Berichten

Waarom goed kiezen ook goed luisteren is

Hoe je goed kunt kiezen als je veel leuk vindt en een brede interesse hebt

 

“Hoe kan ik goed kiezen? Er is zoveel dat ik leuk vind.”

Ik hoor het met regelmaat van mijn coachklanten. En wat ze dan leuk vinden, kan sterk uiteenlopen. Van docent wiskunde tot uitvaartverzorger. Van kunstenaar tot zelfstandig boekhouder. Of van zelfstandig reisadviseur tot sales advisor in een winkel. En dat allemaal door een en dezelfde persoon.

Ik kan me goed voorstellen dat je je dan afvraagt ‘Wat moet ik kiezen?’. En dat je daarover graag duidelijkheid wilt.

 

In plaats van je af te vragen ‘Wat moet ik kiezen?’, is het volgens Harry Kunneman, emeritus-hoogleraar aan de Universiteit voor Humanistiek in Utrecht, goed om eerst eens te luisteren naar wat er in je leeft. Je af te vragen ‘Wat raakt mij?’, ‘Wat fascineert mij?’ of ‘Wat inspireert mij?’

Je zou kunnen zeggen ‘Wat kiest mij?’ in plaats van ‘Wat moet ik kiezen?

 

Waarom goed kiezen ook goed luisteren is

 

Niet weten wat je moet kiezen maakt onrustig

 

Zoals een van mijn coachklanten aangaf: “Ik wil heel graag helder krijgen hoe mijn ideale baan eruitziet. Het schiet nu alle kanten op en dat voelt onrustig.”

Ik kan me dat goed voorstellen.

Je wilt dan zo snel mogelijk een antwoord op de vraag wat je moet kiezen. Zodat je naar de volgende stap kunt gaan; werk maken van wat je gekozen hebt.

Als je niet weet wat je moet kiezen, dan word je voor je gevoel alle kanten uit getrokken. Zeker als de alternatieven ver uit elkaar liggen. Dat is op zijn zachtst gezegd onprettig en je wilt zo snel mogelijk van die ‘kies’ pijn af.

 

 

Een activistische en een meer passieve manier om van de ‘kies’ pijn af te komen

 

Heb je een keuzeprobleem, dan ben je al gauw geneigd om in de actie te schieten om je probleem zo snel mogelijk op te lossen.

Het is de vraag of dat de beste aanpak is. Misschien is het beter om eerst eens een meer passieve houding aan te nemen. En bij jezelf te rade te gaan en te luisteren naar wat er in je leeft.

 

Vaak is het goed om bij een keuzeprobleem eerst eens aandacht te hebben voor passiviteit, receptiviteit en sensibiliteit. En goed te luisteren naar wat je raakt, wat je inspireert en wat voor jou van betekenis is.

Passiviteit heeft dan alles te maken met de bereidheid om te horen en te luisteren. En vooralsnog nog geen plannen te maken, geen toekomstscenario’s, geen gewenste en ideale situaties.

 

 

Wat wel en niet helpt om goed te luisteren naar wat voor jou van betekenis is

 

Als je niet weet wat te kiezen, komen er allerlei stemmen op je af.

Dat kunnen stemmen zijn in jezelf, maar ook stemmen van anderen.

Ik zou maar kiezen voor een baan in loondienst, want dan ben je tenminste verzekerd van je inkomen.” Of “Doen wat je graag wilt is maar voor een paar mensen weggelegd.”

Welke andere intenties overstemmen ze?

Bijvoorbeeld “Ik wil meer aandacht voor creativiteit”, “Ik wil tijd voor goed contact met mensen om me heen”, “Ik wil werk waarin ik van betekenis kan zijn met wat ik doe in mijn werk”

Vaak zijn dat zachtere stemmen. Het is de kunst om die zachte stemmen te horen. Ze worden gauw overschreeuwd.

 

Het is goed om juist die schreeuwende stemmen te wantrouwen, of dat nu stemmen zijn van mensen om je heen of stemmen in jezelf.

 

Wantrouw ook het simplificeren van het keuzeproces. Want het maken van een loopbaankeuze is lang niet altijd makkelijk.

Zoek plekken op waar ook, zoals dat weleens genoemd wordt, morele klopsignalen kunnen worden gehoord.

Die signalen hebben alles te maken met waar jij warm voor loopt, jouw persoonlijke missie. En het is belangrijk om signalen daarover op te vangen en ernaar te luisteren.

 

Kies voor een optie waarin niet alleen materiële rijkdom aan de orde is, maar kies voor een functie of een vak waardoor je gegrepen wordt.

Welk vak of welke functie dat is, kun je het beste achterhalen door je ervoor open te stellen en te ervaren, te voelen wat dat werk met je doet.

 

 

Dertig dagen oefening; een mooie manier om te ontdekken wat jou iets te zeggen heeft

 

Zowel in de 3-daagse training ‘Bouw je ideale loopbaan’ als in individuele loopbaancoaching komt de dertig dagen oefening aan bod.

Houd dertig dagen een map bij waar je alles in stopt wat jou inspireert en aanspreekt. Dat kunnen bijvoorbeeld stukjes uit de krant zijn, van internet, een foto, een citaat, een kaart, een voorwerp, een opmerking op straat of een gesprek in de trein.

Wees alert op wat voor jou de moeite waard is om gezien of gehoord te worden en verzamel dat. Dat kan zijn in een envelop, maar ook een map op de computer. De kunst is om in eerste instantie alleen te verzamelen en verder niets. Kijk wat jou iets te zeggen heeft.

Dan kan bijvoorbeeld ook blijken dat het echt niet alles is wat jou interesseert, maar dat er duidelijk thema’s te ontdekken zijn in het materiaal dat jij verzameld hebt.

 

 

 

Kun je wel wat hulp gebruiken bij het in kaart brengen van wat voor jou van betekenis is?

Lees mijn boek Wat wil ik nu echt? – een loopbaanstrategie voor gedreven hbo’ers en academici die meer waarde willen realiseren in hun werk.

Met de strategie in dit boek realiseer je het werk dat je echt wilt. Met de inzichten op basis van onderzoek en ervaring en de praktische tips vind of creëer je werk waarin je een bijdrage kunt leveren die voor jou van betekenis is.

 

 

 

 

Rationeel een goede keuze; toch geen goede match

Waarom de beste keuze niet per definitie een weloverwogen keuze is

 

Veel mensen hebben moeite met kiezen. Zeker als het kiezen voor een opleiding, baan of loopbaan betreft.

Ze willen vooral een goede keuze maken.

Ze zijn dan geneigd om te denken dat daarvoor weloverwogen kiezen nodig is.

Maar wist je dat het kan zijn dat je rationeel goed gekozen hebt, maar dat je keuze toch niet goed voelt? Dat je keuze niet op zijn plek valt? Misschien zelfs helemaal mis is?

Kies je louter rationeel, dan maak je geen fit met je gevoel.

Aan de andere kant, vertrouw je blindelings op je intuïtie, dan loop je het risico in een diep gat te stappen.

Het is dan ook mooi als je bij het maken van keuzes met betrekking tot je werk en loopbaan de rationele benadering kunt combineren met een meer intuïtieve, gevoelsmatige strategie.

Voor je psychisch welbevinden is het namelijk belangrijk, dat een keuze niet alleen een verstandige, rationele keuze is, maar dat die keuze ook goed voelt.

Rationeel een goede keuze; toch geen goede match

 

Te veel om te kiezen bemoeilijkt een goede keuze

 

Ik zie dat met regelmaat bij mijn coachklanten. Zeker bij coachklanten die al jaren worstelen met een keuzeprobleem.

Zoals een van mijn klanten het verwoordde: “Zelfs al met betrekking tot mijn studie kon ik niet kiezen.”

Zij heeft dan ook een Propedeuse Psychologie gedaan. Vervolgens een Bachelor Bestuurskunde en ze heeft haar studie afgerond met een Master Internationale betrekkingen.

Achteraf is zij voor zichzelf tot de conclusie gekomen dat een studie Politicologie misschien een betere optie was geweest.

 

Veel te kiezen hebben lijkt gemakkelijk, maar dat is het niet.

Integendeel, het zorgt ervoor dat het maken van een goede keuze eerder moeilijker wordt dan makkelijker.

Niet alleen wordt het kiezen zelf moeilijker. Het blijkt ook, dat een uitgebreid pallet aan keuzes leidt tot het hanteren van hoge normen (maximizing) en grotere ontevredenheid en meer spijt achteraf

Als je veel alternatieven hebt, dan pik je er namelijk ook eerder het verkeerde uit. Wellicht kun je je daarbij iets voorstellen.

