Waarom je op moet passen met het woord gewoon

Hoe alles gewoon noemen je weerhoudt van actie

 

“Ik ga het nu gewoon doen”, zegt ze.

Kennelijk heeft zij het thuis al zo vaak gezegd, dat haar partner het niet meer wil horen.

 

Gewoon’; je gebruikt het woord zo gemakkelijk. Met regelmaat hoor ik het ook van coachklanten. Vooral in de fase van werk maken van het werk dat ze willen doen.

Voor veel mensen is het spannend om de stap naar buiten daadwerkelijk te zetten. Dat is heel begrijpelijk. Misschien is het wel voor de meeste mensen zo.

Maar in plaats van dat ze tegen zichzelf zeggen dat ze het spannend vinden, zeggen ze bijvoorbeeld “het is nu gewoon een kwestie van doorpakken”. Of “gewoon een kwestie van doen”.

Maar wist je dat het dan niet zo gewoon is?

Dat het woord ‘gewoon’ vaak het tegenovergestelde betekent van wat het betekent? Zonder dat je je daar zelf bewust van bent?

‘Gewoon’ wordt namelijk vaak gebruikt om iets wat men niet gewoon vindt, gewoon te laten lijken (Paulien Cornelisse, Taal is zeg maar echt mijn ding, p. 119/120).

En het op die manier gebruiken van ‘gewoon’ beïnvloedt in negatieve zin je gedrag.

 

Waarom je op moet passen met het woord 'gewoon'

 

‘Gewoon’ doen werkt als een bezweringsformule

 

Door hard te roepen dat je het gewoon gaat doen, loop je het risico jezelf te overschreeuwen.

In plaats van je onzekerheden onder ogen te zien.

In je bewustzijn weet je waarschijnlijk heel goed dat het voor jou niet gewoon is. Dat het eerder heel ongemakkelijk voor je is. En dus ongewoon.

 

Roepen dat je het gewoon gaat doen werkt misschien als een demper van je onzekerheden en je angsten.

Een soort stootkussen waardoor je niet voelt hoe spannend je het vindt.

Maar de manier waarop je het zegt, zegt waarschijnlijk al genoeg. Ook voor een aandachtige luisteraar. En zeker voor een goed opgeleide en ervaren coach.

 

 

Doe jezelf geen geweld aan door te zeggen, dat je het gewoon gaat doen.

 

Durf onder ogen te zien dat je iets best spannend vindt en deel dat met anderen.

Kom er voor uit.

Daar is niets mis mee. Integendeel, dan kun je de angst of je belemmering onder ogen zien en er actie op ondernemen. Acties die je helpen om daadwerkelijk stappen te zetten.

Zoals een van mijn coachklanten mij mailde:

“Ik ben aan het proberen om afspraken te maken. Dat gaat nog niet zo makkelijk, merk ik. Of ik krijg ze niet te pakken of ze bellen niet terug.

Ik merk ook bij mezelf dat het wel een hobbel is om te nemen.

Tot nu toe achter het bureau met deze dingen bezig zijn was heel leuk, maar nu komt het heel dichtbij en komen allerlei onzekerheden langs……

Voor jou vast herkenbaar bij andere kandidaten….hoop ik…..”

 

Dat is zeker herkenbaar. Dat heb ik ook met haar gedeeld en haar op basis van mijn ervaring een paar tips gegeven.

Twee dagen later kreeg ik al een reactie op mijn antwoord:

“Voor volgende week heb ik twee afspraken staan”.

 

Het helpt je niet om onzekerheden te bezweren met uitspraken dat je het gewoon gaat doen.

Voor jou is het misschien niet gewoon. Zoals het voor velen niet gewoon is.

Voor jou voelt het wellicht ongemakkelijk en dat mag zo zijn.

Want druk je de onzekerheid weg, dan blijft die toch rondspoken in je hoofd. En misschien wel als een duveltje op je schouder zitten.

 

 

Door het gewoon te vinden dat je het doet, loop je het risico dat je het niet gaat doen.

 

In je bewustzijn weet je dat je het niet gewoon gaat doen. Nee, je weet dat je steun en houvast nodig hebt om het daadwerkelijk te kunnen.

Het duveltje op je schouder of het stemmetje in je hoofd, zal je dat dan ook laten horen.

Zie je over het hoofd wat je nodig hebt om daadwerkelijk iets te kunnen doen, dan gebeurt er waarschijnlijk niets.

Ook dat zie ik bij mijn coachklanten. Bijvoorbeeld na de 3-daagse training of na een individueel loopbaantraject.

Sommigen hebben genoeg aan de training of het loopbaantraject. Zij zetten écht gewoon stappen om het werk te realiseren dat ze voor ogen hebben. En soms zelfs binnen een paar weken tijd.

Is het niet gewoon voor jezelf, wees dan slim en voorzie in wat je nodig hebt om daadwerkelijk in actie te komen.

 

 

Een vijftal tips om werk maken van werk écht gewoon te gaan vinden

 

Dan denk ik aan een proactieve benadering van de arbeidsmarkt. En niet aan traditioneel solliciteren.

Bij traditioneel solliciteren kun je je verstoppen achter je computer. En achter de door jou geschreven brief.

Bij de proactieve benadering moet je je als persoon laten zien. Je moet zelf actie ondernemen en zelf de drempel over. En dat is lang niet voor iedereen gewoon.

Ik geef je een vijftal tips om drempels te slechten:

 

1. Maak voor jezelf een plan en zet je acties uit in de tijd.

Zoals in een van mijn vorige artikelen aangegeven, bepaal het moment van je eigen startschot, je finish en je doorlooptijd.

 

2. Deel je plan en je doelen met een maatje.

Dat kan een coach zijn, maar bijvoorbeeld je partner, vriend of vriendin kunnen ook die rol vervullen.

 

3. Realiseer je dat elke ontwikkeling begint met een eerste stap.

Die eerste stap kan best spannend zijn, maar elke volgende stap wordt het lopen al gewoner.

 

4. Bereid je voor door zaken te visualiseren.

Bijvoorbeeld het maken van een afspraak voor een gesprek.

Schrijf uit hoe je je gaat introduceren, wat jouw compacte boodschap is en jouw vraag.

 

5. Evalueer je acties en leer ervan.

Hoe vond je dat het ging? Welke complimenten geef je jezelf? Welke tips met betrekking tot wat je een volgende keer anders doet?

 

 

Door daadwerkelijk stappen te zetten en daarvan te leren creëer je en vind je gaandeweg zekerheid in jezelf.

Gaande de rit zul je met steeds meer gemak mensen benaderen en gesprekken voeren. Niet alleen wordt het steeds gewoner voor jezelf. Je zult ook merken dat je er steeds meer van kunt genieten.

Je hoeft niet meer met jezelf bezig te zijn, maar je kunt al je aandacht richten op het gesprek.

 

 

Kun je wel wat hulp gebruiken bij het realiseren van je plan?

Bel (0575-544588/ 06-54762865) of e-mail (marlene@lifeworkdesign.nl) me gerust voor het maken van een afspraak voor een vrijblijvend oriënterend gesprek.

 

 

 

 

Do’s en don’ts met betrekking tot je curriculum vitae

Wat je als sollicitant kunt leren van een concrete ervaring van een selecteur

 

Je curriculum vitae is bij traditioneel solliciteren vaak het eerste document dat een selecteur van jou onder ogen krijgt.

Pas als jij met je curriculum vitae voldoet aan de criteria, gaat men verder kijken naar je motivatiebrief.

Wil je door de eerste selectie heen komen? Ben je dan bewust van de do’s en don’ts met betrekking tot je curriculum vitae.

 

Onlangs had ik een gesprek met een selecteur, betrokken bij de selectie van een winkelmanager.

Mijn gesprek over zijn ervaringen met die selectie inspireerde mij tot het schrijven van een serie artikelen.

In aansluiting op mijn eerdere artikel met tips voor een goed curriculum vitae, vind je in dit artikel nog een aantal do’s en don’ts met betrekking tot het schrijven van je cv.

 

Do's en don'ts met betrekking tot je curriculum vitae

 

Wat je niet moet doen als je succesvol wilt zijn met je curriculum vitae

 

1. Niet adequaat informatie vermelden bij personalia.

Je kunt allerlei redenen hebben om specifieke personalia niet te vermelden. Bijvoorbeeld je geboortedatum, omdat je bang bent dat men je te oud vindt.

Maar wist je, dat men je leeftijd heel gemakkelijk kan berekenen? Bijvoorbeeld aan de hand van jaartallen waarin jij bepaalde opleidingen hebt gevolgd?

En wist je, dat je echt niet zo anoniem bent als jij misschien denkt? Een selecteur kan bijvoorbeeld via Google heel gemakkelijk gegevens van jou achterhalen.

Vind je het niet een beetje gênant, als een selecteur via Google aan de weet moet komen hoe oud je bent? En in het sollicitatiegesprek moet verifiëren of jij inderdaad de persoon bent die hij via Google gevonden heeft?

