Inhuman resources

Door de lock down kijk ik ook af en toe een film of serie op Netflix. Een van die series is Inhuman resources.

Waar dat van toepassing is, zoals bij Inhuman resources, kan ik het dan niet laten om koppelingen te maken naar mijn vakgebied.

 

De serie gaat over Alain Delambre, die 40 jaar gewerkt heeft als HR-adviseur, maar vanwege zijn leeftijd wordt ontslagen.

Al zes jaar lang is hij werkloos.

Hij pakt aan wat voorhanden is om toch wat inkomen te genereren. Zo stopt hij bijvoorbeeld in de stromende regen flyers onder ruitenwissers van auto’s.

En als orderpicker werkt hij in een distributiecentrum van een firma handelend in auto-onderdelen. Daar wordt hij afgesnauwd en onderuit geschopt door zijn leidinggevende.

Hij voelt zich uitgeput en vernederd. Het wordt hem duidelijk te veel en gekleineerd en gefrustreerd slaat hij zijn leidinggevende tegen de grond.

Dat komt hem duur te staan. Hij krijgt zijn ontslag en het bedrijf doet aangifte van mishandeling.

De ellende stapelt zich op. Bij gebrek aan inkomsten dreigt hij zijn flat te moeten verkopen. En waar hij probeert met klussen nog wat geld te verdienen, heeft zijn vrouw geen idee waar hij rondhangt en verliest haar vertrouwen in Alain.

 

 Inhuman resources; wat een ontslag en lange periode van baanloosheid met je kunnen doen

©Foto: Denis Makarenko / Shutterstock.com

 

Al met al ontaardt het verhaal van Alain, wiens rol vertolkt wordt door Éric Cantona, in een crimineel drama. Wat dat betreft vind ik de oorspronkelijke Franse titel van de serie ‘Dérapages’ fijnzinniger en beter passend bij het verhaal van Alain dan de titel van de Netflix serie.

 

Alain vervolgt immers 40 jaar lang als een keurige werknemer zijn loopbaan pad.  Maar hij vliegt finaal uit de bocht als het hem allemaal te veel wordt.

 

Ook al ontaardt het verhaal in de serie in een crimineel drama, als je het criminele drama weg filtert, dan vallen een aantal herkenbare zaken op.

Wat Alain overkomt, overkomt helaas meer mensen. Jarenlang heb je toegewijd je werk gedaan. Maar door omstandigheden, welke dat ook mogen zijn, raak je je baan kwijt.

 

Het verhaal van Alain bevestigt dat je wat betreft je loopbaan niet op je werkgever moet rekenen. Dat je je niet afhankelijk daarvan moet opstellen.

Ook al denk je dat je hoog en droog zit bij je huidige werkgever.

Of dat je, mocht je je baan verliezen, altijd nog terug kunt vallen op een uitkering.

Want ook een uitkering is gebonden aan een bepaalde termijn.

En als je eenmaal in een neerwaartse spiraal terecht komt, dan is het moeilijk om daar weer uit te komen.

 

Als Alain een passende vacature op zijn vakgebied op het spoor komt, is het mooi om te zien hoe hij opbloeit.

Hij ziet de mogelijke baan als zijn redding. Vol goede moed gaat hij het proces aan om van zijn sollicitatie een succes te maken.

Hij spant zich maximaal in om de baan te krijgen. Heel grondig doet hij zijn onderzoek naar de organisatie en verzamelt essentiële informatie.

 

Daardoor komt hij niet alleen goed beslagen ten ijs in het selectieproces.

Dankzij de goede voorbereiding is hij in staat om het spel te veranderen. Als hij hoort dat hij als een joker gebruikt wordt, verandert hij zijn strategie.

Omdat hij zich zo goed geïnformeerd heeft is hij in staat om zelf de regie te pakken.

In plaats van slachtoffer is hij volwaardig tegenspeler. Hij heeft zich in een positie geplaatst waarin hij een krachtige actor wordt in het geheel.

 

Helaas blijkt zijn overwinning uiteindelijk een pyrrusoverwinning. Wat hij gewonnen heeft is minder dan het verlies dat hij geleden heeft om te winnen.

 

 

Ook al is Inhuman resources een gedramatiseerd verhaal, het laat goed zien wat een ontslag en een lange periode van baanloosheid met je kunnen doen.

Dus: ‘Be prepared!’

Zorg dat je bijblijft en dat je je marktwaarde behoudt.

Zorg dat je goed voorbereid bent op veranderingen op de arbeidsmarkt. Dat je proactief en strategisch loopbaangedrag kunt laten zien. En over de juiste vaardigheden en tools beschikt om je succesvol aan te passen.

Met mijn boek ‘Wat wil ik nu echt?’ kun je je die vaardigheden eigen maken.

De combinatie met de aangereikte tools zorgt ervoor dat je je als professional vrijelijk kunt bewegen op de arbeidsmarkt en tijdig bij kunt sturen als dat nodig is.

Met een beetje wilskracht kun je je wilskracht trainen

Een tiental tips om je wilskracht te trainen

 

Wist je:

  • dat iedereen op de een of andere manier worstelt met verleiding, verslaving, afleiding of uitstelgedrag?
  • dat dit geen persoonlijke zwakheden en uitingen van individuele tekortkomingen zijn?
  • dat dit universele ervaringen zijn, die horen bij het mens-zijn?

 

In een van mijn vorige artikelen gaf ik aan, dat een goede strategie onmisbaar is voor de baanverwerving.

Maar ook, dat je er alleen met een goede strategie nog niet bent. Werken aan werk is ook echt werken. En dat gaat niet vanzelf. Dat vraagt wilskracht.

Je brein doet er namelijk alles aan om je goede voornemens te ondermijnen en wil eigenlijk vooral dat je je goed voelt op het moment. Je brein is minder geïnteresseerd in beloningen op de langere termijn.

Het is dan ook de kunst om je brein een beetje voor de gek te houden. En dat vraagt wilskracht.

 

Volgens McGonigal is wilskracht een aangeboren eigenschap, waarover iedereen beschikt.

Sommigen benutten hun wilskracht veel meer dan anderen, waardoor ze die ook trainen.

Jij kunt je wilskracht namelijk trainen, net als je spieren. In dit artikel geef ik je daarvoor een tiental tips.

 

Met een beetje wilskracht kun je je wilskracht trainen

 

Wilskracht; ik zal niet, ik zal, ik wil

 

Veel mensen denken bij wilskracht aan de verleiding weerstaan; ‘nee’ kunnen zeggen tegen wat heel aanlokkelijk is.

Bijvoorbeeld verder gaan met je werk en de verleiding weerstaan om lekker buiten te gaan wandelen omdat het prachtig weer is. Of de e-mails van je werk ’s avonds niet meer openen, omdat je je voorgenomen hebt om dat na werktijd niet meer te doen. Zodat je meer balans ervaart tussen werk en privé.

‘Nee’ zeggen is echter maar een stukje van wat wilskracht is.

Soms is het juist belangrijk om ‘ja’ te kunnen zeggen.Ja’-zeggen tegen wat voor jou waardevol is. Bijvoorbeeld je fitness. Daarvoor moet een andere afspraak dan maar wijken.

Ja’-zeggen en ‘nee’-zeggen hebben alles te maken met wat jij belangrijk vindt. En wat jij werkelijk wilt. Weet je dat niet, dan weet je eigenlijk ook niet waar je ‘ja’ of ‘nee’ op moet zeggen. En dan is het ook moeilijk om je wilskracht te trainen.

 

 

Voordat je je wilskracht kunt trainen: ken jezelf

 

Voor meer wilskracht zul je eerst meer zelfbewustzijn moeten ontwikkelen.

Lukt het je bijvoorbeeld niet om systematisch aan het werk te gaan met werk maken van ander werk, houd dan eens bij welke keuzes je maakt met betrekking tot werken aan werk.

Alleen al door die keuzes een dag of een week bij te houden, zul je minder beslissingen nemen zonder erbij na te denken.

En doordat je je bewust wordt van de impulsen en jouw reactie daarop, krijg je meer controle over je gedrag.

Dat is al een belangrijke stap vooraf, in het versterken van je wilskracht.

 

 

Een tiental tips om je wilskracht te trainen

 

1.   Concentreer je op één doel en begin simpel

Je wilskracht is namelijk beperkt. Dat geldt niet alleen voor jou, maar voor iedereen. Wilskracht is als een spier, die vermoeid raakt als je hem gebruikt.

Beperk je daarom in de doelen die je jezelf stelt.

Want mogelijk wordt je wilskracht toch al gebruikt, terwijl je je daar helemaal niet van bewust bent. En ook daardoor raakt je voorraad uitgeput.