 

 

Een goede keuze maken door het opvolgen van een goede strategie

 

Maar wat is een goede strategie?

 

Een goede strategie is om te beginnen sterk persoonsgebonden.

De ene persoon is nu eenmaal rationeler of intuïtiever dan de andere. En de een is eerder geneigd om advies in te winnen bij anderen, terwijl een ander het liefst zijn eigen boontjes dopt.

 

Een goede strategie wordt daarnaast ook bepaald door de keuze waarvoor je staat.

Sommige keuzes maak je misschien heel intuïtief, terwijl je bij andere keuzes eerder geneigd bent om rationeel te werk te gaan.

Zo maak je de keuze voor een partner wellicht eerder op je gevoel. En zo maak je de keuze voor een baan misschien eerder door rationele afwegingen te maken.

Overigens is ook dat voor iedereen verschillend.

 

Een goede strategie is niet per definitie een rationele strategie.

Ook al zijn veel mensen geneigd om zo te denken. Ze denken dan, dat je een keuze goed moet doordenken. Bijvoorbeeld door alle voors en tegens van de alternatieven op een rij te zetten en af te wegen. En vervolgens te komen tot een besluit.

In de praktijk blijkt echter dat een rationele benadering niet per definitie leidt tot een goede keuze. Laat staan, de beste keuze.

De beste keuzes blijken te worden gemaakt door rationele denkers, die zich naast hun ratio laten leiden door hun intuïtie.

 

 

Een rationele strategie: bewust en gebalanceerd beoordelen van informatie?

 

Dat had je misschien gedacht, maar op grond van onderzoeken blijkt dat niet zo te zijn.

 

Wist je dat we informatie die we hebben, lang niet altijd rationeel verwerken?

Dat je hersenen gevoelig zijn voor een bepaald soort informatie? Dat het vooral informatie is die betrekking heeft op je streefdoelen?

Wil je bijvoorbeeld een goede keuze maken met betrekking tot een baan? Het blijkt dat je dan minder gevoelig bent voor de informatie die gaat over doelen die je wilt vermijden.

Denk daarbij bijvoorbeeld aan kenmerken van mensen, kenmerken van organisaties of arbeidsomstandigheden die je zou moeten vermijden, wil je groeien en bloeien in je werk.

Eenzijdige focus op streefdoelen leidt gauw tot eenzijdige informatieverwerking.

 

Een tweede verklaring voor het eenzijdige oordeel van baanzoekers heeft te maken met afstand.

Bij het maken van een goede keuze voor een baan ben je niet alleen gericht op het nu, maar ook op de toekomst.

Op basis van sociaal psychologisch onderzoek blijkt, dat afstand (ver of dichtbij, heden of toekomst) uitmaakt voor het soort informatie dat mensen in gedachten nemen en voor de besluiten die ze daaraan koppelen.

Als mensen een besluit moeten nemen over de toekomst, dan zijn ze kennelijk geneigd de positieve kanten van een mogelijke keuze zwaarder te laten wegen dan de negatieve.

 

Afstand beïnvloedt niet alleen de positief-negatief balans van een keuze, maar ook de inhoud van de afwegingen die we maken.

Als je een besluit over de toekomst van werk moet nemen, dan doe je dat met name op grond van cognitieve overwegingen. Daarbij maak je je een voorstelling van de uitkomsten, die je verwacht. Bijvoorbeeld je toekomstige salaris, ontwikkelingsmogelijkheden en andere aspecten die je wenst aan te treffen.

Het blijkt dat je je minder goed kunt inbeelden hoe je je in die baan zult voelen; blij, teleurgesteld, gespannen?

En kennelijk, als je iets negatiefs nog niet ervaren hebt, dan onderschat je de daadwerkelijke latere ernst ervan. De emoties ervaar je pas als je je eenmaal in die situatie bevindt.

 

 

Wil je een goede keuze maken? Laat je intuïtie dan spreken

 

Realiseer je dat er meer is dan het rationele, dat uiteindelijk bepaalt of een keuze een goede keuze is.

Realiseer je dat het bij het intuïtieve, het gevoelsmatige vaak gaat om moeilijk of nauwelijks benoembare zaken of aspecten.

Te rade gaan bij je gevoel kan je helpen om de zaken op het spoor te komen die je niet weegt met je rationele brein.

Zo kan het zijn dat een keuze op basis van bewuste afwegingen de juiste lijkt, terwijl die niet goed voelt.

Het omgekeerde kan ook: een keuze kan niet logisch zijn, maar beter voelen.

Het onbewuste zendt kennelijk signalen uit en het is goed om daaraan niet voorbij te gaan.

 

Matcht je gevoel niet met je ratio?

Zorg dan dat je op het spoor komt waar de weerstand vandaan komt of waarom je een alternatief zo aantrekkelijk vindt.

Wellicht helpt het je om je keuze aan een ander uit te leggen.

Begrijpt de ander je overwegingen? Ben je in staat om daarbij ook je gevoel te verwoorden?

 

 

Kortom:

Wil je een goede keuze maken met betrekking tot je werk en loopbaan?

Ga af op je verstand én op je gevoel.

Vraag je niet alleen af wat je in je ideale baan wenst aan te treffen, maar ook wat je moet vermijden als je wilt groeien en bloeien in je werk. Neem dat laatste mee in je afwegingen.

Richt je baankeuze op de korte of middellange termijn.

 

 

Kun je daarbij wel wat hulp gebruiken?

Bel (0575-544588 / 06-54762865) of e-mail (marlene@lifeworkdesign.nl) me gerust voor het maken van een afspraak voor een vrijblijvend oriënterend gesprek.

 

 

Help! Wat moet ik nu kiezen?

Hoe te kiezen als je meer opties hebt met betrekking tot werk

 

De vraag wat te kiezen of hoe te kiezen als je meer opties hebt met betrekking tot werk, is een vraag die me met regelmaat wordt voorgelegd. Niet alleen door coachklanten.

Bijvoorbeeld op loopbaanadvies.net:

Ik verkeer in de luxe om te mogen kiezen tussen twee aangeboden banen. Echter, ik kan niet kiezen! Beide opties hebben zo hun eigen voordelen maar ik weet gewoon niet waar ik het best aan doe gezien mijn toekomst. Maar moet ik juist wel kijken naar die toekomst, waarvan nog niets vaststaat, of moet ik meer leven in het nu?”

Kunnen kiezen uit twee of meer banen komt vaker voor dan je denkt. Ook al ben je zelf misschien al lang blij als je één concrete optie hebt.

Het is zelfs belángrijk om keuzemogelijkheden te hebben. Want als je geen keuzemogelijkheden hebt, dan ben je de slaaf van het enige alternatief dat je ziet.

Maar als je dan daadwerkelijk kunt kiezen, hoe pak je dat dan aan? In mijn artikel help ik je op weg.

 

Hoe te kiezen als je meer opties hebt met betrekking tot werk

 

Een goed gevoel van richting is cruciaal om een goede keuze te kunnen maken

 

Met opzet schrijf ik gevoel. Weten is niet genoeg.

Het bepalen van je richting is namelijk meer dan een rationeel proces.

Je kunt zaken verstandelijk mooi op een rij zetten en beargumenteren. Maar als ze niet gedragen worden door je gevoel of innerlijk weten, dan blijf je hangen in je hoofd.

De kans is dan klein dat je daadwerkelijk overgaat tot actie. Menig coachklant kan daar zijn eigen voorbeeld van geven. En misschien herken je het zelf ook.

En als je wel overgaat tot actie, dan loop je het risico eerder af te haken, als het even tegenzit. Want als jij niet gedreven wordt door vuur van binnenuit, dan heb je veel meer doorzettingsvermogen en discipline nodig.

 

Een goed gevoel van richting is belangrijk om keuzealternatieven te beoordelen.

Ook al weet je nooit zeker wat de toekomst jou brengt.

Welke keuzealternatieven leiden je in de richting van je doel? En welke keuzealternatieven leiden je er misschien eerder van af?

Kiezen in de richting van je doel betekent overigens niet, dat je loopbaan altijd een rechtlijnig traject moet zijn. Een uitstap naar rechts of naar links of misschien een stap terug, kunnen een middel zijn om uiteindelijk te realiseren wat je voor ogen hebt.

 

 

Gaan voor zomaar een baan kan riskant zijn

 

Heb je nu geen werk? Dan is de verleiding groot om concessies te doen met betrekking tot je loopbaan en vooralsnog te gaan voor een baan. Dat is heel begrijpelijk.