Het is niet alleen gênant. Het is goed om je te realiseren dat je ook het risico loopt dat de selecteur het vervelend vindt dat hij extra inspanningen moet doen, om gegevens van jou te achterhalen.

Anderzijds hoef je op je cv niet te vermelden of je al dan niet gehuwd bent en of en zo ja, hoeveel kinderen je hebt. Ook al ben je daar zelf heel trots op.

Vergeet overigens niet je e-mailadres te vermelden, je telefoonnummer en de link naar je LinkedIn profiel.

 

2. Een fantasierijke opmaak van je curriculum vitae.

Je valt inderdaad op met een fantasierijk cv, maar voor de meeste sectoren niet in positieve zin. De creatieve sector buiten beschouwing gelaten.

Maak er geen krantje van”, zegt mijn selecteur.

Bijvoorbeeld door een verticale tekstbalk aan de zijkant, om op te vallen. Of een gekleurde achtergrond.

Het printen van zo’n cv met gekleurde achtergrond kost vooral kleurcartridges en het is moeilijk leesbaar.” Bovendien is zo’n zogenaamd creatief cv lang niet altijd creatief, omdat allerlei formats makkelijk zijn te downloaden van internet.

 

3. Geen passende foto in je curriculum vitae.

Zorg voor een professionele foto in de tekst. Gebruik geen vakantiefoto of een foto van jou met je hond of je kat. Ook geen portretfoto van jou met een zonnebril op, een hoed of een pet.

Verplaats je in de ontvanger van je cv en wees je bewust van wat je oproept met de foto waarmee jij je presenteert.

 

4. Taal- en spelfouten in je curriculum vitae.

Laat je cv nalezen door iemand waarvan je weet dat die goed is in taal. En die heel kritisch naar een tekst kan kijken.

Zorg ervoor dat zinnen goed lopen.

Ook bij een opsomming. Let er bijvoorbeeld op, dat de punten onder de hoofdzin aansluiten op de hoofdzin en dat de opsommingen eenvormig verlopen.

Wees alert op details. Het lijken misschien futiliteiten, maar realiseer je dat bij traditioneel solliciteren je cv jouw binnenkomer is en dat je met je cv een eerste beeld van jezelf presenteert.

 

5. Een nietszeggende beschrijving van je persoonlijk profiel.

Realiseer je bij het omschrijven van je persoonsprofiel, dat het persoonsprofiel kenmerkend moet zijn voor jou als persoon.

En dat je de evidentie bij een mogelijk gesprek duidelijk moet kunnen maken. Dat kan aan de hand van voorbeelden waaruit blijkt, dat je de beschreven kwaliteiten daadwerkelijk bezit.

 

6. Hobby’s vermelden die niet relevant zijn voor de functie die je beoogt.

Vraag je af, welke hobby’s in het kader van de beoogde functies relevant zijn om te vermelden.

Als je met je hobby’s relevante kwaliteiten kunt illustreren, neem ze dan op in je cv.

Wil je bijvoorbeeld een loopbaanswitch maken in de richting van werk met computers? En heb je bijvoorbeeld in je werk tot nu toe weinig met computers gedaan, maar ben je in je vrije tijd helemaal gek van computers?

Dan is het goed om die hobby te vermelden.

En heb jij bijvoorbeeld als voetbaltrainer of als kliminstructeur bij de Nederlandse Klim- en Bergsport Vereniging (NKBV) relevante kwaliteiten ontwikkeld en laten zien? Neem die hobby’s dan op in je cv.

 

 

Een goed curriculum vitae maken is een hele klus. Een werkje dat je niet op een achternamiddag even doet.

Het is ook de kunst om je cv zo te maken dat je goed uit de verf komt. En dat je cv een goede weergave is van wie jij bent en van wat jij te bieden hebt.

 

 

Kun jij wel wat hulp gebruiken bij het opstellen van een goed cv?

Misschien ook wel in combinatie met ondersteuning bij de baanverwerving?

Neem vrijblijvend contact met me op voor een oriënterend gesprek.

 

 

En heb je nog aanvullende tips naar aanleiding van dit artikel en mijn eerdere artikel over het schrijven van een goed cv?

Ik lees je reactie graag.

 

 

 

Verdubbel je kans op werk met een goed curriculum vitae

Zes tips voor een cv dat eruit springt

 

Naar aanleiding van een discussie in de LinkedIn groep ‘Wij zoeken werk’ had ik telefonisch contact met Wim. Wim is naarstig op zoek naar ander werk en worstelt met het schrijven van zijn curriculum vitae. “Wat is nu een goed cv?” vraagt hij zich af. “En hoe schrijf ik dat dan?”

Over een goed curriculum vitae is al veel geschreven en gediscussieerd. De meningen blijven verdeeld, zelfs onder P&O’ers en recruiters. Dat lijkt me heel verwarrend. Zeker als je zelf je cv moet schrijven. Ik kan me voorstellen dat het heel prettig is als je in elk geval een basisrichtlijn hebt. Op grond van mijn ervaring en recente vakliteratuur kan ik je die geven. Maar realiseer je dat hoe naar een cv gekeken wordt en welke eisen eraan worden gesteld, sterk aan ontwikkeling onderhevig is.

 

In dit artikel geef ik je zes tips voor een curriculum vitae dat eruit springt.

 

1. Pas je curriculum vitae aan, aan de functie die je ambieert

Het is altijd zaak om je cv toe te spitsen op het werk dat je wilt doen, de functie die jij ambieert. Het is handig om een goed ‘basis cv’ te hebben. Dat is een mooi startpunt. Van daaruit kom je tot maatwerk. Vraag je steeds af, welke ervaringen en welke opleidingen, trainingen en cursussen vooral van betekenis zijn voor de functie waarnaar jij solliciteert. Zet die met name in de ‘picture’.

Zo laat je in je cv zien waarom vooral jij geschikt bent voor die baan.

 

verdubbel je kansen op werk met een goed cv.

 

2. Laat zien wie je bent

Neem een beschrijving van je persoonlijk profiel op in je cv. Een logische plaats is na je personalia. Maak er echt een beschrijving van. Beperk je niet tot het benoemen van een aantal persoonskenmerken en vaardigheden, maar beschrijf wie je bent, wat je kwaliteiten zijn, wat je ermee kunt én wat je ambities zijn.

Afhankelijk van de functie pas je de profielschets aan en laat je in je omschrijving cruciale persoonskenmerken en kwaliteiten naar voren komen. Je laat zien hoe jij voldoet aan de ‘kritieke succesfactoren’. Die factoren kun je destilleren uit het functie- en organisatieprofiel.

Wel een foto plaatsen, of toch niet? Wil je werkelijk laten zien wie je bent, dan is een foto op je curriculum vitae is een vereiste. Ikzelf bijvoorbeeld heb graag ‘een gezicht’ bij mensen. Ik kijk dan ook met regelmaat op LinkedIn om letterlijk ‘een beeld te hebben’ bij een naam.

Voor een aantal functies is een foto cruciaal, mits het een professionele foto is. Denk daarbij bijvoorbeeld aan representatieve functies.

Ook je leeftijd kan een aanleiding zijn om een foto op te nemen op je cv. Zo herinner ik me twee coachklanten, beiden de vijftig gepasseerd. Alleen de geboortedatum roept in zo’n geval misschien vragen op. Voel je je nog jong en energiek en straal je dat ook uit, dan kan een passende foto in je voordeel werken.

 

3. Zet de belangrijkste informatie op de eerste pagina

Je curriculum vitae moet in één oogopslag duidelijk zijn. Wist je dat er recruiters zijn die maar 9 seconden besteden aan het lezen van een cv? Maak je cv dus niet te uitgebreid. Twee pagina’s is het maximum.

De eerste pagina is de belangrijkste. Heb je in je loopbaan meetbare resultaten behaald, vermeld die dan ook expliciet op de eerste pagina. Bijvoorbeeld onder een apart kopje ‘belangrijkste resultaten’ onder je profielschets. Of zet je prestaties bij de betreffende werkervaring.

Wat het eerst vermelden, je werkervaring of je opleidingen? Ook die volgorde is maatwerk. Vraag je af wat het beste scoort voor de functie die je beoogt. Zijn dat de opleidingen, trainingen en cursussen die je hebt gevolgd? Of is dat je werkervaring?

Heb je bijvoorbeeld veel werkervaring die gewicht in de schaal legt voor het werk dat jij wilt doen en liggen je opleidingen ver achter je? Vermeld dan in je cv eerst je werkervaring en pas daarna je opleidingen.

Wil je je graag ontwikkelen in een andere richting dan je tot nu toe bent gegaan? Heb je daar wel al opleidingen of cursussen voor gevolgd, maar nog geen vakspecifieke werkervaring opgedaan? Vermeld dan die relevante opleidingen eerst en daarna jouw werkervaring.

Wees sowieso selectief met het vermelden van opleidingen. Die hoeven niet allemaal in je cv. Noem vooral de hoogst genoten opleidingen.