Zo blijkt het bijvoorbeeld veel wilskracht te kosten als je je probeert aan te passen aan een bedrijfscultuur die de jouwe niet is.

En verbruik je wilskracht elke keer als je een impuls moet onderdrukken, afleidingen moet negeren, strijdige doelen moet afwegen of jezelf moet dwingen om iets moeilijks te doen.

 

2.   Creëer routine

Om te voorkomen dat je iedere keer weer weerstand moet bieden en je wilskracht in moet zetten, is het belangrijk om je werk goed te organiseren en routines te creëren. Kun je daarvoor nog wat tips gebruiken? Lees mijn artikel er nog eens op na.

 

3.   Train je wilskracht zoals een verstandige sporter zijn spieren traint.

Loop niet te hard van stapel, maar verleg je grenzen steeds ietsje verder.

Versterk je wilskracht door te oefenen en probeer daarbij kleine weerstanden te overwinnen.

 

4.   Zorg voor voldoende nachtrust

Wist je dat te weinig slaap je wilskracht aantast? En dat het dan niet werkt als je probeert bij te tanken met zoetigheid of koffie?

Wat werkt dan wel?

Het beste is gewoon gaan slapen. Of even een dutje doen tussendoor. Kennelijk gaat het er vooral om, hoeveel uren achtereen je wakker bent.

Het schijnt ook goed te werken als je een buffertje aanlegt, bijvoorbeeld doordat je in het weekend wat meer uren slaapt.

 

5.   Leer beter met stress omgaan

Dat is een van de beste manieren om je wilskracht te vergroten.

Stress stimuleert namelijk kortetermijndenken en verlangen naar onmiddellijke bevrediging en direct resultaat. Terwijl je voor zelfbeheersing juist aan het grote geheel moet blijven denken.

Zorg dus voor ontspanning om je wilskracht op te laden.

Adem bijvoorbeeld met aandacht. Langzaam ademen haalt je lichaam uit de toestand van korte termijn stress.

Of ga vijf minuten buiten wandelen. Iedere dag. Uit experimenten blijkt dat lichaamsbeweging onmiddellijk wilskrachtvoordeel oplevert.

 

6.   Schakel de toekomst uit; het is altijd vandaag

Ik herinner me een coachklant die ook door de omstandigheden, zich moeilijk ertoe kon zetten om met werken aan werk, aan het werk te gaan.

Keer op keer dacht hij dat het hem in de toekomst beter af zou gaan. “Na de vakantie ga ik vol aan het werk”. Maar na de ene vakantie werd na de volgende. En zo gingen er maanden ongebruikt voorbij.

Besluit bij het doel dat je je stelt en de keuzes die je maakt, dat vandaag vandaag is en niet morgen.

We zijn namelijk niet alleen optimistisch over de toekomst als het om onze keuzes gaat, ook het gemak waarmee we onze voornemens zullen uitvoeren, schatten we rooskleurig in.

Daardoor denk je dat je morgen meer tijd en energie zult hebben voor iets waar je vandaag geen zin in hebt.

 

7.   Houd je doel voor ogen, het waarom

Denken aan het waarom helpt, omdat je daardoor met andere ogen gaat kijken naar de verleiding. Vaak geeft die verleiding alleen beloning op het moment.

Het herinneren van het waarom helpt je om je doel te bereiken en meer oog te krijgen voor andere zaken die je doel dichterbij kunnen brengen.

 

8.   Omring je met mensen, die hetzelfde doel nastreven als jij

Ga op zoek naar mensen die jouw gewenste gedrag al vertonen.

Als je jezelf omringt met zulke mensen, ga je dat gedrag als norm ervaren. Dat maakt het voor jou gemakkelijker om je doel te realiseren.

 

9.   Wees niet te streng voor jezelf

Praat je geen schuldgevoel aan, als het je niet direct lukt om je aan je goede voornemen te houden.

Durf het jezelf te vergeven. Want niet schuld, maar vergeving leidt tot meer verantwoordelijkheidsgevoel. En dus meer wilskracht.

 

10.       Neem een personal coach

Die kan jou helpen om jou ‘bij de les te houden’.

 

 

Heb jij er moeite mee om wilskrachtig te werken aan werk? Of ontbreekt het jou aan een goede strategie?

 

Leg gerust je vragen aan me voor in een oriënterend gesprek.

Bel (0575-544588/ 06 54762865) of e-mail me (marlene@lifeworkdesign.nl) voor het maken van een afspraak.

 

©  foto: Martin Langbroek

 

 

 

Hoe je je kans op falen bij de baanverwerving vergroot

Een goede strategie is onmisbaar voor het verwerven van een baan    

 

Wist je:

  • dat afvallen en een nieuwe baan verwerven de meest populaire voornemens zijn voor een nieuw jaar;
  • dat die voornemens meestal niet gerealiseerd worden;
  • dat de reden daarvan zowel bij afvallen als bij de baanverwerving over het algemeen dezelfde  is?

 

Hoe vaak heb jij je al voorgenomen om af te vallen? Of bijvoorbeeld naar de fitness te gaan? Hoe lang heb je dat volgehouden? Na hoeveel weken was je goede voornemen alweer verdampt?

Als je de media moet geloven, worden er aan het begin van het jaar heel wat abonnementen van fitnesscentra verkocht. Om daarna vaak amper meer gebruikt te worden.

Kennelijk zijn we geneigd om onszelf te overschatten. Sterker nog, ons brein doet er alles aan om onze goede voornemens te saboteren. Wil je alvast meer weten over hoe dat werkt? Lees De kracht van wilskracht, Hoe zelfbeheersing werkt en wat je eraan kunt doen, geschreven door Kelly McGonigal.

 

Wilskracht speelt ook bij de baanverwerving een grote rol. 

Maar wilskracht alleen is niet voldoende. Wat je nodig hebt is een beproefde strategie, een gedetailleerd plan dat je stapsgewijs toeleidt naar je doel. En veel baanzoekers missen die strategie.

 

Hoe je je kans op falen bij baanverwerving vergroot

De kracht van wilskracht

 

Als voorbeeld geef ik je een passage uit een succesverhaal van een van mijn coachklanten. Zij wilde meedoen met een sponsorloop.

“Ik ben geen hardloper, dus ik moest direct beginnen met trainen om 2 maanden later de wedstrijd te kunnen lopen. 3 keer in de week ging ik een stuk hardlopen, om zo tijdig 6,5 kilometer binnen 45 minuten te kunnen halen. Ik heb getraind met een methode waardoor ik in 10 weken 5 kilometer zou kunnen lopen. Door me strak aan het schema te houden, zat ik na 8 weken op de 5 kilometer. Die laatste 1,5 kilometer moest ik op de dag zelf op wilskracht doen”.

En het is haar gelukt. Die laatste 1,5 kilometer hoefde ze gelukkig niet alleen op wilskracht te doen. Ze werd ook vooruit geschreeuwd door publiek langs de kant. De laatste meters kon ze er zelfs nog een sprintje uit persen om met een mooie tijd te finishen.

 

Het is een mooi voorbeeld van de kracht van wilskracht.

Het is ook een voorbeeld van de kracht van een goede strategie. Zonder trainingsschema had Anne waarschijnlijk de eerste 5 kilometer niet zo goed gelopen. En alleen op basis van wilskracht had ze als ongetrainde loper de 6,5 kilometer waarschijnlijk niet gered binnen de tijdslimiet.

 

 

Alleen wilskracht is ook bij baanverwerving niet voldoende

 

Helaas zijn veel baanzoekers geneigd om het bepalen van hun strategie te skippen.

Zij duiken gelijk in het proces. En gebruiken vaak verouderde en niet beproefde technieken om aan een baan te komen.

Ze vertrouwen op hun wilskracht en zien hun wilskracht als motor voor succes.

Zo had ik onlangs een oriënterend gesprek met een potentiële klant van wie het arbeidscontract was beëindigd. Ruim tien jaar had zij niet meer gesolliciteerd.

Ze was enorm gedreven om werk te maken van ander werk. Dat is prachtig. En ook heel belangrijk om succes te kunnen boeken.

Maar in mijn ogen was ze ook geneigd om wat komt kijken bij de baanverwerving te onderschatten. Een cv, een profiel op LinkedIn en een sollicitatiebrief zijn waardevolle instrumenten. Maar ze gaan niet werken, als ze niet zijn ingebed in een strategie.

 

Een goede voorbereiding op de daadwerkelijke baanverwerving is een belangrijk onderdeel van zo’n strategie.

En die voorbereiding gaat vooraf aan het schrijven van een cv, het opstellen van een profiel voor LinkedIn en het schrijven van een sollicitatiebrief.