Heb je nu werk? Of kun je het je permitteren om meer tijd te pakken voor veroveren van werk dat écht bij je past? Ga dan voor je loopbaan. Ook al weet je niet exact wat de toekomst je brengt.

Want, het hoeft niet zo te zijn, maar gaan voor zomaar een baan kan riskant zijn. Niet alleen voor je lichamelijk en psychisch welbevinden, maar ook voor je loopbaan.

 

 

Voortijdig toehappen kan een valkuil zijn

 

In een van mijn vorige artikelen heb je wellicht gelezen over mijn stappenplan om succesvol werk te maken van werk dat optimaal bij je past.

In stap 9 krijg je keuzemogelijkheden in beeld die passen in het profiel van het voor jou ideale werk.

Het kan zijn, dat men jou eerder in je onderzoeksproces al een aanbod doet. Op basis van ervaringen van coachklanten zou ik daarvan zo een aantal voorbeelden kunnen noemen.

Het is echter de kunst om daar niet gelijk op in te gaan. Zeker als het aanbod niet past bij de richting die jou voor ogen staat.

Het kan een valkuil zijn om voortijdig toe te happen. Gevleid als je je voelt door de waardering die je krijgt.

Wees je bewust van wat je te bieden hebt en houd zelf de regie.

 

 

Hoe je kunt kiezen als je meer opties hebt met betrekking tot werk

 

In een eerder artikel gaf ik je een stappenplan voor het oplossen van een loopbaandilemma.

Maar hoe te kiezen als je meer dan twee opties hebt?

Een handig hulpmiddel daarbij is een besluitvormingsmatrix. Daarin werk je uit hoe je alternatieven scoren op de criteria, die voor jou belangrijk zijn met betrekking tot werk.

 

Ik geef je een stappenplan:

 

  1. Inventariseer de criteria die voor jou belangrijk zijn met betrekking tot werk.

Maak daarbij gebruik van het profiel van het voor jou ideale werk. Zet de criteria aan de zijkant van je blad horizontaal onder elkaar.

 

  1. Geef je criteria een wegingsfactor mee.

Niet elk criterium zal even belangrijk voor je zijn.

Ik geef je een voorbeeld.

Ontwikkelkansen is voor jou een belangrijk criterium voor werk. Het is belangrijker dan bijvoorbeeld de afstand wonen-werk.

Het criterium ontwikkelkansen geef je dan bijvoorbeeld maximaal 20 punten. En reisafstand woon-werk (minder dan 50 km of 1 uur reistijd) maximaal 10 punten.

 

  1. Zet aan de bovenkant van je blad verticaal de alternatieven.

Dat zijn dus de concrete opties, die je hebt.

 

  1. Ga na hoe die opties scoren op de door jou aangegeven criteria.

Die scores komen te staan naast het betreffende criterium. Doe dat voor elk alternatief dat je hebt.

 

  1. Tel de scores per alternatief bij elkaar op

De totaalscores per alternatief geven je een beeld van hoe de verschillende alternatieven scoren op jouw criteria met betrekking tot werk.

 

  1. Welk alternatief scoort het hoogst op de door jou aangegeven criteria?

 

 

Het is mijn ervaring dat zo’n matrix je helpt om te komen tot een besluit.

Het is wel goed om je daarbij te realiseren dat het een hulpmiddel is, aan de hand waarvan je op een rationele manier afwegingen maakt.

En kiezen is zeer zeker ook een emotioneel proces.

Het kan dus heel goed zijn dat aan de hand van de matrix een bepaald alternatief als het hoogst scorend uit de bus komt. Maar, nadat je er een nachtje over geslapen hebt, je toch kiest voor een alternatief met een lagere totaalscore.

 

 

Want wanneer is voor jou een keuze een goede keuze?

Ik lees graag je reactie.

 

 

Meer over het werken met de besluitvormingsvormingsmatrix en andere besluitvormingstechnieken lees je in mijn boek ‘Wat wil ik nu echt’.

En kun je wel wat hulp gebruiken bij het maken van je loopbaankeuze? Neem gerust contact met me op.

 

 

Hoe verder als je eenmaal een keuze hebt gemaakt

Lukt het je niet om je keuze tot een succes te maken, breng dan verandering aan.

 

“In het eerste jaar van de PABO voelde ik dat ik daar niet op mijn plek zat. Een alternatief zag ik niet. Ik heb de PABO dus afgemaakt.

Ik wilde niet voor de klas. Toch nam ik een baan aan op een basisschool. En nu, 26 jaar later werk ik er nog. Althans werken?

Al een paar keer was ik overspannen. Soms op het randje van burn-out.

Een val van de trap riep me een halt toe. Het is nu echt tijd om werk te maken van ander werk.”

 

Al 30 jaar ging zij door in een richting die eigenlijk haar richting niet is, niet bij machte om bij te sturen.

 

Heb je eenmaal een keuze gemaakt, dan is het niet altijd gemakkelijk om bij te sturen. Maar als het je niet lukt om je keuze tot een succes te maken, breng dan verandering aan.

 

Hoe verder als je eenmaal een keuze hebt gemaakt

 

Eenmaal een keuze gemaakt, gooi dan je eigen plaatje overboord

 

Je hebt een keuze gemaakt.

Wellicht had je je een beeld gevormd van hoe de nieuwe situatie er voor jou uit zou kunnen zien. Dat beeld heeft je waarschijnlijk ook doen kiezen.

 

Maar wist je, dat het goed is om je eigen plaatje los te laten, als je de keuze eenmaal hebt gemaakt?

En dat het goed is om je mee te laten nemen in de stroom?

Want als je vasthoudt aan je eigen plaatje, dan loop je het risico dat jouw verwachtingen niet sporen met de werkelijkheid. Met alle gevolgen van dien.

Niet alleen raak je teleurgesteld omdat jouw plaatje niet klopt. Je loopt ook het risico dat je blind wordt door jouw focus. En dat je daardoor mogelijkheden en kansen niet ziet.

En die onverwachte kansen zijn mogelijk waardevoller dan wat jij had bedacht.

 

 

Eenmaal een keuze gemaakt, aanvaard dan de volledige verantwoordelijkheid

 

Dat is moeilijk!

Je bent namelijk geneigd om anderen ‘de schuld te geven’, als jouw plaatje niet klopt met de werkelijkheid.

Bijvoorbeeld omdat ze in jouw ogen een en ander mooier hebben afgeschilderd dan het is. Of jou onvoldoende informatie hebben gegeven.

Het is dan niet gemakkelijk om aan jezelf toe te geven dat je misschien beter je onderzoek had moeten doen. Of beter had moeten doorvragen in het kennismakings- of sollicitatiegesprek.

Realiseer je dat jij het uiteindelijk altijd zelf bent, die de keuze heeft gemaakt.

 

En mocht je keuze tegenvallen, vraag je af wat je ervan kunt leren. Zodat je voor een volgende keer je kansen vergroot.

Bovendien, als je elke keuze als een kans kunt zien, dan is het veel gemakkelijker om daar de verantwoordelijkheid voor te aanvaarden.

 

 

Eenmaal een keuze gemaakt, bescherm dan een foute keuze niet, maar stuur bij

 

Heb je een keuze gemaakt en kan je er helemaal achter staan? Doe er dan alles aan om er een succes van te maken.

Lukt dat niet? Breng dan verandering aan.

Houd niet krampachtig vast aan een gemaakte keuze als je voelt dat je op het verkeerde pad zit. Zie het als een leerzame ervaring die je helpt om erachter te komen wat wel en niet bij je past.

Stel je koers bij en neem een ander pad.

Als je je ziel en zaligheid legt in iets en dan tot de conclusie komt dat het niets voor je is, dan moet je iets anders gaan doen.

 

Het is overigens niet gemakkelijk om een andere weg in te slaan. In de eerste plaats voor jezelf.

Vaak krijg je ook kritiek van de mensen om je heen, als je besluit om je koers drastisch te wijzigen.

Niet alleen ik, maar ook jij kent vast mensen die in een onbevredigende situatie blijven zitten.

Of omdat ze er zoveel in geïnvesteerd hebben, dat ze het zonde vinden om ermee op te houden. Of omdat ze bang zijn om het bekende los te laten. En misschien ook wel geen zicht hebben op een alternatief.

 

Maar waarom tijd en energie stoppen in iets waarmee je helemaal niet happy bent?

 

 

Signalen dat het tijd is om bij te sturen

 

Er zijn veel signalen dat het tijd is om bij te sturen.

In een eerder artikel besprak ik zes signalen dat het tijd is om werk te maken van ander werk, ook al heb je een vaste baan.