 

4. Schrijf jouw werkervaring toe naar het werk dat je wilt doen

Vermeld met name die werkzaamheden en taken, die van belang zijn voor de functie. En vermeld de meest relevante taken en verantwoordelijkheden eerst. Dat geldt ook voor de resultaten die je tot nu toe in je werk hebt neergezet.

Zo laat je zien waarom jij met name geschikt bent voor die baan.

 

5. Gebruik bij de beschrijving van je werkervaring functietitels waarop jij gevonden wilt worden.

Kies functietitels die jobmarketingtechnisch het beste passen. Beperk je niet tot de functietitels op je contracten. Maar wees daarbij wel eerlijk! Zet niets in je cv wat niet overeenkomt met de werkelijkheid.

Gebruik de functietitel die op dit moment voor de betreffende set aan taken het meest gangbaar is. Zo was een van mijn coachklanten in het verleden medewerkster verkoop binnendienst. ‘Commercieel medewerker binnendienst’ is op dit moment een veel gangbaarder functienaam voor hetzelfde takenpakket.

Bepaal of de functienaam recht doet aan de zwaarte van je functie. De functietitel ‘Medewerkster Marketing’ roept een ander beeld op dan ‘Personal Assistent Divisiedirecteur Marketing’.

 

6. Kies voor een overzichtelijke en passende opmaak

De gemiddelde beoordelaar/selecteur neemt niet meer dan 2 minuten voor een curriculum vitae. Ook al wordt het cv echt gelezen. Overzicht is dus heel belangrijk. Een cv moet snel gescand kunnen worden.

Een origineel cv dat eruit springt is mooi, maar het moet wel passen bij de functie, de organisatie en bij jou als persoon. Wil je iets origineels? Laat je inspireren door de cv’s op deze website.

Origineel of niet, het beste cv is nog altijd het cv dat makkelijk leesbaar is. Zorg in elk geval voor een mooie bladspiegel en een brede kantlijn, zodat er aantekeningen gemaakt kunnen worden, als een cv wordt geprint.

 

Al met al is een goed curriculum vitae maken een klus op zich, om niet te zeggen een vak op zich. Het is mijn ervaring dat coachklanten over het algemeen onvoldoende uit de verf komen in het cv dat ze zelf maken. Collega Aaltje Vincent, auteur van o.a. het boek ‘Jobmarketing’, heeft het zelfs over ‘nog niet voor 30%’.

Het is een uitdaging om onderscheidend te zijn.

Een goed cv verdubbelt je kansen op de arbeidsmarkt. Sterker nog, een goed cv opent deuren die anders wellicht gesloten blijven.

Heb je aanvullende tips voor een goed cv of wil je anderszins ervaringen met een cv met ons delen? Ik lees het graag.

 

 

 

 

Inhuman resources

Door de lock down kijk ik ook af en toe een film of serie op Netflix. Een van die series is Inhuman resources.

Waar dat van toepassing is, zoals bij Inhuman resources, kan ik het dan niet laten om koppelingen te maken naar mijn vakgebied.

 

De serie gaat over Alain Delambre, die 40 jaar gewerkt heeft als HR-adviseur, maar vanwege zijn leeftijd wordt ontslagen.

Al zes jaar lang is hij werkloos.

Hij pakt aan wat voorhanden is om toch wat inkomen te genereren. Zo stopt hij bijvoorbeeld in de stromende regen flyers onder ruitenwissers van auto’s.

En als orderpicker werkt hij in een distributiecentrum van een firma handelend in auto-onderdelen. Daar wordt hij afgesnauwd en onderuit geschopt door zijn leidinggevende.

Hij voelt zich uitgeput en vernederd. Het wordt hem duidelijk te veel en gekleineerd en gefrustreerd slaat hij zijn leidinggevende tegen de grond.

Dat komt hem duur te staan. Hij krijgt zijn ontslag en het bedrijf doet aangifte van mishandeling.

De ellende stapelt zich op. Bij gebrek aan inkomsten dreigt hij zijn flat te moeten verkopen. En waar hij probeert met klussen nog wat geld te verdienen, heeft zijn vrouw geen idee waar hij rondhangt en verliest haar vertrouwen in Alain.

 

 Inhuman resources; wat een ontslag en lange periode van baanloosheid met je kunnen doen

©Foto: Denis Makarenko / Shutterstock.com

 

Al met al ontaardt het verhaal van Alain, wiens rol vertolkt wordt door Éric Cantona, in een crimineel drama. Wat dat betreft vind ik de oorspronkelijke Franse titel van de serie ‘Dérapages’ fijnzinniger en beter passend bij het verhaal van Alain dan de titel van de Netflix serie.

 

Alain vervolgt immers 40 jaar lang als een keurige werknemer zijn loopbaan pad.  Maar hij vliegt finaal uit de bocht als het hem allemaal te veel wordt.

 

Ook al ontaardt het verhaal in de serie in een crimineel drama, als je het criminele drama weg filtert, dan vallen een aantal herkenbare zaken op.

Wat Alain overkomt, overkomt helaas meer mensen. Jarenlang heb je toegewijd je werk gedaan. Maar door omstandigheden, welke dat ook mogen zijn, raak je je baan kwijt.

 

Het verhaal van Alain bevestigt dat je wat betreft je loopbaan niet op je werkgever moet rekenen. Dat je je niet afhankelijk daarvan moet opstellen.

Ook al denk je dat je hoog en droog zit bij je huidige werkgever.

Of dat je, mocht je je baan verliezen, altijd nog terug kunt vallen op een uitkering.

Want ook een uitkering is gebonden aan een bepaalde termijn.

En als je eenmaal in een neerwaartse spiraal terecht komt, dan is het moeilijk om daar weer uit te komen.

 

Als Alain een passende vacature op zijn vakgebied op het spoor komt, is het mooi om te zien hoe hij opbloeit.

Hij ziet de mogelijke baan als zijn redding. Vol goede moed gaat hij het proces aan om van zijn sollicitatie een succes te maken.

Hij spant zich maximaal in om de baan te krijgen. Heel grondig doet hij zijn onderzoek naar de organisatie en verzamelt essentiële informatie.

 

Daardoor komt hij niet alleen goed beslagen ten ijs in het selectieproces.

Dankzij de goede voorbereiding is hij in staat om het spel te veranderen. Als hij hoort dat hij als een joker gebruikt wordt, verandert hij zijn strategie.

Omdat hij zich zo goed geïnformeerd heeft is hij in staat om zelf de regie te pakken.

In plaats van slachtoffer is hij volwaardig tegenspeler. Hij heeft zich in een positie geplaatst waarin hij een krachtige actor wordt in het geheel.

 

Helaas blijkt zijn overwinning uiteindelijk een pyrrusoverwinning. Wat hij gewonnen heeft is minder dan het verlies dat hij geleden heeft om te winnen.

 

 

Ook al is Inhuman resources een gedramatiseerd verhaal, het laat goed zien wat een ontslag en een lange periode van baanloosheid met je kunnen doen.

Dus: ‘Be prepared!’

Zorg dat je bijblijft en dat je je marktwaarde behoudt.

Zorg dat je goed voorbereid bent op veranderingen op de arbeidsmarkt. Dat je proactief en strategisch loopbaangedrag kunt laten zien. En over de juiste vaardigheden en tools beschikt om je succesvol aan te passen.

Met mijn boek ‘Wat wil ik nu echt?’ kun je je die vaardigheden eigen maken.

De combinatie met de aangereikte tools zorgt ervoor dat je je als professional vrijelijk kunt bewegen op de arbeidsmarkt en tijdig bij kunt sturen als dat nodig is.

Met een beetje wilskracht kun je je wilskracht trainen

Een tiental tips om je wilskracht te trainen

 

Wist je:

  • dat iedereen op de een of andere manier worstelt met verleiding, verslaving, afleiding of uitstelgedrag?
  • dat dit geen persoonlijke zwakheden en uitingen van individuele tekortkomingen zijn?
  • dat dit universele ervaringen zijn, die horen bij het mens-zijn?

 

In een van mijn vorige artikelen gaf ik aan, dat een goede strategie onmisbaar is voor de baanverwerving.

Maar ook, dat je er alleen met een goede strategie nog niet bent. Werken aan werk is ook echt werken. En dat gaat niet vanzelf. Dat vraagt wilskracht.

Je brein doet er namelijk alles aan om je goede voornemens te ondermijnen en wil eigenlijk vooral dat je je goed voelt op het moment. Je brein is minder geïnteresseerd in beloningen op de langere termijn.

Het is dan ook de kunst om je brein een beetje voor de gek te houden. En dat vraagt wilskracht.

 

Volgens McGonigal is wilskracht een aangeboren eigenschap, waarover iedereen beschikt.

Sommigen benutten hun wilskracht veel meer dan anderen, waardoor ze die ook trainen.

Jij kunt je wilskracht namelijk trainen, net als je spieren. In dit artikel geef ik je daarvoor een tiental tips.