 

 

Het belang van een beproefde strategie bij baanverwerving

 

You Don’t Need Willpower-You Need Strategy” zegt J. T. O’Donnell.

Volgens haar heb je geen wilskracht nodig voor de baanverwerving, maar vooral een beproefde strategie.

Wilskracht heb je volgens haar alleen nodig als je geen beproefd plan hebt.  Een beproefd plan bereidt je realistisch voor op wat je te doen staat.

Hanteer je een goede strategie, dan sta jij aan het roer. Jij hebt de beschikking over de juiste informatie, jij kunt het juiste gereedschap hanteren en de juiste hulpbronnen aanboren. Daardoor ben jij in control.

 

 

De loopbaanstrategie beschreven in ‘Wat wil ik nu echt?’ is zo’n beproefde strategie

 

De strategie beschreven in ‘Wat wil ik nu echt?is heel gestructureerd en praktisch.

En reikt je inzichten en gereedschappen aan, om daadwerkelijk zelf aan het roer te staan. Zodat je jouw spel op de arbeidsmarkt kunt spelen en jouw doelen qua werk kunt realiseren.

 

 

Voordat je start met de eigenlijke baanverwerving

 

Wil je daadwerkelijk in het nieuwe jaar van baan veranderen? Of ervoor zorgen dat je gereed bent om stappen te zetten? 

Dan geef ik je hier een eerste stap. Die stap gaat over het inzicht krijgen in wat je weet en niet weet over baanverwerving.

Kijk eens of je de volgende vragen kunt beantwoorden:

 

Vraag 1

Welke problemen kun jij oplossen, waarvoor organisaties goed geld willen betalen?

Vraag 2

Kun jij in een paar zinnen overtuigd en overtuigend over het voetlicht brengen wie jij bent en wat voor werk jij wilt doen?

Vraag 3

Kun je 10 bedrijven in jouw regio noemen die jouw expertise nodig hebben?

Vraag 4

Heb je een helder onderzoeks-/ netwerkplan zodat je contact kunt leggen met op zijn minst vijf mensen uit elk van de organisaties, genoemd bij je antwoord op vraag 3?

Vraag 5

Heb je je cv en je LinkedIn profiel op orde, toegespitst op het werk dat je wilt doen en staan er geen fouten in?

Vraag 6

Ben je goed  voorbereid op het voeren van netwerkgesprekken en ben je op stoom voor het criterium gerichte interview?

Vraag 7

Heb je het voeren van gesprekken in het kader van je onderzoek naar voor jou concrete mogelijkheden op de arbeidsmarkt zodanig in de vingers dat je verborgen kansen op een baan boven tafel kunt krijgen? En aanbevelingen kunt krijgen voor baanopeningen waarvoor meer gegadigden zijn?

 

Kun je niet al deze zeven vragen met een volmondig ‘ja’ beantwoorden?

Dan weet je wat je te doen staat.

Want, zoals O’Donnell aangeeft: “Not having all of these in place is like trying to finish a puzzle when you know pieces are missing – you ‘ll never get it done.”

 

 

Een goede strategie is voor het verwerven van een baan onmisbaar. Maar ook al heb je een goede strategie, je redt het niet met de strategie alleen.

Baanverwerving vraagt ook wilskracht. En met een beetje wilskracht, kun je wilskracht trainen. Daarover meer in een volgend artikel.

 

 

Wil jij in 2021 daadwerkelijk werk maken van ander werk? En wil je gebruik maken van een beproefde strategie?

Lees ‘Wat wil ik nu echt?‘.

 

Wil je je vragen aan me voorleggen of met me kennismaken in een oriënterend gesprek?

Bel (0575-544588 / 06-54762865) of e-mail (marlene@lifeworkdesign.nl) me gerust voor het maken van een afspraak.

 

© foto Martin Langbroek

 

 

 

 

Reageren op vacatures is niet dé manier om aan een mooie baan te komen

Waarom alleen reageren op vacatures je niet gauw aan een mooie baan gaat helpen.

 

Iemand mailde me:

‘Dit jaar ben ik helaas mijn baan verloren, mede als gevolg van de Corona crisis.

Mijn zoektocht naar een nieuwe baan verloopt met ups en downs, de laatste tijd voornamelijk downs.

Ik vind het erg lastig om te bepalen wat mijn toegevoegde waarde is voor een bedrijf. En vind het daardoor moeilijk mezelf te ‘verkopen’ tijdens het solliciteren.

Daarbij komt dat er door de Corona crisis helaas een kleiner aanbod aan vacatures is. Maar tegelijkertijd een groter aanbod aan sollicitanten, waardoor ik vaak al in de eerste ronde afval omdat er meestal alleen wordt gekeken naar het aantal jaren werkervaring.

Ik ben nu soms in tweestrijd tussen solliciteren op elke vacature die ik tegenkom of alleen solliciteren op vacatures bij bedrijven die me écht aanspreken.

Kortom: ik loop dus een beetje vast in mijn zoektocht nu en alle afwijzingen zorgen er elke keer voor dat ik nog onzekerder word over mijn eigen kunnen en positie op de arbeidsmarkt.’

 

 

Waarom alleen reageren op vacatures je niet gauw helpt aan een baan

 

Bij reageren op vacatures is het moeilijk om je goed te profileren

Vooral in de eerste fase van het selectieproces: de selectie van cv’s en brieven. De selecteur kan immers jouw ware ‘gezicht’ niet zien. Hij heeft alleen tekst en als het goed is een foto van jou op je cv. De selecteur maakt zijn eigen interpretatie op grond van wat jij hebt gestuurd. En die interpretatie hoeft niet overeen te komen met het beeld dat jij van jezelf hebt of met hoe jij je wilt presenteren. Daarbij komt dat veel selecteurs bij de eerste selectie nog geen tien seconden met jouw cv bezig zijn.

 

Bij reageren op vacatures heb je veel concurrentie

In een sollicitatieprocedure moet je vaak met veel andere gegadigden concurreren. Waardoor het inderdaad kan zijn dat je al in de eerste ronde afvalt omdat er bijvoorbeeld alleen wordt gekeken naar het aantal jaren werkervaring.

Het is goed om je te realiseren dat buiten de boot vallen in de eerste ronde dan niet betekent dat je niet geschikt bent voor betreffende functie. Integendeel, misschien ben je wel een betere kandidaat dan de mensen die in eerste instantie uitgenodigd worden voor een gesprek.

Wat dat betreft kun je uitverkozen worden bij traditioneel solliciteren tot op zekere hoogte vergelijken met het trekken van een winnend lot bij een loterij.

 

Veel baanopeningen worden geen vacature

Zo’n 70 procent van de baanopeningen wordt geen vacature. Want waarom zou een organisatie een vacature plaatsen als ze al contact heeft met goede kandidaten? Kandidaten die zichzelf hebben gemeld. Bijvoorbeeld omdat ze via via aan de weet zijn gekomen dat er behoefte is aan vervanging of uitbreiding. Of professionals die eerder contact hebben gelegd, omdat ze geïnteresseerd zijn in het bedrijf en er graag komen werken als er mogelijkheden zijn.

Het is dus belangrijk om bij bedrijven bekend te zijn nog voordat er überhaupt een vacature is. Mocht er dan op termijn vacatureruimte ontstaan, dan ben jij wellicht een van de eersten die daarvan horen.

 

 

Door doen van je onderzoek raak je bekend bij organisaties die interessant voor je zijn

 

Bekend raken bij organisaties doe je door mensen te ontmoeten en gesprekken met hen aan te gaan. Je raakt niet bekend door te reageren op vacatures.

Je voert gesprekken om helder te krijgen wat jouw toegevoegde waarde kan zijn voor organisaties. Of anders gezegd: voor welke problemen van werkgevers jij de oplossing bent.

Je onderzoekt vanuit jouw kracht of je waarde kunt toevoegen aan een specifieke organisatie. Daarvoor is het belangrijk dat je zicht krijgt op bijvoorbeeld ontwikkelingen in de sector en problemen waar men tegen aanloopt. Zodat je een inschatting kunt maken hoe jij met wat je te bieden hebt voor de organisatie van betekenis kunt zijn.

 

 

De juiste attitude om succesvol onderzoek te doen

 

Succesvol onderzoek doen naar behoeften op de arbeidsmarkt heeft enerzijds te maken met de juiste interviewtechniek, anderzijds met de juiste attitude. Beide zijn cruciaal om het gewenste effect te bereiken met het voeren van netwerkgesprekken.

De basis is de juiste attitude. Ga je gesprekken aan vanuit de verkeerde attitude, dan kun je naar jouw inschatting wel een goed gesprek hebben, maar je loopt het risico dat je een averechts effect bereikt. In elk geval niet de doelen realiseert die je voor ogen hebt.