 

In dit artikel geef ik je, voor jouw gevoel misschien wat vagere signalen, signalen van binnenuit.

 

Het duidelijkst zijn gevoelens van verwarring en teleurstelling.

Vreemd genoeg ervaren we die emoties als negatief. Maar eigenlijk zijn ze heel positief.  Ze vertellen je dat je de verkeerde kant op gaat. Dat je niet goed op koers zit en dat het zaak is om bij te sturen.

 

Lichamelijke pijn kan ook een signaal zijn. Heb je je ooit gerealiseerd dat bijvoorbeeld pijn in je rug een signaal kan zijn, dat je je krampachtig probeert overeind te houden?  In een werksituatie die eigenlijk niet bij je past?

Ik heb al heel wat mensen letterlijk op zien bloeien na koerswijziging.

 

Ook geestelijke pijn kan een signaal zijn. En een teken dat er bijgestuurd moet worden. Ofwel met betrekking tot jouw manier van denken over jouw wereld. Ofwel wat jij doet in die wereld. Of misschien wel beide.

 

 

Als je de koers die je voor jezelf hebt uitgestippeld blijft beschermen, ook al past die niet (meer) bij jou, dan zul je nooit je bestemming bereiken.

 

Als je op je hoede bent voor signalen dat je moet bijsturen en daarop adequaat  reageert, zul je altijd op de juiste plaats uit komen. Of in elk geval, daar vlakbij.

 

 

Wil jij uitzoeken hoe je (weer) de goede koers te pakken krijgt?

Kun je daarbij wel wat hulp gebruiken?

 

Bel (0575-544588 / 06-54762865) of e-mail (marlene@lifeworkdesign.nl) me voor het maken van een afspraak voor een oriënterend gesprek.

 

Wil je meer lezen over adviezen en technieken om angst en besluiteloosheid om te buigen in kracht en actie?

Lees Niet durven, toch doen! van Susan Jeffers.

 

 

Doe jezelf niet tekort door je te profileren als alleskunner

Hoe je profileren als alleskunner tegen je werkt in plaats van dat je er je voordeel mee doet

 

“Ik wil focus aanbrengen in mijn dienstverlening als zelfstandige. Wat is de klantengroep die past bij mijn talent of ‘rode draad’. Wie is nu echt mijn klant en belangrijker; wat is zijn vraag?”

Enerzijds wil ze graag weten op welke klant ze zich wil richten en in welke klantvragen ze zich wil specialiseren. Anderzijds wil ze eigenlijk niet kiezen, maar haar aanbod zo breed mogelijk houden. Om geen klant te hoeven missen.

Soms is men heel gericht op zoek naar een echte alleskunner. Dan ben je in je voordeel als jij die alleskunner bent.

Maar je profileren als alleskunner kan ook tegen je werken. Of je nu zelfstandig ondernemer bent of op zoek bent naar een baan in loondienst.

Hoe dat werkt en wat de oplossing daarvoor is, lees je in mijn artikel.

 

Doe jezelf niet tekort door je te profileren als alleskunner

 

Door je als alleskunner te profileren doe je jezelf tekort als ondernemer

 

Je maakt het je moeilijk als je alles voor iedereen doet. Bijvoorbeeld als coach.

Als ondernemer je profileren als alleskunner werkt echt tegen je. Ook al denk je zelf dat je door niet te kiezen je klantgroep breed en dus groot houdt.

Als je niet kiest, dan kun je alleen maar in algemene zin communiceren over wat je doet en voor welke problemen jij de oplossing bent. Ook de klantgroepen waarmee je wilt werken blijven vaag, want in principe kan dat iedereen zijn.

En hoe wil je je klant bijvoorbeeld aanspreken op je website, als je niet helder hebt wie jouw klant eigenlijk is?

 

Niet alleen maak je het voor jezelf moeilijk als alleskunner, maar ook voor je klant.

Zou jij kiezen voor iemand die alles kan?

Ik niet, ik ga graag op zoek naar een expert op het terrein waar ik hulp of begeleiding bij nodig heb. Ik denk dat hetzelfde geldt voor meer mensen.

En wat denk je van jouw zichtbaarheid en vindbaarheid als zelfstandige alleskunner? Er wordt immers meestal naar specifieke expertise gezocht.

 

Durf dus te kiezen voor welke problemen jij met name de oplossing bent en/of specificeer je doelgroep.

 

Ik geef je een paar tips in de vorm van reflectievragen:

  • Waar loop je het meest warm voor? Waar gaat jouw vuurtje van branden? Waaraan wil jij een bijdrage leveren met wat je doet in je werk?
  • Met welke mensen heb je de meeste connectie? Voor welke mensen heb je een passie?
  • Welke specifieke dienstverlening of welk specifiek product past het beste bij jou?
  • Als je nu al klanten hebt; welke klanten trek je nu al aan? Met welke van die klanten werk je het liefst?
  • Met welke klanten identificeer je je het gemakkelijkst? Misschien wel omdat ze tot dezelfde groepen behoren als jij?

 

 

Door je als alleskunner te profileren in sollicitatietrajecten, doe je jezelf tekort

 

Bijvoorbeeld door te solliciteren naar elke functie die maar enigszins bij je past.

Wees selectief in de functies waar je werk van maakt. Ook al voel je de hete adem van het UWV in je nek. Of heb je anderszins het gevoel dat je niets te kiezen hebt.

Een werkgever of een selecteur is op zoek naar een geschikte kandidaat voor een specifieke functie.

Een werkgever is niet op zoek naar iemand die een baan zoekt. Integendeel, hij wil een professional die optimaal matcht met het profiel dat hij voor ogen heeft.

Dat is meestal niet iemand die alles kan of denkt alles te kunnen. Dat is eerder iemand die dé oplossing is voor zijn specifieke probleem.

Het is ook niet iemand die op alles solliciteert wat maar enigszins past. Bijvoorbeeld om maar aan de sollicitatieplicht te voldoen.

Als selecteur proef je dat uit een cv en uit een sollicitatiebrief. Want je denken over je kansen op de arbeidsmarkt beïnvloedt je handelen. Nog voordat jij je cv hebt opgesteld of je sollicitatiebrief hebt geschreven.

En zoals eerder aangegeven, je hebt de meeste kans op een baan als je gaat voor je ideale baan.

 

Durf dus te kiezen en te gaan voor een baan die echt bij je past.

Ik geef je een paar tips:

  • Wees selectief in de vacatures waarop je reageert.
  • Twijfel je of een vacature bij je past, doe je onderzoek. Bel bijvoorbeeld de contactpersoon met betrekking tot de vacature. Stel je vragen om een goed beeld te krijgen van de organisatie en de functie. Of bekijk of je iemand in je netwerk hebt, die betreffende organisatie of functie kent.
  • Spits je cv toe op de functie die je ambieert.
  • Wees selectief in wat je vermeldt in je cv. Een selecteur wil in een cv zien, wat hij zoekt. Al het overige leidt alleen maar af.
  • Houd voor ogen dat een cv is bedoeld om de aandacht te trekken. Je wilt een selecteur nieuwsgierig maken naar wat je nog meer hebt gepresteerd. Hem verleiden om het gesprek met jou aan te gaan. Je wilt dat hij denkt “die wil ik spreken”.
  • Doe jezelf niet tekort door een hele trits kwaliteiten van jezelf in je cv te benoemen, maar er verder niets mee te doen. Laat bij de beschrijving van je prestaties zien, met inzet van welke kwaliteiten jij die resultaten hebt bereikt.

 

 

Al met al werkt je profileren als alleskunner eerder tegen je, dan dat je er je voordeel mee doet.

Durf keuzes te maken, selectief te zijn en durf te gaan voor het werk dat jij voor ogen hebt.

 

 

Heb je nog geen goed beeld van het werk dat je wilt doen? Of van het werk dat goed bij je past?

Bel (0575-544588/ 06-54762865) of e-mail (marlene@lifeworkdesign.nl ) me gerust voor het maken van een afspraak voor een vrijblijvend oriënterend gesprek.

 

 

 

 

Hoe je goed onderhandelt over jouw weg uit de drukte

Hoe je door goed onderhandelen een betere balans creëert tussen je werk en je privéleven

 

In mijn vorige artikel heb je kunnen lezen hoe je door het maken van keuzes voorkomt dat je achteloos meegaat in de stroom van drukte.

Ook gaf ik je in dat artikel een aantal tips om jouw drukte de baas te zijn.

Een van die tips betreft het bewaken van je grenzen. Je kunt niet ongestraft meer verplichtingen op je nemen. Er is een punt waarop je ten behoeve van je jezelf, je gezin, je werk zult moeten onderhandelen over je grenzen.