 

Met een beetje wilskracht kun je je wilskracht trainen

 

Wilskracht; ik zal niet, ik zal, ik wil

 

Veel mensen denken bij wilskracht aan de verleiding weerstaan; ‘nee’ kunnen zeggen tegen wat heel aanlokkelijk is.

Bijvoorbeeld verder gaan met je werk en de verleiding weerstaan om lekker buiten te gaan wandelen omdat het prachtig weer is. Of de e-mails van je werk ’s avonds niet meer openen, omdat je je voorgenomen hebt om dat na werktijd niet meer te doen. Zodat je meer balans ervaart tussen werk en privé.

‘Nee’ zeggen is echter maar een stukje van wat wilskracht is.

Soms is het juist belangrijk om ‘ja’ te kunnen zeggen.Ja’-zeggen tegen wat voor jou waardevol is. Bijvoorbeeld je fitness. Daarvoor moet een andere afspraak dan maar wijken.

Ja’-zeggen en ‘nee’-zeggen hebben alles te maken met wat jij belangrijk vindt. En wat jij werkelijk wilt. Weet je dat niet, dan weet je eigenlijk ook niet waar je ‘ja’ of ‘nee’ op moet zeggen. En dan is het ook moeilijk om je wilskracht te trainen.

 

 

Voordat je je wilskracht kunt trainen: ken jezelf

 

Voor meer wilskracht zul je eerst meer zelfbewustzijn moeten ontwikkelen.

Lukt het je bijvoorbeeld niet om systematisch aan het werk te gaan met werk maken van ander werk, houd dan eens bij welke keuzes je maakt met betrekking tot werken aan werk.

Alleen al door die keuzes een dag of een week bij te houden, zul je minder beslissingen nemen zonder erbij na te denken.

En doordat je je bewust wordt van de impulsen en jouw reactie daarop, krijg je meer controle over je gedrag.

Dat is al een belangrijke stap vooraf, in het versterken van je wilskracht.

 

 

Een tiental tips om je wilskracht te trainen

 

1.   Concentreer je op één doel en begin simpel

Je wilskracht is namelijk beperkt. Dat geldt niet alleen voor jou, maar voor iedereen. Wilskracht is als een spier, die vermoeid raakt als je hem gebruikt.

Beperk je daarom in de doelen die je jezelf stelt.

Want mogelijk wordt je wilskracht toch al gebruikt, terwijl je je daar helemaal niet van bewust bent. En ook daardoor raakt je voorraad uitgeput.

Zo blijkt het bijvoorbeeld veel wilskracht te kosten als je je probeert aan te passen aan een bedrijfscultuur die de jouwe niet is.

En verbruik je wilskracht elke keer als je een impuls moet onderdrukken, afleidingen moet negeren, strijdige doelen moet afwegen of jezelf moet dwingen om iets moeilijks te doen.

 

2.   Creëer routine

Om te voorkomen dat je iedere keer weer weerstand moet bieden en je wilskracht in moet zetten, is het belangrijk om je werk goed te organiseren en routines te creëren. Kun je daarvoor nog wat tips gebruiken? Lees mijn artikel er nog eens op na.

 

3.   Train je wilskracht zoals een verstandige sporter zijn spieren traint.

Loop niet te hard van stapel, maar verleg je grenzen steeds ietsje verder.

Versterk je wilskracht door te oefenen en probeer daarbij kleine weerstanden te overwinnen.

 

4.   Zorg voor voldoende nachtrust

Wist je dat te weinig slaap je wilskracht aantast? En dat het dan niet werkt als je probeert bij te tanken met zoetigheid of koffie?

Wat werkt dan wel?

Het beste is gewoon gaan slapen. Of even een dutje doen tussendoor. Kennelijk gaat het er vooral om, hoeveel uren achtereen je wakker bent.

Het schijnt ook goed te werken als je een buffertje aanlegt, bijvoorbeeld doordat je in het weekend wat meer uren slaapt.

 

5.   Leer beter met stress omgaan

Dat is een van de beste manieren om je wilskracht te vergroten.

Stress stimuleert namelijk kortetermijndenken en verlangen naar onmiddellijke bevrediging en direct resultaat. Terwijl je voor zelfbeheersing juist aan het grote geheel moet blijven denken.

Zorg dus voor ontspanning om je wilskracht op te laden.

Adem bijvoorbeeld met aandacht. Langzaam ademen haalt je lichaam uit de toestand van korte termijn stress.

Of ga vijf minuten buiten wandelen. Iedere dag. Uit experimenten blijkt dat lichaamsbeweging onmiddellijk wilskrachtvoordeel oplevert.

 

6.   Schakel de toekomst uit; het is altijd vandaag

Ik herinner me een coachklant die ook door de omstandigheden, zich moeilijk ertoe kon zetten om met werken aan werk, aan het werk te gaan.

Keer op keer dacht hij dat het hem in de toekomst beter af zou gaan. “Na de vakantie ga ik vol aan het werk”. Maar na de ene vakantie werd na de volgende. En zo gingen er maanden ongebruikt voorbij.

Besluit bij het doel dat je je stelt en de keuzes die je maakt, dat vandaag vandaag is en niet morgen.

We zijn namelijk niet alleen optimistisch over de toekomst als het om onze keuzes gaat, ook het gemak waarmee we onze voornemens zullen uitvoeren, schatten we rooskleurig in.

Daardoor denk je dat je morgen meer tijd en energie zult hebben voor iets waar je vandaag geen zin in hebt.

 

7.   Houd je doel voor ogen, het waarom

Denken aan het waarom helpt, omdat je daardoor met andere ogen gaat kijken naar de verleiding. Vaak geeft die verleiding alleen beloning op het moment.

Het herinneren van het waarom helpt je om je doel te bereiken en meer oog te krijgen voor andere zaken die je doel dichterbij kunnen brengen.

 

8.   Omring je met mensen, die hetzelfde doel nastreven als jij

Ga op zoek naar mensen die jouw gewenste gedrag al vertonen.

Als je jezelf omringt met zulke mensen, ga je dat gedrag als norm ervaren. Dat maakt het voor jou gemakkelijker om je doel te realiseren.

 

9.   Wees niet te streng voor jezelf

Praat je geen schuldgevoel aan, als het je niet direct lukt om je aan je goede voornemen te houden.

Durf het jezelf te vergeven. Want niet schuld, maar vergeving leidt tot meer verantwoordelijkheidsgevoel. En dus meer wilskracht.

 

10.       Neem een personal coach

Die kan jou helpen om jou ‘bij de les te houden’.

 

 

Heb jij er moeite mee om wilskrachtig te werken aan werk? Of ontbreekt het jou aan een goede strategie?

 

Leg gerust je vragen aan me voor in een oriënterend gesprek.

Bel (0575-544588/ 06 54762865) of e-mail me (marlene@lifeworkdesign.nl) voor het maken van een afspraak.

 

©  foto: Martin Langbroek

 

 

 

Hoe je je kans op falen bij de baanverwerving vergroot

Een goede strategie is onmisbaar voor het verwerven van een baan    

 

Wist je:

  • dat afvallen en een nieuwe baan verwerven de meest populaire voornemens zijn voor een nieuw jaar;
  • dat die voornemens meestal niet gerealiseerd worden;
  • dat de reden daarvan zowel bij afvallen als bij de baanverwerving over het algemeen dezelfde  is?

 

Hoe vaak heb jij je al voorgenomen om af te vallen? Of bijvoorbeeld naar de fitness te gaan? Hoe lang heb je dat volgehouden? Na hoeveel weken was je goede voornemen alweer verdampt?

Als je de media moet geloven, worden er aan het begin van het jaar heel wat abonnementen van fitnesscentra verkocht. Om daarna vaak amper meer gebruikt te worden.

Kennelijk zijn we geneigd om onszelf te overschatten. Sterker nog, ons brein doet er alles aan om onze goede voornemens te saboteren. Wil je alvast meer weten over hoe dat werkt? Lees De kracht van wilskracht, Hoe zelfbeheersing werkt en wat je eraan kunt doen, geschreven door Kelly McGonigal.

 

Wilskracht speelt ook bij de baanverwerving een grote rol. 

Maar wilskracht alleen is niet voldoende. Wat je nodig hebt is een beproefde strategie, een gedetailleerd plan dat je stapsgewijs toeleidt naar je doel. En veel baanzoekers missen die strategie.

 

Hoe je je kans op falen bij baanverwerving vergroot

De kracht van wilskracht

 

Als voorbeeld geef ik je een passage uit een succesverhaal van een van mijn coachklanten. Zij wilde meedoen met een sponsorloop.

“Ik ben geen hardloper, dus ik moest direct beginnen met trainen om 2 maanden later de wedstrijd te kunnen lopen. 3 keer in de week ging ik een stuk hardlopen, om zo tijdig 6,5 kilometer binnen 45 minuten te kunnen halen. Ik heb getraind met een methode waardoor ik in 10 weken 5 kilometer zou kunnen lopen. Door me strak aan het schema te houden, zat ik na 8 weken op de 5 kilometer. Die laatste 1,5 kilometer moest ik op de dag zelf op wilskracht doen”.