 

Attitude van de nieuwsgierige onderzoeker versus de bedelmodus

Het doel van netwerken is iets anders dan vragen om een baan. Niet voor niets noem ik het de bedelmodus, ook al is die benaming gechargeerd.

In de bedelmodus hoop je dat jouw gesprekspartner als lid van zijn organisatie een bijdrage kan leveren aan de oplossing van jouw probleem: het niet hebben van een mooie baan. Ik realiseer me terdege dat het heel moeilijk voor je kan zijn om die attitude los te laten. Want het niet hebben van mooi werk is de aanleiding voor het voeren van je gesprekken. En het vinden of het creëren van een mooie baan is jouw uiteindelijke doel.

De clou van goed onderzoeksgesprekken voeren is dat jij na je onderzoek iets kunt betekenen voor de organisatie waarmee je in gesprek bent. Doordat jij de oplossing bent voor hun probleem en niet dat de organisatie jouw probleem oplost.

Als nieuwsgierige onderzoeker betreed je belangstellend, gedreven en gepassioneerd het onderzoeksveld waar jouw passie ligt. Vanuit een onderzoekende houding en op basis van jouw expertise bedenk je je vragen voor het gesprek. Daarbij kan het heel goed zijn dat je op basis van je achtergrondonderzoek op internet of op basis van eerdere gesprekken tot bepaalde hypotheses gekomen bent. En dat je als een echte onderzoeker door het stellen van je vragen wilt toetsen of jouw hypothese juist is.

En zo ja, dan heb je mogelijk een aanpak, een oplossing in je hoofd waarmee jij voor de organisatie van betekenis kunt zijn. Maar wil je de organisatie uiteindelijk een passend voorstel doen, dan moet je eerst een heel helder beeld hebben van wat er speelt. Zodat je boven water hebt waar je een bijdrage aan kunt leveren.

Ga je gesprekken aan vanuit de bedelmodus, dan gaat het al gauw mis, vooral bij mensen die je niet goed kent.

 

 

De juiste interviewtechniek om succesvol onderzoek te doen

 

Bereid je gesprekken goed voor. Zorg dat je op de hoogte bent van de ontwikkelingen in de sector waar je interesse naar uitgaat, van innovaties en best practices. Laat jouw passie, enthousiasme en expertise blijken door de vragen die je stelt. Wees zakelijk en blijf in de onderzoekende houding. Luister aandachtig, vat samen en vraag door op de informatie die op tafel komt.

Een stappenplan om effectief en efficiënt je onderzoek te doen en hoe je vervolgens je ideale baan realiseert, lees je in het boek ‘Wat wil ik nu echt?’.

 

reageren op vacatures

 

Een waardevol cadeau voor jezelf

 

Zet het boek op je verlanglijstje. Of beter nog: doe het jezelf cadeau. Ga er lekker mee aan het werk en laat je inspireren.

En loop je in het boek tegen passages aan waarbij je wel wat hulp kunt gebruiken?

Laat het me horen via e-mail (marlene@lifeworkdesign.nl) of telefoon (0575-544588/ 06-54762865)

 

 

 

 

Met loopbaanvaardigheden je vrijelijk bewegen op de arbeidsmarkt

Loopbaanvaardigheden heb je nodig om je flexibel aan te passen aan de ontwikkelingen op de arbeidsmarkt.

 

De arbeidsmarkt verandert in hoog tempo. Functies verdwijnen en er komen nieuwe functies bij. En hoe de toekomst van werk eruit gaat zien, is nog moeilijk te voorspellen.

De verwachting is dat je als werkende met enige regelmaat geconfronteerd zult worden met transities in je werk. Dat betekent dat als je succesvol wilt zijn in je loopbaan én gelukkig wilt zijn met je werk, je moet beschikken over aanpassingsvermogen, career adaptability, en proactief loopbaangedrag moet kunnen laten zien.

Bovendien wordt van jou als hogeropgeleide verwacht dat je zelf de verantwoordelijkheid neemt voor het vormgeven van je loopbaan. Dat je zelf investeert in het bijhouden van de ontwikkelingen op de arbeidsmarkt en wat die ontwikkelingen voor jou betekenen. En dat je proactief bij kunt sturen als dat in jouw ogen nodig is.

 

Met loopbaanvaardigheden je vrijelijk bewegen op de arbeidsmarkt

 

Bijbenen van de veranderingen op de arbeidsmarkt

 

Door technologische ontwikkelingen veranderen de functie-eisen van werknemers veel sneller dan voorheen.

De vraag naar andere vaardigheden neemt toe, bijvoorbeeld vaardigheden samenhangend met de energietransitie, algoritmes en kunstmatige intelligentie. En in die snel veranderende wereld moet je je als werknemer ook steeds langer staande houden, door de opschuivende pensioenleeftijd.

Als werkende moet je het tempo van de veranderingen kunnen bijbenen. Dat betekent dat je niet alleen vakspecifieke ontwikkelingen moet bijhouden. Je moet je ook ontwikkelen als persoon.

 

 

Banen worden sociaal en emotioneel veeleisender.

 

De Wetenschappelijke Raad voor het Regeringsbeleid (WRR) deed onderzoek naar zes veelvoorkomende beroepen, waaronder leerkrachten, beveiligers, ict’ers en vrachtwagenchauffeurs.

Allemaal moeten ze beter kunnen communiceren, stressbestendiger zijn en over meer mensenkennis beschikken dan een paar decennia geleden.

Sociale vaardigheden van werknemers zijn dan ook steeds belangrijker. Zeker naarmate robots en algoritmes meer routinematige taken uitvoeren. Sociale vaardigheden daarentegen kan de technologie niet zomaar overnemen. Ook al wordt bijvoorbeeld in de zorg geëxperimenteerd met de inzet van robots om zorgverleners en mantelzorgers te ontlasten en zorgtaken uit handen te nemen.

 

 

Continu updaten van je competenties is nodig om loopbaanvaardig te zijn en te blijven

 

Je competenties hebben continu een update nodig’, zegt Andries de Grip, hoogleraar economie en directeur van het Researchcentrum Onderwijs en Arbeidsmarkt, in NRC.

Dan ga je er al vanuit, dat werkenden een beeld hebben van hun competenties en dat alleen een update nodig is.

Maar het is mijn ervaring als loopbaancoach dat veel werkenden maar een beperkt beeld hebben van wat ze te bieden hebben op de arbeidsmarkt. In elk geval moeite hebben om zich met hun kwaliteiten overtuigend te presenteren. Zodanig dat ze aan kunnen tonen wat de inzet van hun kwaliteiten een werkgever of opdrachtgever oplevert. Misschien geldt dat ook voor jou.

 

 

Bijscholen en indien nodig omscholen zijn niet altijd even makkelijk

 

Vaak is scholing gefaciliteerd door je werkgever gericht op je huidige functie, het eigen bedrijf en de eigen sector.

Bij coachklanten zie ik met regelmaat terughoudendheid om de wens voor scholing bespreekbaar te maken met een leidinggevende. Zeker als het gaat om scholing die niet direct meerwaarde heeft voor de huidige functie.

Schroom niet om in dat soort situaties jouw wens kenbaar te maken. Realiseer je dat het getuigt van goed werkgeverschap als je werkgever met je meedenkt. En vanuit inzicht in mogelijkheden om een bijdrage te leveren aan financiering, jouw wens om je als professional te ontwikkelen (deels) kan faciliteren.

 

 

Individuele leerrekening om scholing voor iedere Nederlander mogelijk te maken

 

Een individuele leerrekening; een eigen potje waar iedere Nederlander scholing mee kan betalen.

En waar de overheid, werkgever en de betrokkene fiscaal vriendelijk een storting in kunnen doen. Mits dat geld alleen voor scholing wordt gebruikt.

Het kabinet is sinds 2018 bezig zo’n leerrekening op te zetten, maar het komt nog niet van de grond. Kennelijk heeft beleid rond ‘leven lang ontwikkelen’ nog onvoldoende urgentie.

En helaas, als je werkgever je niet wil helpen, of als je geen werkgever hebt, dan heb je nu weinig mogelijkheden als je zelf de financiering niet rond kunt krijgen. Maar de ervaring leert, ‘waar een wil is, is een weg’.

 

 

Loopbaanvaardigheden ontwikkelen

Als werkende moet je dus je vakinhoudelijke kennis bijhouden. Je moet je ook ontwikkelen als persoon, want banen worden sociaal en emotioneel veeleisender.

Continu updaten van je competenties is noodzakelijk. Dat vraagt bijscholing en mogelijk omscholing.

Naar ik hoop slaagt de overheid erin om het plan van een individuele leerrekening te realiseren, zodat scholing betaalbaar wordt voor iedere werkende.