Dat onderhandelen gaat lang niet iedereen gemakkelijk af.

In mijn artikel help ik je op weg, zodat je je door goed onderhandelen een weg kunt banen uit de drukte en komt tot een betere werk-privé-balans.

 

Hoe je onderhandelt over jouw weg uit de drukte

 

Drie manieren van omgaan met drukte die je te groot wordt

 

Drukte hoef je niet over je heen te laten komen. Je hebt wel degelijk een keuze hoe met drukte om te gaan.

Een manier van omgaan met drukte is drukte accepteren als deel van leven. Zeker als drukte de sociale norm is in de kringen waarin jij verkeert. Bovendien is het vaak veel makkelijker om je mee te laten nemen in de stroom van drukte en te zien hoe dat uitpakt, dan om eruit te stappen.

Een andere manier van ermee omgaan is je er resoluut aan onttrekken. Door bijvoorbeeld je ontslag in te dienen en werk te maken van ander werk, als de drukte op je werk te groot wordt. Onder het motto “Ze bekijken het maar”.

Beide manieren zijn niet echt optimaal. Je lost het probleem op dat moment misschien wel op, maar er is alle kans dat je er een vervelend onvoldaan gevoel aan over houdt.

Beter is het aangaan van het gesprek en zaken bespreekbaar maken. En kijken of je in goed overleg, door goed onderhandelen, kunt komen tot een oplossing die beide partijen past.

 

 

Niet alleen in je werk, maar ook in je privéleven heb je de keus om te onderhandelen

 

En zo jouw weg te banen uit de drukte.

Werk-privé-balans heeft te maken met balans in je werk, balans in je privéleven en balans tussen je werk en je privéleven.

 

Met de mensen die jou lief zijn is het over het algemeen gemakkelijker onderhandelen, dan met een leidinggevende.

In werksituaties is het sowieso vaak moeilijk om nee te zeggen en al helemaal tegen een hoger geplaatst iemand.

In de privésituatie is dat anders. Je hebt een veilige, respectvolle, gelijkwaardige relatie en dat maakt het gemakkelijker om in gesprek te onderhandelen en afspraken te maken over een juiste verdeling van tijd en energie. En over wie wat doet en welke taken je eventueel uitbesteedt.

Bijvoorbeeld aan een huishoudelijke hulp, zodat je je op die manier een weg kunt banen uit de drukte.

 

Ook al vind je onderhandelen in de werksituatie moeilijker dan in je privéleven, er komt een punt waarop je dat wel zult moeten doen.

Als je tenminste je eigen grenzen wilt bepalen en niet maar domweg wilt blijven doen wat je gezegd wordt.

 

 

Principieel onderhandelen versus positioneel onderhandelen

 

De beste manier van onderhandelen is een manier waarbij beide partijen baat hebben. Waarbij er geen winnaar en verliezer is, maar er een win-win situatie wordt gecreëerd.

Fisher en Ury hebben deze manier van onderhandelen beschreven in hun boek, in het Nederlands verschenen onder de titel Excellent onderhandelen.

De door hen gepropageerde methode van principieel onderhandelen is gestoeld op het blootleggen van de belangen die aan de wederzijdse posities ten grondslag liggen. En op het zoeken naar oplossingen die het wederzijds belang dienen.

Maak je wederzijdse belangen als uitgangspunt van een onderhandeling, dan staan er ineens veel meer wegen open om samen oplossingen te bedenken.  Oplossingen waarbij niemand zich de verliezer voelt. En zonder dat beiden iets van hun belang hebben hoeven inleveren.

Als de onderliggende belangen helder zijn, dan ligt de weg open voor een win-win-oplossing.

 

 

Hoe je op een positieve, productieve manier onderhandelt over nieuwe grenzen, uit de drukte

 

Bij een positieve, productieve manier van onderhandelen over nieuwe grenzen ga je als volgt te werk:

  • Ga voor jezelf goed na wat precies je onderliggende belangen zijn en waarin deze verschillen van de positie die je in een onderhandeling over hetzelfde onderwerp zou innemen.
  • Begin met een omschrijving van je belangen. Vergeet daarbij niet het woord omdat te gebruiken. Ik kom daarop terug bij mijn voorbeeld.
  • Stel je open voor de belangen van de ander.
  • Ga op zoek naar verenigbare belangen voor je op zoek gaat naar oplossingen.
  • Neem deze verenigbare belangen als uitgangspunt voor het zoeken naar creatieve oplossingen die tegemoetkomen aan de belangen van beide partijen.

Het woord omdat en wat erop volgt is cruciaal in deze, omdat het inzicht geeft in jouw waarom.

Zo was een van mijn coachklanten met een potentiële werkgever in onderhandeling over een mooie baan. Vier dagen wilde hij werken, omdat hij vader wordt van zijn eerste kindje. En in overleg met zijn werkende partner een deel van de week de zorg op zich wil nemen.

Zijn waarom was doorslaggevend.

Ook al was er tot nu toe niemand bij het nieuwe bedrijf die vier dagen werkte, hij kreeg zijn akkoord. Wellicht ook omdat de potentiële werkgever een zeer aantrekkelijke kandidaat niet wilde laten lopen.

 

 

Tips die je helpen om je grenzen te bewaken en nee te zeggen als dat voor jou nodig is

 

Nee zeggen is over het algemeen niet gemakkelijk.

Zeker als jouw pleaser sterk aanwezig is. En als je eerder geneigd bent om moeilijke situaties te vermijden dan uitdagingen aan te gaan.

Geïnspireerd door Tony Crabbe geef ik je een aantal tips die je helpen om je grenzen te bewaken en nee te zeggen, als dat nodig is.

 

1. Leer nee te zeggen

Oefen ermee. Zeg komende week nee tegen minstens één verzoek waar je normaal gesproken ja tegen zou zeggen.

 

2. Ga de uitdaging aan, ga voor een oprecht nee

Verzin geen smoesjes om ergens onderuit te komen. Een smoes kan je mogelijk uit een lastige situatie redden, maar je loopt het risico dat je je met een smoes in de vingers snijdt.

 

3. Vergeet niet jouw omdat

Met omdat geef je niet alleen aan waar jouw prioriteiten en jouw grenzen liggen. Je concentreert je ook op de positieve reden waarom je nee zegt.

Begin met het uiteenzetten van je grote ja, zeg dan helder en beslist nee, waarop je met een voorstel komt.

 

4. Gun jezelf de tijd om na te denken over een antwoord

Onder druk ben je gauw geneigd om te kiezen voor de veilige optie. Dat is instemmen.

Soms heb je meer tijd nodig om goed af te kunnen wegen of nieuwe verplichtingen te combineren zijn met bestaande. Of weet je al dat je nee wilt zeggen, maar heb je meer tijd nodig om na te denken over hoe je dat wilt formuleren.

Gun jezelf die tijd en geef aan “Daar wil ik even over nadenken”. Of “Kan ik je daar over vijf minuten een antwoord op geven?”

 

5. Leg uit wat er zou gebeuren als je ja zou zeggen

Tony Crabbe noemt dat een restrictief nee.

Je zegt dan nee omdat het inwilligen van dit nieuwe verzoek niet haalbaar is of een te zware belasting zou vormen voor de verplichtingen die je al aan bent gegaan.

Je legt uit wat er zou gebeuren als je ja zou zeggen. Met je nee op het onhaalbare verzoek creëer je ruimte voor iets dat wel haalbaar is.

 

 

Tot slot

 

Overtuigd en overtuigend nee zeggen en onderhandelen om jouw drukte de baas te blijven heeft alles te maken met heel helder hebben wat voor jou belangrijk is, jouw persoonlijke missie.

Niet alleen met betrekking tot werk, maar ook met betrekking tot wat naast werk voor jou belangrijk is.

 

 

Heb je dat nog onvoldoende scherp om daar overtuigd en overtuigend over te communiceren?

Bel (0575-544588/ 06-54762865) of e-mail (marlene@lifeworkdesign.nl) me gerust om een afspraak te maken voor een oriënterend gesprek.

 

 

 

 

Hoe je vermijdt dat je achteloos meegaat in de alledaagse drukte

Hoe je door het maken van keuzes de verleiding weerstaat van het volgen van de weg van de minste weerstand

 

“Zoals Boeddha tweeënhalfduizend jaar geleden al zei…we zijn allemaal compleet gestoord”. (Albert Ellis, 1913-2007, psychotherapeut)

We laten ons als vanzelf meenemen in de drukte die op ons afkomt. Drukte, die we deels ook zelf creëren. Ook al zijn we ons daarvan vaak niet bewust.