En het is haar gelukt. Die laatste 1,5 kilometer hoefde ze gelukkig niet alleen op wilskracht te doen. Ze werd ook vooruit geschreeuwd door publiek langs de kant. De laatste meters kon ze er zelfs nog een sprintje uit persen om met een mooie tijd te finishen.

 

Het is een mooi voorbeeld van de kracht van wilskracht.

Het is ook een voorbeeld van de kracht van een goede strategie. Zonder trainingsschema had Anne waarschijnlijk de eerste 5 kilometer niet zo goed gelopen. En alleen op basis van wilskracht had ze als ongetrainde loper de 6,5 kilometer waarschijnlijk niet gered binnen de tijdslimiet.

 

 

Alleen wilskracht is ook bij baanverwerving niet voldoende

 

Helaas zijn veel baanzoekers geneigd om het bepalen van hun strategie te skippen.

Zij duiken gelijk in het proces. En gebruiken vaak verouderde en niet beproefde technieken om aan een baan te komen.

Ze vertrouwen op hun wilskracht en zien hun wilskracht als motor voor succes.

Zo had ik onlangs een oriënterend gesprek met een potentiële klant van wie het arbeidscontract was beëindigd. Ruim tien jaar had zij niet meer gesolliciteerd.

Ze was enorm gedreven om werk te maken van ander werk. Dat is prachtig. En ook heel belangrijk om succes te kunnen boeken.

Maar in mijn ogen was ze ook geneigd om wat komt kijken bij de baanverwerving te onderschatten. Een cv, een profiel op LinkedIn en een sollicitatiebrief zijn waardevolle instrumenten. Maar ze gaan niet werken, als ze niet zijn ingebed in een strategie.

 

Een goede voorbereiding op de daadwerkelijke baanverwerving is een belangrijk onderdeel van zo’n strategie.

En die voorbereiding gaat vooraf aan het schrijven van een cv, het opstellen van een profiel voor LinkedIn en het schrijven van een sollicitatiebrief.

 

 

Het belang van een beproefde strategie bij baanverwerving

 

You Don’t Need Willpower-You Need Strategy” zegt J. T. O’Donnell.

Volgens haar heb je geen wilskracht nodig voor de baanverwerving, maar vooral een beproefde strategie.

Wilskracht heb je volgens haar alleen nodig als je geen beproefd plan hebt.  Een beproefd plan bereidt je realistisch voor op wat je te doen staat.

Hanteer je een goede strategie, dan sta jij aan het roer. Jij hebt de beschikking over de juiste informatie, jij kunt het juiste gereedschap hanteren en de juiste hulpbronnen aanboren. Daardoor ben jij in control.

 

 

De loopbaanstrategie beschreven in ‘Wat wil ik nu echt?’ is zo’n beproefde strategie

 

De strategie beschreven in ‘Wat wil ik nu echt?is heel gestructureerd en praktisch.

En reikt je inzichten en gereedschappen aan, om daadwerkelijk zelf aan het roer te staan. Zodat je jouw spel op de arbeidsmarkt kunt spelen en jouw doelen qua werk kunt realiseren.

 

 

Voordat je start met de eigenlijke baanverwerving

 

Wil je daadwerkelijk in het nieuwe jaar van baan veranderen? Of ervoor zorgen dat je gereed bent om stappen te zetten? 

Dan geef ik je hier een eerste stap. Die stap gaat over het inzicht krijgen in wat je weet en niet weet over baanverwerving.

Kijk eens of je de volgende vragen kunt beantwoorden:

 

Vraag 1

Welke problemen kun jij oplossen, waarvoor organisaties goed geld willen betalen?

Vraag 2

Kun jij in een paar zinnen overtuigd en overtuigend over het voetlicht brengen wie jij bent en wat voor werk jij wilt doen?

Vraag 3

Kun je 10 bedrijven in jouw regio noemen die jouw expertise nodig hebben?

Vraag 4

Heb je een helder onderzoeks-/ netwerkplan zodat je contact kunt leggen met op zijn minst vijf mensen uit elk van de organisaties, genoemd bij je antwoord op vraag 3?

Vraag 5

Heb je je cv en je LinkedIn profiel op orde, toegespitst op het werk dat je wilt doen en staan er geen fouten in?

Vraag 6

Ben je goed  voorbereid op het voeren van netwerkgesprekken en ben je op stoom voor het criterium gerichte interview?

Vraag 7

Heb je het voeren van gesprekken in het kader van je onderzoek naar voor jou concrete mogelijkheden op de arbeidsmarkt zodanig in de vingers dat je verborgen kansen op een baan boven tafel kunt krijgen? En aanbevelingen kunt krijgen voor baanopeningen waarvoor meer gegadigden zijn?

 

Kun je niet al deze zeven vragen met een volmondig ‘ja’ beantwoorden?

Dan weet je wat je te doen staat.

Want, zoals O’Donnell aangeeft: “Not having all of these in place is like trying to finish a puzzle when you know pieces are missing – you ‘ll never get it done.”

 

 

Een goede strategie is voor het verwerven van een baan onmisbaar. Maar ook al heb je een goede strategie, je redt het niet met de strategie alleen.

Baanverwerving vraagt ook wilskracht. En met een beetje wilskracht, kun je wilskracht trainen. Daarover meer in een volgend artikel.

 

 

Wil jij in 2021 daadwerkelijk werk maken van ander werk? En wil je gebruik maken van een beproefde strategie?

Lees ‘Wat wil ik nu echt?‘.

 

Wil je je vragen aan me voorleggen of met me kennismaken in een oriënterend gesprek?

Bel (0575-544588 / 06-54762865) of e-mail (marlene@lifeworkdesign.nl) me gerust voor het maken van een afspraak.

 

© foto Martin Langbroek

 

 

 

 

Reageren op vacatures is niet dé manier om aan een mooie baan te komen

Waarom alleen reageren op vacatures je niet gauw aan een mooie baan gaat helpen.

 

Iemand mailde me:

‘Dit jaar ben ik helaas mijn baan verloren, mede als gevolg van de Corona crisis.

Mijn zoektocht naar een nieuwe baan verloopt met ups en downs, de laatste tijd voornamelijk downs.

Ik vind het erg lastig om te bepalen wat mijn toegevoegde waarde is voor een bedrijf. En vind het daardoor moeilijk mezelf te ‘verkopen’ tijdens het solliciteren.

Daarbij komt dat er door de Corona crisis helaas een kleiner aanbod aan vacatures is. Maar tegelijkertijd een groter aanbod aan sollicitanten, waardoor ik vaak al in de eerste ronde afval omdat er meestal alleen wordt gekeken naar het aantal jaren werkervaring.

Ik ben nu soms in tweestrijd tussen solliciteren op elke vacature die ik tegenkom of alleen solliciteren op vacatures bij bedrijven die me écht aanspreken.

Kortom: ik loop dus een beetje vast in mijn zoektocht nu en alle afwijzingen zorgen er elke keer voor dat ik nog onzekerder word over mijn eigen kunnen en positie op de arbeidsmarkt.’

 

 

Waarom alleen reageren op vacatures je niet gauw helpt aan een baan

 

Bij reageren op vacatures is het moeilijk om je goed te profileren

Vooral in de eerste fase van het selectieproces: de selectie van cv’s en brieven. De selecteur kan immers jouw ware ‘gezicht’ niet zien. Hij heeft alleen tekst en als het goed is een foto van jou op je cv. De selecteur maakt zijn eigen interpretatie op grond van wat jij hebt gestuurd. En die interpretatie hoeft niet overeen te komen met het beeld dat jij van jezelf hebt of met hoe jij je wilt presenteren. Daarbij komt dat veel selecteurs bij de eerste selectie nog geen tien seconden met jouw cv bezig zijn.

 

Bij reageren op vacatures heb je veel concurrentie

In een sollicitatieprocedure moet je vaak met veel andere gegadigden concurreren. Waardoor het inderdaad kan zijn dat je al in de eerste ronde afvalt omdat er bijvoorbeeld alleen wordt gekeken naar het aantal jaren werkervaring.

Het is goed om je te realiseren dat buiten de boot vallen in de eerste ronde dan niet betekent dat je niet geschikt bent voor betreffende functie. Integendeel, misschien ben je wel een betere kandidaat dan de mensen die in eerste instantie uitgenodigd worden voor een gesprek.

Wat dat betreft kun je uitverkozen worden bij traditioneel solliciteren tot op zekere hoogte vergelijken met het trekken van een winnend lot bij een loterij.

 

Veel baanopeningen worden geen vacature

Zo’n 70 procent van de baanopeningen wordt geen vacature. Want waarom zou een organisatie een vacature plaatsen als ze al contact heeft met goede kandidaten? Kandidaten die zichzelf hebben gemeld. Bijvoorbeeld omdat ze via via aan de weet zijn gekomen dat er behoefte is aan vervanging of uitbreiding. Of professionals die eerder contact hebben gelegd, omdat ze geïnteresseerd zijn in het bedrijf en er graag komen werken als er mogelijkheden zijn.