 

Want juist in deze turbulente tijden is het belangrijk je goed voor te bereiden op veranderingen en naast genoemde punten te beschikken over loopbaanvaardigheden.

Bij die loopbaanvaardigheden kun je denken aan:

  • Het vormgeven van je eigen loopbaan en in staat zijn om zelfstandig loopbaanbeslissingen te nemen.
  • Het hebben van een onderzoekende mindset met betrekking tot je loopbaan, jezelf en de markt. Actief zoeken naar wat kenmerkend voor je is, wat je te bieden hebt en wat belangrijk voor je is met betrekking tot werk. En je onderzoek doen naar de behoeftes op de arbeidsmarkt en actief zoeken naar waar kansen voor je liggen.
  • Het stellen van concrete loopbaandoelen en het maken van plannen om die doelen te bereiken.
  • Vertrouwen hebben in jezelf als het gaat om het succesvol vormgeven van je loopbaan. Geloof in eigen kunnen met betrekking tot loopbaantaken, bijvoorbeeld vinden of creëren van nieuw werk.

Die vaardigheden heb je nodig om proactief loopbaangedrag te laten zien.

 

Het boek ‘WAT WIL IK NU ECHT?’ helpt je om die vaardigheden te ontwikkelen.

Zeker als je nu niet gelukkig bent met je werk, bestel het boek bij Managementboek.

Of Bol.com of haal het bij de plaatselijke boekhandel.

 

En wil je jouw vragen aan me voorleggen of anderszins met mij sparren als loopbaancoach? Neem gerust contact met me op.

 

 

 

 

Jezelf verkopen of doen kopen

Waarom traditioneel verkopen een valkuil is bij baanverwerving

 

Jezelf verkopen bij het verwerven van een baan gaat niet iedereen gemakkelijk af. Dat geldt ook voor salesprofessionals.

Terwijl je zou denken dat juist die veel ervaring hebben met verkopen. En dat het in de markt zetten van zichzelf hen makkelijk af zou gaan.

Menig salesprofessional is geneigd om dat zelf ook te denken. Tot hij geconfronteerd wordt met het tegendeel: “Ik dacht, binnen drie weken heb ik wel een nieuwe baan, maar inmiddels ben ik drie maanden verder en nog geen uitzicht op ander werk.”

Wist je dat het zelfs mijn ervaring is, dat juist die doelgroep het met regelmaat extra moeilijk heeft om zichzelf te ‘verkopen’ aan een potentiële werkgever. En dat ik van hen hoor dat het verkopen van een dienst of een product kennelijk toch echt iets anders is dan het ‘verkopen’ van zichzelf.

 

Jezelf verkopen of doen kopen

 

Invloed van opleiding en ervaring, drijfveren en kwaliteiten

 

Mogelijk speelt de manier waarop je als verkoper bent opgeleid je parten bij het ‘in de markt zetten’ van jezelf. Of de manier waarop je jezelf het vak hebben eigengemaakt.

Richard van Houten van Bron en Partners zegt daarover:

“Mooier dan een prospect overtuigen als verkoper, is dat een verkoper ervoor zorgt dat een koper zichzelf overtuigt van de waarde van het product/de dienst van de verkoper. Dat is echter niet direct de manier waarop verkopers (intern) zijn opgeleid.” 

En verder:

“Ik durf te beweren dat je in 90% van de gevallen aan de lichaamstaal en de ogen van de verkoper kunt zien (en voelen), dat hij graag iets wil verkopen, en dat dat goed is voor zijn verkoopdoelstelling.

Hij wordt steeds enthousiaster naarmate hij het gevoel heeft dat de koop aanstaande is. Dit heeft natuurlijk ook te maken met de manier waarop de verkoper wordt aangestuurd/afgerekend. Dagelijks moeten scoren, betekent nogal eens een te onrustig enthousiast gedrag.”

Het kan heel goed zijn, dat in een gesprek met een potentiële werkgever het onrustige enthousiaste gedrag van een verkoper eerder negatief werkt dan positief.

Dat het inderdaad werkt als ‘verkopen’ en daar is een werkgever niet altijd dol op. Die wil eerst zelf wel eens toetsen wat die ‘voor vlees in de kuip’ heeft.

 

Ook kan het verschil maken wat je als salesprofessional dat vakgebied heeft doen kiezen.

Kreeg je altijd al energie van competitie en ‘winnen’? Betekent een verkoop voor jou dat het je weer gelukt is? Word je gemotiveerd door het hebben en halen van targets?

Of ben je vooral een makkelijke prater, creatief in het bedenken van oplossingen en maak je snel verbinding met mensen? En hebben die kwaliteiten jou doen kiezen voor het vakgebied van de sales?

Of is jouw drijfveer in je functie als verkoper vooral dat je mensen wilt helpen met een oplossing en word je er blij van als je met jouw oplossing (dienst of product) andere mensen blij hebt gemaakt?

 

Met geen van de drie redenen om voor het vakgebied van de sales te kiezen is iets mis. Maar misschien is het met name voor de salesprofessional die gedreven wordt door competitie en winnen, moeilijk om zich goed te profileren in een selectiegesprek.

In die zin dat hij niet een echte verbinding weet te maken en niet makkelijk een echte brug weet te slaan tussen zijn aanbod en het probleem van de werkgever. En dan op een voor een werkgever passende manier.

 

 

Valkuilen waar je als salesprofessional extra alert op moet zijn

 

Om te beginnen is de uitdrukking ‘jezelf verkopen’ in het kader van baanverwerving voor salesprofessionals misleidend. Het zet je op het verkeerde spoor.

Bij baanverwerving gaat het niet zozeer om ‘verkopen’, maar vooral om het aangaan van een relatie en het maken van verbinding.

Als salesprofessional ben je gewend om veel en doelgericht gesprekken te voeren. En in het merendeel van die gesprekken is je doel het sluiten van een deal.

Waarschijnlijk ben je daar ook goed in, liggen daar deels jouw kwaliteiten. Maar die kwaliteiten kunnen in een selectiegesprek ook jouw valkuilen zijn.

Ik noem er twee.

 

1. Te veel gefocust op het krijgen van een baan.

Ben je met name gefocust op het krijgen van een baan en maakt het je niet zoveel uit of je echt warmloopt voor de organisatie en de vacante functie?

Dat wordt door je gesprekspartners opgemerkt.

Een ervaren selecteur, of dat nu een werkgever of recruiter is, voelt feilloos aan of je intrinsiek gemotiveerd bent voor de functie. Of dat je zo snel mogelijk jezelf wilt verkopen en een baan wilt hebben.

Is dat laatste het geval, dan kan het heel goed zijn dat je zelf denkt dat je een goed gesprek hebt gevoerd. Maar te horen krijgt dat je niet enthousiast genoeg over komt voor betreffende functie. En dus de baan niet krijgt.

 

2. Vooral praten en onvoldoende luisteren

Ben je door je ervaring als verkoper een al te makkelijke prater, dan kan je dat aardig parten spelen.

Zeker voor een makkelijke prater is het de kunst om in een gesprek met een potentiële werkgever te luisteren. En dan met name te luisteren met een ‘leeg hoofd’, zonder voorbedachten rade.

Dat kan lastig voor je zijn als je als salesprofessional veel ervaring hebt met selectief luisteren. Met een agenda in je hoofd en alert reageren als je iets hoort dat aansluit op een van jouw agendapunten.

Luisteren met een ‘leeg hoofd’ vraagt oprechte interesse in de ander, een open mind, concentratie en inlevingsvermogen.

En dat ‘lege hoofd’ heb je niet als je eenzijdig gericht bent op het sluiten van de deal. Je zit dan algauw met een hoofd vol antwoorden die je wilt geven of verhalen die je wilt vertellen.

Kortom

 

Wees je bewust van je valkuilen als salesprofessional.

En ook al ben je geen salesprofessional, realiseer je dat je geen salesprofessional hoeft te zijn om in genoemde valkuilen te stappen.

Het kan iedereen overkomen. Zeker als je een baan heel graag wilt. Of al een aantal gesprekken hebt gevoerd zonder dat je uiteindelijk uitverkozen bent.

Je loopt dan het risico dat je te inhalig wordt. Met als gevolg dat je geen verbinding maakt met je gesprekspartners en dus de baan niet krijgt.

 

 

Vind je het moeilijk om je goed te profileren in een selectiegesprek?

Kun je daarbij wel wat hulp gebruiken? Laat het me horen.

Graag help ik je op weg.

