische crisis. Begeleid door mij als coach, leer je hoe je zelf overtuigd en overtuigend een voorstel kunt doen met betrekking tot de aanpassing van jouw baan.

Je kunt zelfs je eigen baan creëren, bij je huidige organisatie of daarbuiten. Niet langer afhankelijk zijn van je huidige werkgever of van vacatures. Lijkt je dat niet heerlijk?

 

 

 

Wil jij leren hoe je jouw loopbaan naar je hand kunt zetten?

Schrijf je dan in voor de driedaagse training ‘Bouw je ideale loopbaan’.

 

Wil je eerst je loopbaanvraag aan me voorleggen of met me kennismaken in een oriënterend gesprek?

Bel (0575-544588) of e-mail (marlene@lifeworkdesign.nl) me voor het maken van een afspraak.

 

 

Leven om te werken of werken om te leven

De betekenis van werk; waarom werk?

 

Niet dat ik leef om te werken. Ik werk om te leven”.

 

Die uitspraak of varianten daarop hoor ik met regelmaat. We zeggen het zo gemakkelijk “leven om te werken” of “werken om te leven”, maar eigenlijk is het vreemd.

 

De uitspraak suggereert dat werk alleen gaat over werken en dat leven iets anders is dan werk.

Het kan natuurlijk zijn, dat het op je werk een saaie, dooie boel is, maar jij leeft dan toch nog wel. (Mag ik hopen……)

De uitspraak suggereert ook dat een van de twee, leven dan wel werken, belangrijker gevonden wordt. Welke van de twee het belangrijkste voor je is, wordt  bepaald door de invulling en de betekenis die jij eraan geeft.

 

Wat betekent werk voor jou? Is werk voor jou vooral belangrijk om te kunnen leven zoals jij dat wilt? Of leef jij voor je werk?

Lees meer