Het is dus belangrijk om bij bedrijven bekend te zijn nog voordat er überhaupt een vacature is. Mocht er dan op termijn vacatureruimte ontstaan, dan ben jij wellicht een van de eersten die daarvan horen.

 

 

Door doen van je onderzoek raak je bekend bij organisaties die interessant voor je zijn

 

Bekend raken bij organisaties doe je door mensen te ontmoeten en gesprekken met hen aan te gaan. Je raakt niet bekend door te reageren op vacatures.

Je voert gesprekken om helder te krijgen wat jouw toegevoegde waarde kan zijn voor organisaties. Of anders gezegd: voor welke problemen van werkgevers jij de oplossing bent.

Je onderzoekt vanuit jouw kracht of je waarde kunt toevoegen aan een specifieke organisatie. Daarvoor is het belangrijk dat je zicht krijgt op bijvoorbeeld ontwikkelingen in de sector en problemen waar men tegen aanloopt. Zodat je een inschatting kunt maken hoe jij met wat je te bieden hebt voor de organisatie van betekenis kunt zijn.

 

 

De juiste attitude om succesvol onderzoek te doen

 

Succesvol onderzoek doen naar behoeften op de arbeidsmarkt heeft enerzijds te maken met de juiste interviewtechniek, anderzijds met de juiste attitude. Beide zijn cruciaal om het gewenste effect te bereiken met het voeren van netwerkgesprekken.

De basis is de juiste attitude. Ga je gesprekken aan vanuit de verkeerde attitude, dan kun je naar jouw inschatting wel een goed gesprek hebben, maar je loopt het risico dat je een averechts effect bereikt. In elk geval niet de doelen realiseert die je voor ogen hebt.

 

Attitude van de nieuwsgierige onderzoeker versus de bedelmodus

Het doel van netwerken is iets anders dan vragen om een baan. Niet voor niets noem ik het de bedelmodus, ook al is die benaming gechargeerd.

In de bedelmodus hoop je dat jouw gesprekspartner als lid van zijn organisatie een bijdrage kan leveren aan de oplossing van jouw probleem: het niet hebben van een mooie baan. Ik realiseer me terdege dat het heel moeilijk voor je kan zijn om die attitude los te laten. Want het niet hebben van mooi werk is de aanleiding voor het voeren van je gesprekken. En het vinden of het creëren van een mooie baan is jouw uiteindelijke doel.

De clou van goed onderzoeksgesprekken voeren is dat jij na je onderzoek iets kunt betekenen voor de organisatie waarmee je in gesprek bent. Doordat jij de oplossing bent voor hun probleem en niet dat de organisatie jouw probleem oplost.

Als nieuwsgierige onderzoeker betreed je belangstellend, gedreven en gepassioneerd het onderzoeksveld waar jouw passie ligt. Vanuit een onderzoekende houding en op basis van jouw expertise bedenk je je vragen voor het gesprek. Daarbij kan het heel goed zijn dat je op basis van je achtergrondonderzoek op internet of op basis van eerdere gesprekken tot bepaalde hypotheses gekomen bent. En dat je als een echte onderzoeker door het stellen van je vragen wilt toetsen of jouw hypothese juist is.

En zo ja, dan heb je mogelijk een aanpak, een oplossing in je hoofd waarmee jij voor de organisatie van betekenis kunt zijn. Maar wil je de organisatie uiteindelijk een passend voorstel doen, dan moet je eerst een heel helder beeld hebben van wat er speelt. Zodat je boven water hebt waar je een bijdrage aan kunt leveren.

Ga je gesprekken aan vanuit de bedelmodus, dan gaat het al gauw mis, vooral bij mensen die je niet goed kent.

 

 

De juiste interviewtechniek om succesvol onderzoek te doen

 

Bereid je gesprekken goed voor. Zorg dat je op de hoogte bent van de ontwikkelingen in de sector waar je interesse naar uitgaat, van innovaties en best practices. Laat jouw passie, enthousiasme en expertise blijken door de vragen die je stelt. Wees zakelijk en blijf in de onderzoekende houding. Luister aandachtig, vat samen en vraag door op de informatie die op tafel komt.

Een stappenplan om effectief en efficiënt je onderzoek te doen en hoe je vervolgens je ideale baan realiseert, lees je in het boek ‘Wat wil ik nu echt?’.

 

reageren op vacatures

 

Een waardevol cadeau voor jezelf

 

Zet het boek op je verlanglijstje. Of beter nog: doe het jezelf cadeau. Ga er lekker mee aan het werk en laat je inspireren.

En loop je in het boek tegen passages aan waarbij je wel wat hulp kunt gebruiken?

Laat het me horen via e-mail (marlene@lifeworkdesign.nl) of telefoon (0575-544588/ 06-54762865)

 

 

 

 

Met loopbaanvaardigheden je vrijelijk bewegen op de arbeidsmarkt

Loopbaanvaardigheden heb je nodig om je flexibel aan te passen aan de ontwikkelingen op de arbeidsmarkt.

 

De arbeidsmarkt verandert in hoog tempo. Functies verdwijnen en er komen nieuwe functies bij. En hoe de toekomst van werk eruit gaat zien, is nog moeilijk te voorspellen.

De verwachting is dat je als werkende met enige regelmaat geconfronteerd zult worden met transities in je werk. Dat betekent dat als je succesvol wilt zijn in je loopbaan én gelukkig wilt zijn met je werk, je moet beschikken over aanpassingsvermogen, career adaptability, en proactief loopbaangedrag moet kunnen laten zien.

Bovendien wordt van jou als hogeropgeleide verwacht dat je zelf de verantwoordelijkheid neemt voor het vormgeven van je loopbaan. Dat je zelf investeert in het bijhouden van de ontwikkelingen op de arbeidsmarkt en wat die ontwikkelingen voor jou betekenen. En dat je proactief bij kunt sturen als dat in jouw ogen nodig is.

 

Met loopbaanvaardigheden je vrijelijk bewegen op de arbeidsmarkt

 

Bijbenen van de veranderingen op de arbeidsmarkt

 

Door technologische ontwikkelingen veranderen de functie-eisen van werknemers veel sneller dan voorheen.

De vraag naar andere vaardigheden neemt toe, bijvoorbeeld vaardigheden samenhangend met de energietransitie, algoritmes en kunstmatige intelligentie. En in die snel veranderende wereld moet je je als werknemer ook steeds langer staande houden, door de opschuivende pensioenleeftijd.

Als werkende moet je het tempo van de veranderingen kunnen bijbenen. Dat betekent dat je niet alleen vakspecifieke ontwikkelingen moet bijhouden. Je moet je ook ontwikkelen als persoon.

 

 

Banen worden sociaal en emotioneel veeleisender.

 

De Wetenschappelijke Raad voor het Regeringsbeleid (WRR) deed onderzoek naar zes veelvoorkomende beroepen, waaronder leerkrachten, beveiligers, ict’ers en vrachtwagenchauffeurs.

Allemaal moeten ze beter kunnen communiceren, stressbestendiger zijn en over meer mensenkennis beschikken dan een paar decennia geleden.

Sociale vaardigheden van werknemers zijn dan ook steeds belangrijker. Zeker naarmate robots en algoritmes meer routinematige taken uitvoeren. Sociale vaardigheden daarentegen kan de technologie niet zomaar overnemen. Ook al wordt bijvoorbeeld in de zorg geëxperimenteerd met de inzet van robots om zorgverleners en mantelzorgers te ontlasten en zorgtaken uit handen te nemen.

 

 

Continu updaten van je competenties is nodig om loopbaanvaardig te zijn en te blijven

 

Je competenties hebben continu een update nodig’, zegt Andries de Grip, hoogleraar economie en directeur van het Researchcentrum Onderwijs en Arbeidsmarkt, in NRC.

Dan ga je er al vanuit, dat werkenden een beeld hebben van hun competenties en dat alleen een update nodig is.

Maar het is mijn ervaring als loopbaancoach dat veel werkenden maar een beperkt beeld hebben van wat ze te bieden hebben op de arbeidsmarkt. In elk geval moeite hebben om zich met hun kwaliteiten overtuigend te presenteren. Zodanig dat ze aan kunnen tonen wat de inzet van hun kwaliteiten een werkgever of opdrachtgever oplevert. Misschien geldt dat ook voor jou.

 

 

Bijscholen en indien nodig omscholen zijn niet altijd even makkelijk

 

Vaak is scholing gefaciliteerd door je werkgever gericht op je huidige functie, het eigen bedrijf en de eigen sector.

Bij coachklanten zie ik met regelmaat terughoudendheid om de wens voor scholing bespreekbaar te maken met een leidinggevende. Zeker als het gaat om scholing die niet direct meerwaarde heeft voor de huidige functie.