 

 

 

 

 

Hoe je door de juiste interviewtechniek verborgen banen boven water krijgt

Handreikingen voor de juiste interviewtechniek om succesvol onderzoek te doen naar behoeften op de arbeidsmarkt en behoeften boven water te krijgen

 

In mijn vorige artikel heb je kunnen lezen dat de attitude van de nieuwsgierige onderzoeker de juiste attitude is om succesvol je onderzoek te doen naar behoeften op de arbeidsmarkt en verborgen banen boven water te krijgen.

Wil je succesvol onderzoeksgesprekken voeren, dan is die attitude cruciaal.

De tweede component voor succesvol onderzoek doen naar behoeften op de arbeidsmarkt is de juiste interviewtechniek.

Die kun je overigens, net als de attitude van de nieuwsgierige onderzoeker heel goed oefenen. In mijn trajecten doe je dat door je onderzoek te doen naar iets dat jou interesseert, maar dat niet direct gericht is op werk. In mijn vorige artikel heb ik dat al genoemd.

In dit artikel geef ik je een aantal handreikingen voor de juiste interviewtechniek om succesvol jouw onderzoeksgesprekken te voeren.

Deels hebben de handreikingen betrekking op een goede voorbereiding, deels op het gesprek zelf.

 

Hoe je door de juiste interviewtechniek verborgen banen boven water krijgt

 

Voordat je daadwerkelijk gaat interviewen; bepaal welke sector interessant voor je is en breng algemene kenmerken van die sector in kaart

 

Zorg dat je die algemene kenmerken boven water krijgt door het doen van je achtergrondonderzoek, bijvoorbeeld door deskresearch op internet.

Wat zijn ontwikkelingen in de sector? Wat zijn de uitdagingen waarmee de sector geconfronteerd wordt? Wat zijn actuele problemen en mogelijk grote problemen die in het verleden speelden?

Zo verschilt bijvoorbeeld de invloed van automatisering en robotisering sterk per sector. Overigens ook per beroepsgroep.

De financiële dienstverlening heeft bijvoorbeeld al veel gemerkt van digitalisering en automatisering. En er zijn al veel banen verdwenen in administratieve beroepen.

En wat te denken van de ontwikkeling betreffende big data en het Internet of Things (IoT). Door de groei van mogelijkheden voor het analyseren van data over werkprocessen, producten en klanten kunnen bedrijven gerichter opereren. Bijvoorbeeld bij het invoeren van lean manufacturing.

En kan de marketing beter worden afgestemd op de potentiële klant. Kunnen leveranciers met hun werkprocessen direct aansluiten op klantbehoeften en maken big data het mogelijk logistieke processen beter te plannen.

Zorg dat je op de hoogte bent van ontwikkelingen in de sector waar jouw interesse naar uitgaat, innovaties en best practices

 

 

Bepaal welke bedrijven/ organisaties binnen de sector met name interessant voor je zijn en doe je deskresearch naar die bedrijven.

 

Ga bij de selectie van bedrijven uit van de criteria die je hebt geformuleerd, als afgeleide van jouw ideale werk.

Dat betekent ook dat je kijkt naar werk in relatie tot wat naast werk voor jou belangrijk is, dus jouw persoonlijke missie.

 

Doe jouw deskresearch naar de geselecteerde bedrijven, net als een onderzoeksjournalist.

Wat zijn de ontwikkelingen binnen het specifieke bedrijf? Actueel, maar ook in het verleden en recentelijk? Zit het bedrijf misschien nog in de overgang van een kleine, familiaire organisatie naar een grotere professionele organisatie met knelpunten en uitdagingen van dien?

Is het bedrijf gefuseerd met andere bedrijven? Hoe is dat gegaan? Is het financieel gezond? Hoe zit het bedrijf in de markt? Zit er sinds kort een nieuw management? Aan welke organisaties waren die managers eerder verbonden?

 

 

Bedenk vanuit jouw expertise vragen voor jouw onderzoeksgesprek voor elke specifieke geselecteerde organisatie

 

Doelstelling van jouw vragen is het boven water krijgen van problemen waarvoor jij van meerwaarde, van betekenis kunt zijn.

Het helpt, als je op basis van je deskresearch komt tot hypotheses met betrekking tot mogelijke uitdagingen, problemen waarvoor de organisatie zich gesteld ziet. En waarvoor jij de oplossing kunt zijn.

Door jouw interviewtechniek kun je toetsen of jouw hypothese juist is en zo ja, in hoeverre dat zo is. Concreet denk ik daarbij aan het stellen van jouw vragen, aandachtig luisteren, samenvatten en doorvragen op de informatie die op tafel komt.

Belangrijk is dat je een helder beeld krijgt van wat er speelt, zodat je in kaart krijgt waar jij een bijdrage aan kunt leveren.

Zijn de behoeften niet manifest, zorg dat je latente behoeften boven water krijgt. Dat doe je door vanuit jouw expertise de juiste vragen te stellen.

Zoals je, als je al jaren in je huis woont, bij wijze van spreken de barsten in een plafond of de kale verf of de gedateerde badkamer of keuken niet meer ziet, zo zien mensen in organisaties vaak ook niet wat jij als buitenstaander wél ziet.

Bijvoorbeeld dat er efficiënter gewerkt kan worden en niet langer tijd wordt verspild aan het steeds weer uitvinden van het wiel. Of dat onbegrip en ontevredenheid bij klanten aangepakt kunnen worden door betere samenwerking en communicatie binnen het bedrijf en meer duidelijkheid over een bepaalde service en bijbehorende deliverables.

Jij met jouw expertise en komend van buiten de organisatie, kunt door het stellen van de juiste vragen de vinger op de zere plek leggen. En behoeftes manifest maken, die latent wel aanwezig waren, maar niet als zodanig werden gevoeld.

 

 

Ben in het gesprek zelf goed voorbereid, zakelijk, maar laat voortdurend je passie blijken en blijf in je onderzoekende houding

 

Je laat jouw passie blijken door de vragen die je stelt, jouw attitude en jouw enthousiasme.

Het effect daarvan zal zijn dat mensen graag met je verder willen praten. In een vervolggesprek en op uitnodiging van de organisatie kun je dan komen met jouw plan, jouw voorstel hoe jij voor de organisatie van betekenis kunt zijn.

Wees in een eerste gesprek een beetje terughoudend met betrekking tot wat jij voor het bedrijf zou kunnen betekenen. Ook al komen er gelijk ideeën in je op. Ventileer je ideeën niet voordat je zaken goed hebt uitgedacht en met een doordacht voorstel kunt komen. Realiseer je ook dat als jij in een eerste gesprek al met allerlei oplossingen komt, dat arrogant over kan komen.

Nodigt de organisatie je niet spontaan uit voor een vervolggesprek, durf dan zelf het initiatief daartoe te nemen. En kijk of je daarvoor alvast een vervolgafspraak kunt maken.

 

 

Tenslotte: maak je bij het doen van je onderzoek niet afhankelijk van één bron

 

Ga niet af op de verhalen, de indrukken, het oordeel van één persoon. Voer meer dan één gesprek in een organisatie en met diverse professionals. En als je de gelegenheid hebt, loop mee, neem zelf waar, maak mee hoe het reilt en zeilt in het bedrijf en voel hoe dat is.

Op basis van alle indrukken kun jij vervolgens een passend voorstel uitwerken met betrekking tot hoe jij voor de organisatie van betekenis kunt zijn.

Dat voorstel presenteren en jouw ideale baan creëren.

 

 

 

Zoals ik al aangaf, onderzoek doen naar behoeften op de arbeidsmarkt is niet voor iedereen gemakkelijk.

Begeleiding, goed op de rails gezet worden, focus houden en ondersteuning op momenten dat het even tegen zit, helpen daarbij.

Neem gerust contact met me op om de mogelijkheden daartoe te bespreken. Dat kan via deze link.

 

Waarom onderzoek doen naar behoeften niet voor iedereen even gemakkelijk is

Handreikingen voor succesvol onderzoek doen naar behoeften op de arbeidsmarkt en behoeften boven water krijgen

 

Lees je al langere tijd mijn artikelen? Dan weet je dat onderzoek doen naar waar mensen zoals jij nodig zijn, een belangrijk onderdeel is van mijn methode.

Als een ondernemer je onderzoek doen naar behoeften op de arbeidsmarkt en die boven water krijgen. Om daar vervolgens met wat jij als werk wilt doen en wat jij te bieden hebt, op in te spelen.

En in optima forma, zo een mooie baan te creëren.

Dat klinkt heel mooi en dat is het ook. Maar dat onderzoek doen gaat niet iedereen even gemakkelijk af. Dat zie ik ook bij mijn coachklanten.

De een legt met gemak contacten, komt mogelijkheden op het spoor en weet binnen korte tijd, zelfs binnen een paar weken, een mooie baan te realiseren.