Als druk mens zit je al gauw in een vicieuze cirkel. Vergelijk het met een muis die steeds maar rondjes loopt in zijn muizenrad.

Waar druk zijn lang geassocieerd werd met succesvol zijn, belangrijk zijn, heb ik de indruk dat druk zijn steeds meer gezien wordt als iets waar je niet trots op hoeft te zijn. Integendeel.

Zo wil bijvoorbeeld Tony Crabbe dat we druk zijn niet zien als iets om over op te scheppen. Druk zijn is volgens hem eerder iets wat je met enige schaamte zou moeten bekennen.

Mensen die druk zijn volgen volgens hem de weg van de minste weerstand. Zij maken geen keuzes, maar laten zich gedachteloos meevoeren met de stroom.

 

Geïnspireerd door zijn boek Nooit meer te druk, laat ik je zien hoe je door het maken van keuzes vermijdt dat je achteloos in de drukte meegaat. En geef ik je een aantal tips om jouw drukte de baas te zijn.

 

Hoe je vermijdt dat je achteloos meegaat in de alledaagse drukte

 

Psychologisch kun je drukte zien als de weg van de minste weerstand

 

Volgens Tony Crabbe is drukte het gevolg van niet kiezen en niet weten wanneer je genoeg hebt gehad. 

Je realiseert het je vast niet altijd, maar in veel opzichten leven we in een tijd van overvloed. We hebben een overvloed aan bijvoorbeeld producten, relaties, e-mails, tweets, maar ook een overvloed aan tijd. Ook al voelt dat laatste misschien niet zo.

Bovendien kun je nagenoeg alles altijd doen. Je kunt bijvoorbeeld dag en nacht reizen, shoppen, je entertainen en door de Social Media kun je het hele etmaal contact hebben met de hele wereld.

En door die overvloed wil je ook eerder alles doen.

 

Menigeen loopt het gevaar aan overconsumptie te bezwijken.

Letterlijk denk ik dan aan het grote probleem van overgewicht.

Maar in bredere zin loop je het risico te bezwijken als je toegeeft aan alles wat er op je af komt. Het is onmogelijk om daar gehoor aan te geven. Je moet echt keuzes maken. Hoe moeilijk dat soms ook is.

Doe je dat niet, dan stapelt een en ander zich op en loop je groot risico dat je bezwijkt.

 

 

Geen enkele keus is zonder gevolgen

 

Elke keuze voor het een betekent een keuze tegen iets anders. Want als je het een kiest, dan kies je iets anders niet.

Wat dat betreft kan een gemaakte keuze een zekere spanning oproepen, min of meer pijn doen.

 

Het mooie is dat die kiespijn over het algemeen snel verzacht wordt en zelfs verdwijnt.

De spanning die door de gemaakte keuze ontstaan is, leidt in eerste instantie tot een zekere disbalans. In de sociale psychologie spreekt men dan van cognitieve dissonantie.

Die cognitieve dissonantie ervaar je als onprettig en dat onprettige gevoel wil je kwijt. Onbewust komt er dan een psychologisch mechanisme op gang, waardoor je jouw mening of attitude onbewust herziet.

Zo kan dan bijvoorbeeld wat je niet gekozen hebt in een ander daglicht komen te staan. En duidelijk als een minder aantrekkelijk alternatief worden weggezet. Je keuze voelt dan als uitgebalanceerd, consonant. En zo breng je jezelf na een keuze weer in balans.

 

 

Drukte als passieve keuze

 

Drukte is lang niet altijd een actieve keuze.

Realiseer je dat drukte vaak een passieve keuze is. Dat je bijvoorbeeld gedachteloos reageert op bliepjes over nieuwe e-mail, appjes of anderszins prikkels die bij je binnenkomen.

Of dat je keuzes maakt op basis van wat jij ervaart als algemeen aanvaarde afspraken. Bijvoorbeeld het als vanzelfsprekend aanwezig zijn op verjaardagsfeestjes. Terwijl je als je bewust stil zou staan bij de keuze, mogelijk de voorkeur zou geven aan een andere activiteit.

Of dat je je laat beïnvloeden door je sociale omgeving. Bijvoorbeeld dat je net als medepassagiers in de trein je smartphone pakt en je e-mail gaat checken, of je Twitter, Facebook of LinkedIn.

 

Zeker als de mensen waarmee jij je graag identificeert druk zijn, kan drukte een aanpassing zijn aan de sociale norm.

Vraag je af in hoeverre het gedrag dat je om je heen ziet je beïnvloedt en hoe je zelf met drukte omgaat.

 

 

Wil je minder druk zijn, ben dan huiverig voor wel of niet– beslissingen

 

Druk-zijn is de makkelijke keuze tussen wel of niet iets doen, waardoor je uiteindelijk teveel op je bord hebt liggen.

Volgens Tony Crabbe zou je vaker een welke-keuze moeten maken.

Wel of niet-keuzes zijn in zijn ogen ondoelmatige keuzes, omdat je daarbij het grotere plaatje buiten beschouwing laat. Dat geldt vooral ook bij drukte.

Zo blijkt bijvoorbeeld dat je bij wel of niet-keuzes vaker kiest voor ja, dan eigenlijk zou moeten, gezien de ruimte in je agenda (de ruimte op je bord).

Bovendien blijkt dat hoe drukker je het hebt, hoe meer je geneigd bent je keuzes te beperken tot wel of niet-keuzes. In plaats van dat je de gevolgen van deze keuzes overdenkt.

 

Het kenmerkende van een welke-keuze is dat je alle alternatieven in overweging neemt en vervolgens kiest welke van alle keuzes die je hebt, de meeste prioriteit heeft.

Zo stond een van mijn coachklanten laatst voor de keuze wel of niet als neventaak studenten begeleiden bij hun afstuderen. In eerste instantie was ze geneigd positief op het aanbod te reageren. In tweede instantie, het aanbod bekijkend vanuit het grotere geheel, werd het een nee.

Voor de inkomsten hoefde ze het niet te doen, want die waren niet dekkend voor de uren die zij gezien haar kwaliteitsnorm aan de begeleiding zou besteden. Als het dan deels hobby zou zijn, dan besteedde ze haar vrije tijd liever aan haar hobby schilderen.

 

Laat je niet misleiden door de meer in het oog springende voordelen van de keus iets wel te doen.

Vraag je af wat je opoffert door de wel-keuze. En waaraan je de tijd en de aandacht zou kunnen besteden als je ervoor kiest om het niet te doen.

Realiseer je dat niets willen missen mogelijk een van de redenen is waarom je zoveel op je bordje laadt.

 

 

Tot slot: Een aantal tips om jouw drukte de baas te zijn

 

Geïnspireerd door Tony Crabbe geef ik je een drietal tips om jouw drukte de baas te zijn.

 

1. Sluit wat deuren

Welke activiteiten ga je schrappen? Zodat je meer gerichte aandacht hebt voor de dingen die je doet en je minder opgejaagd voelt?

 

2. Herken jouw stempel van drukte

Wanneer heb jij het punt bereikt dat het genoeg is geweest? Hoe merk je dat?

Realiseer je dat hoe verder je voorbij dat punt gaat, hoe meer je vermogen om nieuwe zaken aan te pakken afneemt.

 

3. Bewaak je grenzen

Zorg dat je voor jezelf heel helder hebt wat met name belangrijk voor je is. Niet alleen met betrekking tot werk, maar ook met betrekking tot alle andere levensterreinen die belangrijk voor je zijn.

Maak dat specifiek en wees daarin duidelijk. Ook naar anderen toe.

Baken je grenzen af. Bepaal wat je op wilt geven ten gunste van de dingen die het allerbelangrijkste voor je zijn en handel daarnaar.

 

 

 

Vind je het moeilijk om jouw grenzen te bewaken?

Ook omdat je jouw persoonlijke missie niet helder hebt?

Bel (0575-544588/ 06-54762865) of e-mail (marlene@lifeworkdesign.nl) me gerust voor het maken van een afspraak voor een oriënterend gesprek.

 

 

 

 

Waarom alleen een goed salaris niet zaligmakend is

Over het belang van zicht hebben op wat er voor jou écht toe doet in werk

 

 

Geld maakt niet gelukkig”, aldus het spreekwoord.

Dus ook alleen een goed salaris niet.

Er is meer in het leven dan financiële rijkdom.

Een mooi voorbeeld daarvan is het verhaal van Manon in NRC. Zij verdient nu zeker 1.000 euro minder dan in haar baan in loondienst, maar ze is heel gelukkig met hoe ze haar leven nu heeft ingericht.