Schroom niet om in dat soort situaties jouw wens kenbaar te maken. Realiseer je dat het getuigt van goed werkgeverschap als je werkgever met je meedenkt. En vanuit inzicht in mogelijkheden om een bijdrage te leveren aan financiering, jouw wens om je als professional te ontwikkelen (deels) kan faciliteren.

 

 

Individuele leerrekening om scholing voor iedere Nederlander mogelijk te maken

 

Een individuele leerrekening; een eigen potje waar iedere Nederlander scholing mee kan betalen.

En waar de overheid, werkgever en de betrokkene fiscaal vriendelijk een storting in kunnen doen. Mits dat geld alleen voor scholing wordt gebruikt.

Het kabinet is sinds 2018 bezig zo’n leerrekening op te zetten, maar het komt nog niet van de grond. Kennelijk heeft beleid rond ‘leven lang ontwikkelen’ nog onvoldoende urgentie.

En helaas, als je werkgever je niet wil helpen, of als je geen werkgever hebt, dan heb je nu weinig mogelijkheden als je zelf de financiering niet rond kunt krijgen. Maar de ervaring leert, ‘waar een wil is, is een weg’.

 

 

Loopbaanvaardigheden ontwikkelen

Als werkende moet je dus je vakinhoudelijke kennis bijhouden. Je moet je ook ontwikkelen als persoon, want banen worden sociaal en emotioneel veeleisender.

Continu updaten van je competenties is noodzakelijk. Dat vraagt bijscholing en mogelijk omscholing.

Naar ik hoop slaagt de overheid erin om het plan van een individuele leerrekening te realiseren, zodat scholing betaalbaar wordt voor iedere werkende.

 

Want juist in deze turbulente tijden is het belangrijk je goed voor te bereiden op veranderingen en naast genoemde punten te beschikken over loopbaanvaardigheden.

Bij die loopbaanvaardigheden kun je denken aan:

  • Het vormgeven van je eigen loopbaan en in staat zijn om zelfstandig loopbaanbeslissingen te nemen.
  • Het hebben van een onderzoekende mindset met betrekking tot je loopbaan, jezelf en de markt. Actief zoeken naar wat kenmerkend voor je is, wat je te bieden hebt en wat belangrijk voor je is met betrekking tot werk. En je onderzoek doen naar de behoeftes op de arbeidsmarkt en actief zoeken naar waar kansen voor je liggen.
  • Het stellen van concrete loopbaandoelen en het maken van plannen om die doelen te bereiken.
  • Vertrouwen hebben in jezelf als het gaat om het succesvol vormgeven van je loopbaan. Geloof in eigen kunnen met betrekking tot loopbaantaken, bijvoorbeeld vinden of creëren van nieuw werk.

Die vaardigheden heb je nodig om proactief loopbaangedrag te laten zien.

 

Het boek ‘WAT WIL IK NU ECHT?’ helpt je om die vaardigheden te ontwikkelen.

Zeker als je nu niet gelukkig bent met je werk, bestel het boek bij Managementboek.

Of Bol.com of haal het bij de plaatselijke boekhandel.

 

En wil je jouw vragen aan me voorleggen of anderszins met mij sparren als loopbaancoach? Neem gerust contact met me op.

 

 

 

 

Jezelf verkopen of doen kopen

Waarom traditioneel verkopen een valkuil is bij baanverwerving

 

Jezelf verkopen bij het verwerven van een baan gaat niet iedereen gemakkelijk af. Dat geldt ook voor salesprofessionals.

Terwijl je zou denken dat juist die veel ervaring hebben met verkopen. En dat het in de markt zetten van zichzelf hen makkelijk af zou gaan.

Menig salesprofessional is geneigd om dat zelf ook te denken. Tot hij geconfronteerd wordt met het tegendeel: “Ik dacht, binnen drie weken heb ik wel een nieuwe baan, maar inmiddels ben ik drie maanden verder en nog geen uitzicht op ander werk.”

Wist je dat het zelfs mijn ervaring is, dat juist die doelgroep het met regelmaat extra moeilijk heeft om zichzelf te ‘verkopen’ aan een potentiële werkgever. En dat ik van hen hoor dat het verkopen van een dienst of een product kennelijk toch echt iets anders is dan het ‘verkopen’ van zichzelf.

 

Jezelf verkopen of doen kopen

 

Invloed van opleiding en ervaring, drijfveren en kwaliteiten

 

Mogelijk speelt de manier waarop je als verkoper bent opgeleid je parten bij het ‘in de markt zetten’ van jezelf. Of de manier waarop je jezelf het vak hebben eigengemaakt.

Richard van Houten van Bron en Partners zegt daarover:

“Mooier dan een prospect overtuigen als verkoper, is dat een verkoper ervoor zorgt dat een koper zichzelf overtuigt van de waarde van het product/de dienst van de verkoper. Dat is echter niet direct de manier waarop verkopers (intern) zijn opgeleid.” 

En verder:

“Ik durf te beweren dat je in 90% van de gevallen aan de lichaamstaal en de ogen van de verkoper kunt zien (en voelen), dat hij graag iets wil verkopen, en dat dat goed is voor zijn verkoopdoelstelling.

Hij wordt steeds enthousiaster naarmate hij het gevoel heeft dat de koop aanstaande is. Dit heeft natuurlijk ook te maken met de manier waarop de verkoper wordt aangestuurd/afgerekend. Dagelijks moeten scoren, betekent nogal eens een te onrustig enthousiast gedrag.”

Het kan heel goed zijn, dat in een gesprek met een potentiële werkgever het onrustige enthousiaste gedrag van een verkoper eerder negatief werkt dan positief.

Dat het inderdaad werkt als ‘verkopen’ en daar is een werkgever niet altijd dol op. Die wil eerst zelf wel eens toetsen wat die ‘voor vlees in de kuip’ heeft.

 

Ook kan het verschil maken wat je als salesprofessional dat vakgebied heeft doen kiezen.

Kreeg je altijd al energie van competitie en ‘winnen’? Betekent een verkoop voor jou dat het je weer gelukt is? Word je gemotiveerd door het hebben en halen van targets?

Of ben je vooral een makkelijke prater, creatief in het bedenken van oplossingen en maak je snel verbinding met mensen? En hebben die kwaliteiten jou doen kiezen voor het vakgebied van de sales?

Of is jouw drijfveer in je functie als verkoper vooral dat je mensen wilt helpen met een oplossing en word je er blij van als je met jouw oplossing (dienst of product) andere mensen blij hebt gemaakt?

 

Met geen van de drie redenen om voor het vakgebied van de sales te kiezen is iets mis. Maar misschien is het met name voor de salesprofessional die gedreven wordt door competitie en winnen, moeilijk om zich goed te profileren in een selectiegesprek.

In die zin dat hij niet een echte verbinding weet te maken en niet makkelijk een echte brug weet te slaan tussen zijn aanbod en het probleem van de werkgever. En dan op een voor een werkgever passende manier.

 

 

Valkuilen waar je als salesprofessional extra alert op moet zijn

 

Om te beginnen is de uitdrukking ‘jezelf verkopen’ in het kader van baanverwerving voor salesprofessionals misleidend. Het zet je op het verkeerde spoor.

Bij baanverwerving gaat het niet zozeer om ‘verkopen’, maar vooral om het aangaan van een relatie en het maken van verbinding.

Als salesprofessional ben je gewend om veel en doelgericht gesprekken te voeren. En in het merendeel van die gesprekken is je doel het sluiten van een deal.

Waarschijnlijk ben je daar ook goed in, liggen daar deels jouw kwaliteiten. Maar die kwaliteiten kunnen in een selectiegesprek ook jouw valkuilen zijn.

Ik noem er twee.

 

1. Te veel gefocust op het krijgen van een baan.

Ben je met name gefocust op het krijgen van een baan en maakt het je niet zoveel uit of je echt warmloopt voor de organisatie en de vacante functie?

Dat wordt door je gesprekspartners opgemerkt.

Een ervaren selecteur, of dat nu een werkgever of recruiter is, voelt feilloos aan of je intrinsiek gemotiveerd bent voor de functie. Of dat je zo snel mogelijk jezelf wilt verkopen en een baan wilt hebben.

Is dat laatste het geval, dan kan het heel goed zijn dat je zelf denkt dat je een goed gesprek hebt gevoerd. Maar te horen krijgt dat je niet enthousiast genoeg over komt voor betreffende functie. En dus de baan niet krijgt.

 

2. Vooral praten en onvoldoende luisteren

Ben je door je ervaring als verkoper een al te makkelijke prater, dan kan je dat aardig parten spelen.

Zeker voor een makkelijke prater is het de kunst om in een gesprek met een potentiële werkgever te luisteren. En dan met name te luisteren met een ‘leeg hoofd’, zonder voorbedachten rade.

Dat kan lastig voor je zijn als je als salesprofessional veel ervaring hebt met selectief luisteren. Met een agenda in je hoofd en alert reageren als je iets hoort dat aansluit op een van jouw agendapunten.