De ander kan verschrikkelijk tobben met het doen van zijn onderzoek. Gaat twijfelen aan zichzelf. Vraagt zich af wat er mis gaat. En wat hij anders zou kunnen doen om een positief effect te bereiken met het voeren van gesprekken.

Is dat laatste op jou van toepassing?

In mijn artikel geef ik je handreikingen voor succesvol onderzoek doen naar behoeften op de arbeidsmarkt. Zodat je een positief effect bereikt met het voeren van netwerkgesprekken.

 

Waarom onderzoek doen naar behoeften niet voor iedereen even gemakkelijk is

Succesvol je onderzoek doen naar behoeften op de arbeidsmarkt heeft te maken met twee componenten

 

Succesvol je onderzoek doen naar behoeften op de arbeidsmarkt heeft enerzijds te maken met de juiste techniek, anderzijds de juiste attitude.

 

Beide zijn cruciaal om het gewenste effect te bereiken met het voeren van netwerkgesprekken.

De basis is de juiste attitude. Ga je gesprekken aan vanuit de verkeerde attitude, dan kun je naar jouw inschatting wel een goed gesprek hebben, maar je loopt het risico dat je een averechts effect bereikt. In elk geval niet de doelen realiseert die je voor ogen hebt.

 

 

De attitude van de nieuwsgierige onderzoeker versus de bedelmodus

 

Het doel van netwerken is iets anders dan vragen om een baan. Niet voor niets noem ik het de bedelmodus, ook al is de benaming gechargeerd.

In de bedelmodus hoop je dat jouw gesprekspartner, als lid van zijn organisatie, een bijdrage kan leveren aan de oplossing van jouw probleem. Dat is het niet hebben van een baan.

Ik realiseer me terdege dat het heel moeilijk voor je kan zijn om die attitude los te laten. Want het niet hebben van een baan, dat is wel de aanleiding voor het voeren van je gesprekken. En het vinden of het creëren van een mooie baan is wel jouw uiteindelijke doel.

De clou van goed onderzoeksgesprekken voeren is dat jij na je onderzoek iets kunt betekenen voor de organisatie waarmee je in gesprek bent. Doordat jij de oplossing bent voor hun probleem. En niet, dat de organisatie jouw probleem oplost.

Ga je gesprekken aan vanuit de bedelmodus, dan gaat het al gauw mis. Vooral bij mensen die je niet goed kent.

 

 

Voor succesvol onderzoek doen naar behoeften op de arbeidsmarkt is de attitude van de nieuwsgierige onderzoeker cruciaal

 

Als nieuwsgierige onderzoeker betreed je belangstellend, gedreven en gepassioneerd het onderzoeksveld waar jouw passie ligt. 

 

Vanuit een onderzoekende houding en op basis van jouw expertise bedenk je jouw vragen voor het gesprek.

Daarbij kan het heel goed zijn dat je op basis van je achtergrondonderzoek op internet of op basis van eerdere gesprekken gekomen bent tot bepaalde hypotheses. En dat je als een echte onderzoeker door het stellen van je vragen wilt toetsen of jouw hypothese juist is.

En zo ja, dan heb jij mogelijk een aanpak, oplossing in je hoofd, waarmee jij als vervolg op het gesprek voor de organisatie van betekenis kunt zijn.

Maar wil je wat dat betreft de organisatie uiteindelijk een passend voorstel doen, dan moet je eerst een heel helder hebben van wat er speelt. Zodat jij boven water hebt waar jij een bijdrage aan kunt leveren.

 

 

De attitude van de nieuwsgierige onderzoeker kun je je eigen maken door te oefenen

 

Bijvoorbeeld door het doen van een onderzoek in een branche die je interessant vindt, maar niet direct voor werk.

Zo kan het zijn dat je graag bakt, geen banketbakker wilt worden, maar wel geïnteresseerd bent in de processen en de werkwijze in een banketbakkerij.

Of dat je geïnteresseerd bent in de ambachtelijke meubelmakerij. Of het werken op een architectenbureau, terwijl je daar zelf niet voor bent opgeleid en ook niet als architect aan het werk zou willen. Je bent zuiver nieuwsgierig hoe het er daar aan toe gaat.

Je zult ervaren dat je attitude dan bijna als vanzelf een andere is dan wanneer je misschien toch een beetje afhankelijk en onzeker, jouw gesprekken voert met betrekking tot werk.

Ga eerst vlieguren maken in de hobbysfeer. Zeker als je het doen van je onderzoek met betrekking tot werk vooralsnog moeilijk vindt. En als je je wat zekerder voelt, maak dan de overstap naar het voeren van gesprekken met betrekking tot werk.

 

 

In mijn volgend artikel lees je meer over de juiste techniek, als tweede component voor succesvol onderzoek doen naar behoeften op de arbeidsmarkt.

 

 

 

Heb je een goed beeld van wat je te bieden hebt en van het werk dat je wilt doen? Maar lukt het je niet om dat werk te realiseren?

Neem gerust contact met me op voor een afspraak voor een oriënterend gesprek.

 

 

 

 

Netwerken is een kwestie van brengen en halen; wat breng jij?

Een zestal aandachtpunten voor effectief netwerken

 

Nee, ik wil geen koffie met je drinken“, luidde de kop boven een artikel in NRC.

Ik kan me dat in een aantal situaties goed voorstellen.

Maar al te vaak wordt netwerken door de netwerker zelf verkeerd opgepakt. Alsof netwerken hetzelfde is als even gezellig bijpraten onder het genot van een kopje koffie.

En bij uitnodigingen met formuleringen als samen een koffietje doen krijg ik al helemaal de kriebels.

Effectief netwerken is echt werken. Werken aan een goede voorbereiding, werken bij het daadwerkelijke interview en werken om bevindingen in kaart te brengen en vervolgacties uit te stippelen.

En zou je er een kopje koffie bij drinken, alle kans dat je koffie koud staat te worden, gefocust als je bent op je gesprek.

 

Uit het artikel in NRC blijkt hoe nauw het komt bij netwerken, wil je het succesvol inzetten bij de baanverwerving.

Zo is het bijvoorbeeld goed om je te realiseren dat het bij effectief netwerken niet alleen gaat om halen, maar ook om brengen.

In mijn artikel geef ik je een aantal aandachtspunten om netwerken voor jou te laten werken.

 

Effectief netwerken is een kwestie van brengen en halen; wat breng jij?

 

Effectief netwerken is anders dan contacten aangaan en het voeren van gesprekken om een baan te krijgen

 

Ik heb het dan ook liever niet over netwerken, maar over je onderzoek doen.

Net als een ondernemer je onderzoek doen naar behoeften op de arbeidsmarkt en die in beeld brengen. Zodat je daar vervolgens op in kunt spelen, met wat jij te bieden hebt en aansluitend bij het werk dat jij wilt doen.

Dat is absoluut anders dan kenbaar maken dat je op zoek bent naar een baan en daarover het gesprek aangaan.

Ik noem dat leuren met je cv.

En ook al willen goede vrienden of oud-collega’s je best helpen als je op zoek bent naar ander werk, die manier van netwerken is echt anders dan wat bedoeld wordt met je onderzoek doen.

 

 

Effectief netwerken is anders dan vragen om advies

 

Ook al lees of hoor ik wel eens dat netwerken zo wordt gepresenteerd. Of dat gepropageerd wordt om je zo te presenteren.

Je richt je niet tot de ander omdat je advies wilt hoe jouw probleem op te lossen.

Integendeel, jij voert gesprekken om behoeftes op de arbeidsmarkt in kaart te krijgen, zodat jij daarop in kunt spelen.

In optima forma leidt dat ertoe, dat jij zelf een voorstel doet hoe jij voor de organisatie van betekenis kunt zijn met betrekking tot het oplossen van hun probleem. Of het voorzien in hun behoefte.

In plaats van dat jij advies vraagt kom jij met een soort advies, zij het in de vorm van een aanbod om een voorstel voor hen uit te werken.

 

Presenteer jij je met een vraag om advies, dan heb je kans dat daarvoor een tarief door jouw gesprekspartner in rekening wordt gebracht. Zoals ook een van de geïnterviewden in het artikel op nrc.nl aangeeft te doen. Want waarom zou iemand dat gratis doen? Het kost immers tijd die je ook zou kunnen besteden aan advisering van je klanten.

 

 

Wil je effectief netwerken, zorg dan dat je presentatie op Social Media op orde is

 

Realiseer je dat jouw gesprekspartner naar aanleiding van jouw verzoek zich een beeld wil vormen van jou. Zeker als je elkaar nog niet persoonlijk kent.

Zorg dat je LinkedIn profiel up-to-date is en een goed beeld geeft van wie jij bent, waar jij warm voor loopt en wat jij in jouw werkzame leven hebt gepresteerd.