Het belangrijkste is het om je levensdoel te vinden en je leven ernaar in te richten.

Geld is daarbij een middel en een manier om je levensdoel te kunnen vervullen.

Het gaat over het vermogen om het leven te creëren dat jij wilt. Geld geeft je het gevoel van vrijheid, het gevoel dat je kunt doen wat je wilt doen en dat je geen angst hoeft te hebben dat je bedreigd wordt in je bestaan.

Een goed salaris levert daar een belangrijk aandeel aan. Maar alleen een goed salaris is niet genoeg om je gelukkig te maken in en met je werk.

 

Waarom alleen een goed salaris niet zaligmakend is

 

Geld maakt niet gelukkig

 

Volgens onderzoeker Michael Norton is dat geen goede voorstelling van zaken.

Hij zegt: “Het is onjuist, en als je denkt van niet, geef je gewoon je geld verkeerd uit.”

Uit zijn onderzoek blijkt dat geld weggeven aan anderen je kennelijk gelukkiger maakt dan wanneer je het aan jezelf besteedt.

Je hoeft bij dat weggeven overigens geen bijzondere dingen te doen. Alleen het weggeven al maakt je gelukkiger.

Geld maakt ons niet ongelukkig volgens Norton, maar wel vaak egoïstisch. “We doen dingen alleen voor onszelf. Misschien maakt geld ons niet gelukkig omdat we het altijd aan de verkeerde dingen uitgeven en in het bijzonder: aan onszelf.”

Veel geld hebben maakt mensen volgens Norton eerder antisociaal.

 

 

Tot op zekere hoogte is een goed salaris voor iedereen belangrijk

 

Maar wat is een goed salaris?

 

Deels is dat subjectief.  Een belangrijke factor daarbij is wat jij nodig hebt om te kunnen doen wat je doen wilt. En de een heeft daarvoor meer nodig dan de ander.

Waar de een zich rijk voelt met een bepaald salaris, heeft een ander met hetzelfde inkomen het gevoel dat hij weinig financiële speelruimte heeft.

 

Van belang is verder of jouw salaris marktconform is.

Vergelijk daarvoor jouw salaris met het salaris van anderen die hetzelfde werk doen als jij, dezelfde opleiding hebben genoten en hetzelfde aantal jaren werkervaring hebben.

Er zijn verschillende tools voorhanden om lonen en salarissen te vergelijken.

Blijkt uit de vergelijking dat jouw salaris niet marktconform is, overweeg dan om daarover het gesprek aan te gaan met jouw leidinggevende.

En ga je een nieuw contract aan, bijvoorbeeld omdat je in onderhandeling bent voor een nieuwe baan? Doe je onderzoek naar jouw waarde op de arbeidsmarkt, uitgedrukt in salaris dat daarbij passend is.

 

 

Alleen een goed salaris is niet zaligmakend

 

Misschien vind je de hoogte van je salaris wel veel minder belangrijk dan de inhoud van het werk dat je doet?

Ben je zoals een van mijn klanten, zelfs bereid om aan salaris in te leveren om het werk te kunnen doen dat je graag doet?

In overleg met haar partner heeft ze heel bewust een financiële planning gemaakt, om zicht te krijgen op hun financiële situatie. Om naar aanleiding daarvan te kunnen bepalen wat ze aan salaris in kan leveren als ze haar leven in wil richten zoals zij dat wil.

 

Zo was Manon even klaar met de uitgeverswereld.

En begon voor zichzelf.

Ze is heel gelukkig dat ze nu een tijdschrift kan maken op de manier waarop ze dat zelf wil. Nu ze alles zelf in de hand heeft, voelt het voor haar als een droom die uitkomt.

Inkomsten genereert ze uit haar opdrachten voor de televisieomroepen en andere freelance-opdrachten. Voor haar werk voor haar tijdschrift kan ze zichzelf nog niets uitbetalen.

Al met al verdient ze zeker 1.000 euro minder per maand dan toen ze voor de grote uitgever werkte, maar toch vindt ze niet dat ze een laag inkomen heeft.

Ze kan ermee doen wat belangrijk voor haar is. Dat heeft ze helder voor ogen. En voor lang niet alles heb je geld nodig of is de waarde uit te drukken in geld.

Zo zegt ze naar aanleiding van haar vakantie “Elke dag met z’n drieën zijn was onbetaalbaar”.

 

 

Kortom

 

Ook al is een mooi salaris heel aanlokkelijk, laat je er niet door misleiden.

Want, zoals plezier op het werk niet genoeg is om je gelukkig te maken, zo is ook alleen een goed salaris niet genoeg.

Wil je voldoening in je werk, dan moet je niet alleen werken voor de euro’s.

 

 

 

Heb je nog onvoldoende zicht op wat jij nodig hebt om die voldoening te ervaren?

Bel (0575-544588/ 06-54762865) of e-mail (marlene@lifeworkdesign.nl) me gerust voor het maken van een afspraak voor een vrijblijvend oriënterend gesprek.

 

 

 

 

Wacht niet tot het kalf verdronken is

Het risico van wachten met veranderen van baan tot het eigenlijk te laat is

 

“Binnen mijn huidige baan loop ik tegen een aantal obstakels aan. Ik heb veel last van lichamelijke klachten, vooral hoofdpijn. Ik ben me al een tijd aan het oriënteren op ander werk, maar ik weet niet goed waar te beginnen. Wat past bij mij? Wat is te realiseren? Kan ik dit werk blijven doen, maar zonder de klachten?”

Annemiek trekt tijdig aan de bel. Maar dat geldt beslist niet voor iedereen.

Jij kent ze vast ook in jouw omgeving; mensen die maar doorgaan in hun werk, ook al valt het werk hen heel erg zwaar. Totdat hun lijf op een gegeven moment aangeeft dat het echt genoeg is en werkt als een noodrem.

Misschien herken je jezelf in de omschrijving. Gedreven als je bent, ben je vooral aan het geven zonder dat je daar veel voor terugkrijgt. Met het risico dat je leegloopt.

Het is beter om dat te voorkomen en tijdig te veranderen van baan, voordat het te laat is.

Wacht dus niet met het dempen van de put tot het kalf verdronken is.

 

Het risico van wachten met veranderen van baan tot het eigenlijk te laat is.

 

Bekijk tijdig of je jouw baan zo kunt kneden dat die weer beter bij je past

 

Onderzoek of je kunt jobcraften; je baan zo kunt modelleren dat die weer beter bij je past.

Om je baan te veranderen, hoef je niet altijd direct van baan te veranderen.

Een tweetal artikelen op mijn blog geven je handreikingen hoe je dat daadwerkelijk kunt doen.

In het eerste artikel leer je een diagnose maken van je huidige werk en krijg je inzicht, waar je aan kunt ‘sleutelen’ om je werk passender te maken.

In een volgend artikel leer je hoe je de voor jou problematische aspecten van je werk aan kunt pakken en de knelpunten op kunt lossen.

 

 

Wat als jobcraften geen perspectief biedt op een passender baan

 

Het kan zijn, dat je al tot de conclusie gekomen bent dat je jouw baan niet passend kunt maken. Dat je dus moet veranderen van baan.

Zo kwam bijvoorbeeld een van mijn coachklanten na een werkperiode van vijf maanden in een nieuwe baan, tot de conclusie dat zowel de werkomgeving als de inhoud van de functie niet bij haar passen.

En dat ze beide niet kan veranderen.

Voor haar was het dan ook een logisch besluit om te veranderen van baan. Ook al had ze een contract voor onbepaalde tijd, in goed overleg met haar werkgever is zij gekomen tot contract beëindiging.

Een heel wijs besluit. Ook een krachtig besluit.

Menigeen is geneigd om in zo’n situatie toch maar door te gaan en zich te schikken in zijn lot. Te kiezen voor de zekerheid van een vaste baan, in plaats van te kiezen voor werk dat inhoudelijk en qua werkomgeving bij je past en dat voldoening geeft.

Inherent aan het besluit van mijn coachklant is dat ze de onzekerheid van het vooralsnog niet hebben van een passend alternatief, voor lief neemt. Maar vanuit een basishouding van zekerheid dat die passende baan er gaat komen, wordt daaraan doelgericht gewerkt.

 

 

Jouw persoonlijke missie als meetlat

 

Werk is onderdeel van je leven. Werk is niet je leven.

Dat is mijn visie en die draag ik graag uit.

Naast werk zijn er andere levensterreinen die belangrijk voor je zijn. Denk bijvoorbeeld aan je gezondheid, je relaties, je hobby’s, persoonlijke ontwikkeling.