Luisteren met een ‘leeg hoofd’ vraagt oprechte interesse in de ander, een open mind, concentratie en inlevingsvermogen.

En dat ‘lege hoofd’ heb je niet als je eenzijdig gericht bent op het sluiten van de deal. Je zit dan algauw met een hoofd vol antwoorden die je wilt geven of verhalen die je wilt vertellen.

Kortom

 

Wees je bewust van je valkuilen als salesprofessional.

En ook al ben je geen salesprofessional, realiseer je dat je geen salesprofessional hoeft te zijn om in genoemde valkuilen te stappen.

Het kan iedereen overkomen. Zeker als je een baan heel graag wilt. Of al een aantal gesprekken hebt gevoerd zonder dat je uiteindelijk uitverkozen bent.

Je loopt dan het risico dat je te inhalig wordt. Met als gevolg dat je geen verbinding maakt met je gesprekspartners en dus de baan niet krijgt.

 

 

Vind je het moeilijk om je goed te profileren in een selectiegesprek?

Kun je daarbij wel wat hulp gebruiken? Laat het me horen.

Graag help ik je op weg.

 

 

 

 

 

Hoe je door de juiste interviewtechniek verborgen banen boven water krijgt

Handreikingen voor de juiste interviewtechniek om succesvol onderzoek te doen naar behoeften op de arbeidsmarkt en behoeften boven water te krijgen

 

In mijn vorige artikel heb je kunnen lezen dat de attitude van de nieuwsgierige onderzoeker de juiste attitude is om succesvol je onderzoek te doen naar behoeften op de arbeidsmarkt en verborgen banen boven water te krijgen.

Wil je succesvol onderzoeksgesprekken voeren, dan is die attitude cruciaal.

De tweede component voor succesvol onderzoek doen naar behoeften op de arbeidsmarkt is de juiste interviewtechniek.

Die kun je overigens, net als de attitude van de nieuwsgierige onderzoeker heel goed oefenen. In mijn trajecten doe je dat door je onderzoek te doen naar iets dat jou interesseert, maar dat niet direct gericht is op werk. In mijn vorige artikel heb ik dat al genoemd.

In dit artikel geef ik je een aantal handreikingen voor de juiste interviewtechniek om succesvol jouw onderzoeksgesprekken te voeren.

Deels hebben de handreikingen betrekking op een goede voorbereiding, deels op het gesprek zelf.

 

Hoe je door de juiste interviewtechniek verborgen banen boven water krijgt

 

Voordat je daadwerkelijk gaat interviewen; bepaal welke sector interessant voor je is en breng algemene kenmerken van die sector in kaart

 

Zorg dat je die algemene kenmerken boven water krijgt door het doen van je achtergrondonderzoek, bijvoorbeeld door deskresearch op internet.

Wat zijn ontwikkelingen in de sector? Wat zijn de uitdagingen waarmee de sector geconfronteerd wordt? Wat zijn actuele problemen en mogelijk grote problemen die in het verleden speelden?

Zo verschilt bijvoorbeeld de invloed van automatisering en robotisering sterk per sector. Overigens ook per beroepsgroep.

De financiële dienstverlening heeft bijvoorbeeld al veel gemerkt van digitalisering en automatisering. En er zijn al veel banen verdwenen in administratieve beroepen.

En wat te denken van de ontwikkeling betreffende big data en het Internet of Things (IoT). Door de groei van mogelijkheden voor het analyseren van data over werkprocessen, producten en klanten kunnen bedrijven gerichter opereren. Bijvoorbeeld bij het invoeren van lean manufacturing.

En kan de marketing beter worden afgestemd op de potentiële klant. Kunnen leveranciers met hun werkprocessen direct aansluiten op klantbehoeften en maken big data het mogelijk logistieke processen beter te plannen.

Zorg dat je op de hoogte bent van ontwikkelingen in de sector waar jouw interesse naar uitgaat, innovaties en best practices

 

 

Bepaal welke bedrijven/ organisaties binnen de sector met name interessant voor je zijn en doe je deskresearch naar die bedrijven.

 

Ga bij de selectie van bedrijven uit van de criteria die je hebt geformuleerd, als afgeleide van jouw ideale werk.

Dat betekent ook dat je kijkt naar werk in relatie tot wat naast werk voor jou belangrijk is, dus jouw persoonlijke missie.

 

Doe jouw deskresearch naar de geselecteerde bedrijven, net als een onderzoeksjournalist.

Wat zijn de ontwikkelingen binnen het specifieke bedrijf? Actueel, maar ook in het verleden en recentelijk? Zit het bedrijf misschien nog in de overgang van een kleine, familiaire organisatie naar een grotere professionele organisatie met knelpunten en uitdagingen van dien?

Is het bedrijf gefuseerd met andere bedrijven? Hoe is dat gegaan? Is het financieel gezond? Hoe zit het bedrijf in de markt? Zit er sinds kort een nieuw management? Aan welke organisaties waren die managers eerder verbonden?

 

 

Bedenk vanuit jouw expertise vragen voor jouw onderzoeksgesprek voor elke specifieke geselecteerde organisatie

 

Doelstelling van jouw vragen is het boven water krijgen van problemen waarvoor jij van meerwaarde, van betekenis kunt zijn.

Het helpt, als je op basis van je deskresearch komt tot hypotheses met betrekking tot mogelijke uitdagingen, problemen waarvoor de organisatie zich gesteld ziet. En waarvoor jij de oplossing kunt zijn.

Door jouw interviewtechniek kun je toetsen of jouw hypothese juist is en zo ja, in hoeverre dat zo is. Concreet denk ik daarbij aan het stellen van jouw vragen, aandachtig luisteren, samenvatten en doorvragen op de informatie die op tafel komt.

Belangrijk is dat je een helder beeld krijgt van wat er speelt, zodat je in kaart krijgt waar jij een bijdrage aan kunt leveren.

Zijn de behoeften niet manifest, zorg dat je latente behoeften boven water krijgt. Dat doe je door vanuit jouw expertise de juiste vragen te stellen.

Zoals je, als je al jaren in je huis woont, bij wijze van spreken de barsten in een plafond of de kale verf of de gedateerde badkamer of keuken niet meer ziet, zo zien mensen in organisaties vaak ook niet wat jij als buitenstaander wél ziet.

Bijvoorbeeld dat er efficiënter gewerkt kan worden en niet langer tijd wordt verspild aan het steeds weer uitvinden van het wiel. Of dat onbegrip en ontevredenheid bij klanten aangepakt kunnen worden door betere samenwerking en communicatie binnen het bedrijf en meer duidelijkheid over een bepaalde service en bijbehorende deliverables.

Jij met jouw expertise en komend van buiten de organisatie, kunt door het stellen van de juiste vragen de vinger op de zere plek leggen. En behoeftes manifest maken, die latent wel aanwezig waren, maar niet als zodanig werden gevoeld.

 

 

Ben in het gesprek zelf goed voorbereid, zakelijk, maar laat voortdurend je passie blijken en blijf in je onderzoekende houding

 

Je laat jouw passie blijken door de vragen die je stelt, jouw attitude en jouw enthousiasme.

Het effect daarvan zal zijn dat mensen graag met je verder willen praten. In een vervolggesprek en op uitnodiging van de organisatie kun je dan komen met jouw plan, jouw voorstel hoe jij voor de organisatie van betekenis kunt zijn.

Wees in een eerste gesprek een beetje terughoudend met betrekking tot wat jij voor het bedrijf zou kunnen betekenen. Ook al komen er gelijk ideeën in je op. Ventileer je ideeën niet voordat je zaken goed hebt uitgedacht en met een doordacht voorstel kunt komen. Realiseer je ook dat als jij in een eerste gesprek al met allerlei oplossingen komt, dat arrogant over kan komen.

Nodigt de organisatie je niet spontaan uit voor een vervolggesprek, durf dan zelf het initiatief daartoe te nemen. En kijk of je daarvoor alvast een vervolgafspraak kunt maken.

 

 

Tenslotte: maak je bij het doen van je onderzoek niet afhankelijk van één bron

 

Ga niet af op de verhalen, de indrukken, het oordeel van één persoon. Voer meer dan één gesprek in een organisatie en met diverse professionals. En als je de gelegenheid hebt, loop mee, neem zelf waar, maak mee hoe het reilt en zeilt in het bedrijf en voel hoe dat is.

Op basis van alle indrukken kun jij vervolgens een passend voorstel uitwerken met betrekking tot hoe jij voor de organisatie van betekenis kunt zijn.

Dat voorstel presenteren en jouw ideale baan creëren.

 

 

 

Zoals ik al aangaf, onderzoek doen naar behoeften op de arbeidsmarkt is niet voor iedereen gemakkelijk.

Begeleiding, goed op de rails gezet worden, focus houden en ondersteuning op momenten dat het even tegen zit, helpen daarbij.

Neem gerust contact met me op om de mogelijkheden daartoe te bespreken. Dat kan via deze link.