Zorg voor relevante aanbevelingen, want sociale bewijskracht versterkt jouw profilering.

 

Realiseer je bij al jouw activiteiten op Social Media wat er openbaar is en welk beeld van jezelf je daarmee in de wereld zet.

 

 

Wil je effectief netwerken, besteed tijd en moeite aan een goede voorbereiding

 

Laat blijken dat je je hebt verdiept in wie iemand is als persoon en het werk dat iemand doet en gedaan heeft.

Kijk op LinkedIn om te achterhalen of je misschien gemeenschappelijke contacten hebt. Mogelijk is dat iets dat jullie bindt. Hetzelfde kan gelden voor overeenkomstige werkervaring of opleidingen.

Verdiep je in ontwikkelingen in het vakgebied en het werkveld dat jou interesseert. En wat de consequenties daarvan zijn. Dat helpt jou om een beeld te krijgen van de thema’s die onder de aandacht zijn en mogelijke problemen en behoeftes waar jij op in kunt spelen.

Bereid je vragen daaromtrent goed voor.

 

 

Effectief netwerken is niet zozeer gericht op vragen, wel op goed luisteren

 

Goed luisteren om te achterhalen tegen welke problemen een organisatie of een individu aan loopt. Met als doel, om je een goed beeld te vormen van wat jij in dat geval te bieden hebt.

Effectief netwerken is zeker niet gericht op vragen om een baan. Het gaat om iets anders dan verkopen van jezelf. Het gaat om je onderzoek en wat daaruit komt.

Het is goed om je dat te realiseren.

 

 

Effectief netwerken gaat ook over geven

 

Geven van informatie die voor je gesprekspartner voor het oplossen van zijn problemen interessant is.

Door het delen van jouw expertise you can share a unified voice.

Door het doen van jouw onderzoek en het aangaan van gesprekken word jij steeds meer een expert op jouw onderzoeksgebied. En kun je met jouw kennis, inzichten en informatiebronnen van betekenis zijn voor jouw gesprekspartner.

 

Die informatiebronnen kunnen ook jouw contacten zijn. Durf die te delen. Want door het maken van verbindingen kunnen we het samen een beetje mooier maken. Onze bijdrage leveren aan kennis delen en het terecht komen van de juiste persoon op de juiste plek.

Door te geven bouw je aan een relatie en kun je waarde voor de ander creëren. Daarover gaat het bij effectief netwerken. En als je dat lukt, dan denkt men bij een baanopening ook aan jou.

 

 

Nu een vraag aan jou

 

Wat is jouw expertise? Wat wil jij delen? Waarvoor ben jij te benaderen?

Ik lees het graag in een reactie op mijn blog.

 

 

 

 

Richt je hoop niet op een open sollicitatie

Waarom een open sollicitatie weinig kans biedt op een mooie baan

 

“L.S.,

Bij het bekijken van uw website werd ik geraakt door de inhoud en opzet ervan. Daarom besloot ik deze brief te schrijven.

(……………………………………………………….)

Lijkt het u wat om in een persoonlijk gesprek eens te kijken of wij iets voor elkaar zouden kunnen betekenen?”

 

Zo luidde de aanhef en slotzin in een open sollicitatie, die ik onlangs ontving. In een papieren versie, keurig bezorgd door PostNL.

Kennelijk een wat belegen brief, want gedateerd op een datum die al twee weken gepasseerd is.

De brievenschrijver had mijn naam geweten als hij mijn website bekeken had. Het was dan wel zo netjes geweest, als hij de brief aan mij persoonlijk had geadresseerd.

Dan had ik me misschien enigszins aangesproken gevoeld. Alhoewel………….

 

De brief is niet alleen een ongevraagde sollicitatie. Het is ook nog eens een sollicitatie op een manier zoals het niet moet.

Het persoonlijke gesprek dat de briefschrijver beoogt, trekt mij dan ook niet.

 

In zijn algemeenheid zeg ik: “Richt je hoop niet op een open sollicitatie.”

In mijn artikel lees je waarom.

 

Richt je hoop niet op een open sollicitatie

 

Een open sollicitatie is net als reageren op een vacature, een voorbeeld van traditioneel solliciteren

 

Je stelt je afhankelijk op. Ook al denk je misschien dat je bij een open sollicitatie proactief acteert.

Je schrijft misschien proactief een brief, maar daarna moet je maar afwachten of je überhaupt een reactie krijgt.

Dat is niet anders dan bij solliciteren naar aanleiding van een vacature.

Als je uitgenodigd wordt voor een gesprek, is dat als een winnend lot uit de loterij. Dan moet er al héél toevallig, juist op dat moment, behoefte zijn aan mensen zoals jij. Die kans is heel erg klein.

Zeker als je, zoals mijn brievenschrijver waarschijnlijk gedaan heeft, een hele batterij brieven min of meer aselect de deur uit doet. Zonder dat je je echt een beeld hebt gevormd van de organisatie waartoe je je richt.

In een gunstig geval komt je brief in een map terecht. Een map waarin men, zoals een leidinggevende me laatst vertelde, vaak niet meer kijkt. Want is er behoefte aan nieuwe mensen, dan is het wel zo efficiënt en effectief om een procedure te starten. In plaats van de tijd te verdoen met struinen in oud materiaal, dat mogelijk toch niet (meer) van toepassing is.

 

 

Een open sollicitatie is een vorm van leuren met je cv

 

En leuren met je cv biedt weinig kans op mooi werk.

Waar je bij een sollicitatie naar aanleiding van een vacature nog weet dat er behoefte is aan mensen zoals jij, weet je dat bij een open sollicitatie over het algemeen niet.

Je hengelt ernaar, in de hoop dat je iets vangt.

De kans dat er net een vis voorbijkomt op het moment dat jij je hengel hebt uitgegooid en dat die vis dan ook bijt, is heel klein.

 

Dat wordt anders als je bijvoorbeeld via je netwerk gehoord hebt dat de organisatie waar je je op richt, kampt met problemen waarvoor jij de oplossing bent.

Maar dan is het niet handig en ook niet slim om een open sollicitatie te sturen. Andere acties zijn dan veel kansrijker.

 

 

Bij een open sollicitatie verstop je je achter je computer of achter je verzonden brief

 

Het is belangrijk, dat je als persoon bij een organisatie binnen komt. Dat ze een gezicht hebben bij jou.

Dat gezicht krijgen ze met name in een persoonlijk gesprek. En niet als jij een e-mail stuurt en dus je verstopt achter je computer. Of als jij een brief schrijft en dus je verstopt achter je papier.

Ik kan me goed voorstellen dat menig werkzoekende een drempel over moet om organisaties in persoon te benaderen. Maar het is wel dé manier. Wil je succesvol werk maken van (ander) werk.

 

 

Doe zelf je onderzoek naar waar mensen zoals jij nodig zijn

 

Dan hoef je niet te leuren met je cv.

Door goed je onderzoek te doen krijg je behoeftes op de arbeidsmarkt boven water. Met name de behoeftes waar jij, met wat jij te bieden hebt, op in kunt spelen.

Dan hoef je geen open sollicitaties te sturen. Nee, door de gesprekken die jij hebt gevoerd, in het kader van het doen van je onderzoek, hebben ze jou als persoon leren kennen. Ze hebben kunnen proeven, kunnen ervaren wat jij te bieden hebt, als oplossing voor hun probleem.

Dat biedt jou kansen op een mooie baan. Is het niet op dat moment, dan mogelijk later.

 

 

Word je daartoe expliciet uitgenodigd, stuur dan een open sollicitatie

 

Ook al stel je je dan afhankelijk op.

Je weet in elk geval dat betreffende organisatie een open sollicitatie op prijs stelt. En dat je open sollicitatie waarschijnlijk niet linea recta in de papierversnipperaar belandt.

Doe je onderzoek naar de organisatie, voordat je solliciteert. Zodat je je motivatie op de organisatie toe kunt spitsen.

Ga daarvoor gesprekken aan met mensen die de organisatie kennen. Mogelijk daar werken. Met behulp van LinkedIn zijn die gemakkelijk op te sporen.

Neem na het versturen van je open sollicitatie zelf het initiatief tot contact. Bij voorkeur telefonisch.

Verlaag voor jezelf de drempel om te bellen door in je brief dat alvast aan te kondigen. Daarmee vergroot je bovendien de kans dat ze je open sollicitatie met aandacht lezen. Wetend dat jij hen gaat bellen over jouw brief.

 

In algemene zin beveel ik een open sollicitatie dus niet aan.

 

 

Ik ben benieuwd naar jouw ervaringen met een open sollicitatie.

Ik stel het op prijs als je ze wilt delen.

 

© foto: gary yim / shutterstock.com