Heb je jouw persoonlijke missie scherp, dan kun je keuzes daaraan afmeten.

Is werk bijvoorbeeld voor jou zodanig belangrijk dat je jouw gezondheid daarvoor wilt schaden? Dat je door wilt blijven gaan in de ogenschijnlijk mooie baan, terwijl je slecht slaapt, weinig energie hebt, je moe voelt? Zelfs de ervaring hebt van hyperventilatie?

Dat jij en je partner elkaar op werkdagen zo weinig zien dat je elkaar alleen ’s avonds tegenkomt bij het tandenpoetsen op de badkamer?

Is dat de prijs die je wilt betalen voor het aanzien, de status van een mooie baan en het daarbij passende inkomen?

Is je antwoord nee, durf dan in je eigen spiegel te kijken en trek je conclusies.

 

 

Anticipeer op ontwikkelingen in jezelf en in je omgeving

 

Wachten met veranderen van baan tot het eigenlijk te laat is, is een risico.

Het is wijs om te anticiperen op ontwikkelingen.

Gelukkig heb ik daar ook mooie voorbeelden van.

Zo mailde Johan mij:

“Op dit moment zijn er veel veranderingen en als gevolg daarvan ben ik voor de 3e keer ‘actief mobiel’. Ik merk dat ik de behoefte heb om verder te kijken naar de mogelijkheden van een nieuwe baan”.  

 

En zo had ik bijvoorbeeld ook een gesprek met Joris, waarna ik een voorstel voor een loopbaantraject voor hem heb uitgewerkt:

Op dit moment heeft hij het goed naar zijn zin in zijn werk. Maar zijn ervaring heeft hem geleerd dat hij na een tijdspanne van een jaar of drie, vier geneigd is om weer ‘naar buiten te kijken’ en op zoek te gaan naar een nieuwe uitdaging.

Voor hem is dat aanleiding om een beroep te doen op mij. En in een begeleidingstraject bewust stil te staan bij de vraag ‘Hoe wil ik verder in mijn loopbaan?

Vooralsnog gaat hij uit van de organisatie waar hij nu werkt. Want die organisatie wil hem graag behouden en hij heeft het er goed naar je zin.

 

Kortom

 

Wacht niet met het dempen van de put tot het kalf verdronken is.

Voorkom een burn out of een bore out.

Wacht ook niet met werk maken van ander werk tot je door gedwongen ontslag bij reorganisatie voor het blok wordt gezet. En dan op stel en sprong werk moet zien te maken van ander werk.

Stuur daarom tijdig bij en anticipeer op ontwikkelingen.

 

 

 

Zou je wel ander werk willen, maar heb je geen idee hoe dat andere werk eruit zou kunnen zien?

Laat het me horen. Klik op deze link en boek een afspraak in voor een oriënterend gesprek.

 

 

 

 

 

Een interessante vacature is niet altijd wat het lijkt

Hoe je door het doen van je onderzoek achterhaalt of de interessante vacature écht interessant voor je is    

 

“Inmiddels heb ik twee prettige gesprekken gevoerd over een interessante organisatie waar ik een vacature zag.

Met de informatie die ik nu heb, heb ik besloten niet te reageren”.

 

De week voor dit berichtje hadden we contact via de chat.

Ik zag vandaag twee interessante vacatures voorbijkomen. Heb je een tip hoe dit aan te pakken? Eerst bellen? “

Die tip, die had ik wel. Zelfs meer dan één en die wil ik graag met je delen.

 

Een interessante organisatie of een interessante vacature is namelijk lang niet altijd wat het lijkt. Je krijgt pas boven water wat die baan voor jou zal betekenen, als je goed je onderzoek doet. Aan de hand van de criteria die cruciaal zijn voor jou om te groeien en te bloeien in je werk.

En die criteria zijn voor iedereen anders.

Pas als je onderzoek hebt gedaan, weet je of het loont om energie in een vacature te steken en te solliciteren.

En is wat een interessante vacature leek, toch niet echt interessant voor jou, wees dan wijs en ga niet reageren. Stop energie in vinden wat écht bij je past.

 

Een interessante vacature is niet altijd wat het lijkt

 

Begin bij het vinden van fijn werk bij jezelf

 

Veel baanzoekers zijn geneigd om te kijken naar interessante vacatures. Om zich vervolgens af te vragen in hoeverre zij daarin passen.

Maar dat is de omgekeerde weg.

 

Begin bij jezelf en neem jezelf als uitgangspunt.

Vorm je een helder beeld van het werk dat je wilt doen. En kijk vervolgens welke concrete mogelijkheden daarin passen.

Wees je daarbij bewust van jouw persoonlijke biotoop; de omgeving die jij nodig hebt om te groeien en te bloeien in je werk.

En vorm je een helder beeld van waar je écht warm voor loopt. Van waar jouw vuurtje écht van gaat branden. Want als je dat terugvindt in je werk, dan geeft dat voldoening. En voldoening is voor veel mensen een cruciale factor om succesvol te zijn in werk.

 

Formuleer op grond van het bovenstaande criteria met betrekking tot voor jou interessant werk.

Zet die criteria voor jezelf op een rij. Geef ze indien mogelijk een wegingsfactor mee, want niet elk criterium zal waarschijnlijk even belangrijk voor je zijn.

Op die manier creëer je een meetlat waar je interessante vacatures of een interessant aanbod met betrekking tot werk aan af kunt meten.

Dat voorkomt dat je gaat zwabberen of erger nog, het door jou uitgezette spoor bijster raakt.

 

 

Vorm je een goed beeld van de in de interessante vacature beschreven functie

 

Analyseer de vacature. Visualiseer vervolgens hoe volgens jou de functie eruitziet.

Door te visualiseren zal je, als je eerlijk en positief kritisch bent naar jezelf, als vanzelf ontdekken waar er hiaten zijn in jouw beeld. En welke informatie je nog moet zien te achterhalen om jouw plaatje van de vacature compleet te maken.

Bestudeer daarvoor in eerste instantie de website van betreffende organisatie. En bekijk wat er mogelijk staat bij hun rubriek werken bij of op hun profiel op LinkedIn.

Heb je dan nog feitelijke vragen over de vacante functie, overweeg dan om contact te leggen met de persoon die jou volgens de vacaturebeschrijving meer informatie kan geven.

 

 

Doe je onderzoek naar de cultuur van de organisatie

 

Feitelijke vragen over een voor jou interessante vacature kun je goed stellen bij de betreffende contactpersoon.

Antwoord op vragen over de cultuur van de organisatie zal je op een andere manier moeten zien te krijgen.

In tegenstelling tot wat ik vaak hoor, dat je daar vooraf niet achter kunt komen, is dat wel geval. Als je maar goed je onderzoek doet.

Dat je bijvoorbeeld zoals mijn coachklant, het gesprek aangaat met mensen die de organisatie kennen. Of ze er nu werken of niet. Als ze er maar een goed beeld van hebben en als ze hun indrukken met jou willen delen.

 

Wil je een organisatie leren kennen? Gedraag je dan als een detective.

Doe gericht je onderzoek en krijg boven water wat je weten wilt. Kun je daarvoor nog wat tips gebruiken? Laat je inspireren door een van mijn vorige artikelen.

 

 

Een passende cultuur als cruciale factor bij arbeidstevredenheid

 

Niet alleen voor mijn coachklant, maar voor de meeste mensen blijkt een passende cultuur een cruciale factor bij arbeidstevredenheid.

Door goed je onderzoek te doen en als een detective te speuren, kun je je een goed beeld vormen van de cultuur van een organisatie. En kun je een adequate inschatting maken of die bij jou past.

Zo voorkom je dat je binnen korte tijd weer je bakens moet verzetten. Vooral omdat de organisatiecultuur niet de cultuur is waarin jij floreert.

 

En blijkt na het doen van je onderzoek, dat wat een interessante vacature leek toch niet echt interessant voor je is, wees dan wijs en ga niet reageren.

Stop energie in vinden wat écht bij je past.

 

 

 

Heb jij nog geen helder beeld van hoe het voor jou ideale werk eruitziet? Zodat je concrete mogelijkheden daaraan af kunt meten?

Lees mijn aanbod betreffende het programma ‘Bouw je ideale loopbaan’.

Gegarandeerd heb je na de drie trainingsdagen een helder beeld van het werk dat jij wilt doen en de criteria op een rij waar jij keuzes aan af kunt meten.

 

Wil je niet wachten tot er weer een training is gepland? Neem contact met me op, om in een oriënterend gesprek de mogelijkheden voor individuele loopbaancoaching te onderzoeken.