Mensen werken om zich goed te voelen, ergens bij te horen en een bijdrage te leveren

En niet om geld te verdienen.

Dat is de rotsvaste overtuiging van Ricardo Semler, Braziliaanse ondernemer en bestsellerauteur.

Die overtuiging stamt al uit de jaren 80.

Toen nam hij het machinebedrijf Semco van zijn vader over en raakte overspannen.

 

Hij besloot daarop een bedrijf te creëren waarin hij zelf graag zou willen werken.

Hij ontsloeg eerst 2/3 van het zittende management.

Vervolgens liet hij de rest van het personeel alles zelf bepalen; de werktijden, het salaris en ook hun managers.

Ook dat laatste pakte in de praktijk goed uit, want medewerkers kiezen iemand aan wie ze hun succes willen toevertrouwen.

 

Hij stelde fabriekscomités in, met vertegenwoordigers van alle bedrijfsfuncties.

Die comités kregen de bevoegdheid om te beslissen over alle aspecten van productie en verkoop.

Werknemers werden gezien en behandeld als de volwassenen die ze zijn.

Regels en procedures werden bijna volledig overboord gezet.

 

Voor zijn hotel Boutanique werden de medewerkers gekozen op basis van de vraag: mag je hem of haar? Wil je met hem of haar werken?

De mensen die de selectie deden, hadden geen lijst met competenties. Het was dus een keuze op basis van intuïtie.

 

Bij zo’n organisatie zou mijn coachklant graag werken.

Of mooier nog, als coördinator een organisatie managen volgens de ideeën van Semler.

 

Want waar hij nu zit, trappen directeur en MT naar zijn mening regelmatig op de rem.

Jarenlang heeft hij als freelancer gewerkt.

Hij ziet creatieve oplossingen, maar ziet het bedrijf geen keuzes maken.

Werk kost hem veel energie en hij krijgt er geen energie voor terug.

Hij krijgt geen waardering voor zijn werk en kan in zijn werk niet zichzelf zijn.

 

Hij is dan ook op zoek naar werk waarin hij zich nuttig kan voelen.

In een pure en oprechte omgeving.

Het is dan ook geen wonder dat het gedachtegoed van Semler hem aanspreekt.

Zowel bedrijfsgericht als mensgericht.

 

Toevallig (hoezo toevallig?) zag ik op de dag van het gesprek met mijn coachklant, een documentaire van IMU BV; de Internet Marketing Unie.

Tonny Loorbach en Martijn van Tongeren zijn de eigenaren.

De manier waarop zij hun organisatie hebben vormgegeven doet me denken aan de ideeën van Semler.

 

Ik vind het mooi om van hen te horen dat ze bij de selectie van nieuwe medewerkers in de eerste plaats kijken naar de persoon; of die past in de groep.

Of ze met zo iemand graag een biertje zouden drinken.

En of ze graag samen op vakantie zouden gaan.

Het team moet volgens hen het gevoel geven van een hechte familie.

 

En bij selectie kijken ze eerder naar de potentie van een persoon dan naar zijn skills.

 

De medewerkers krijgen veel vrijheid.

Vrijheid zonder eenzaamheid is hun slogan. En in vrijheid verbonden.

Medewerkers hebben geen omlijnde functies, maar verantwoordelijkheden die ze in vrijheid in kunnen vullen.

Hoe ze dat willen doen en waar ze dat doen, is aan hen.

 

Ik vind het ook mooi hoe Tonny Loorbach onder één paraplu inmiddels zes bedrijven heeft en een zevende in de opstart.

En om te groeien moet je durven loslaten, zegt hij.

 

Dat geldt ook voor jou.

Zeker als je niet gelukkig bent met het werk dat je doet.

 

Verandering is eng en mensen doen niet graag enge dingen.

Tenminste, de meesten niet.

Conservatisme kun je zien als een uiting van angst.

Het is een fundamentele menselijke angst om controle kwijt te raken, om het onbekende te omarmen.

Mensen willen geen controle loslaten, omdat ze dan de richting niet kunnen bepalen.

 

Volgens Semler zijn we hokjesmensen geworden en leven we in hokjesverband.

 

Mensen werken om zich goed te voelen, ergens bij te horen en een bijdrage te leveren

 

Ons leven is ingekaderd.

Zodanig dat voor veel mensen alleen iets ingrijpends hen tot verandering kan brengen.

Bijvoorbeeld een ernstige ziekte, een burn-out, een ontslag.

 

 

Durf uit je kader te stappen.

Sluit het verleden af en kijk met nieuwe ogen wat de wereld je brengt.

En wie weet, blijkt onvoorspelbaarheid een van de mooiste dingen in het leven.

Ook voor jou.

 

 

Vind je het te spannend om op eigen houtje het avontuur aan te gaan?

Graag loop ik als gids met je mee.

Je weet hoe je me kunt contacten.

 

 

 

 

Intuïtief werken zonder voorbedacht concept

Lang niet iedereen kan het.

En al kun je het, dan wil dat nog niet zeggen dat je het doet.

Paloma Varga Weisz (Mannheim 1966) doet het.

 

Afgelopen weekend bezocht ik een tentoonstelling van haar oeuvre in het Bonnefantenmuseum in Maastricht.

Getriggerd was ik door een tweetal artikelen over haar werk, in NRC.

Voor het eerst is haar werk nu in Nederland te zien.

 

Bijzonder is dat veel van haar oeuvre houtsnijwerk is.

Graag had ze namelijk een opleiding gevolgd aan een Duitse kunstacademie, maar daar werd ze in eerste instantie afgewezen.

Als alternatief schreef ze zich in voor de traditionele opleiding tot houtsnijder, in het Beierse Garmisch-Partenkirchen.

Stel je voor, drie jaar lang zwoegen op het snijden van hout tussen wat zij noemt, ‘de knickerbockers en koekoeksklokken’.

Naar haar zeggen, is het net zo moeilijk als ‘het ragfijn schillen van een houten appel’.

Nu weet ik niet hoe moeilijk het schillen van een houten appel is.

Maar vroeger werd mij als kind voorgehouden dat het heel knap was als je een appel kon schillen in een lange ongebroken schil.

Zo knap, dat je dan kon trouwen.

En als het schillen van een gewone appel in één doorlopende beweging al knap gevonden wordt, hoe vaardig moet je dan wel niet zijn als je een houten appel ragfijn wilt kunnen schillen.

Volgens Varga Weisz vereist het zowel grote fysieke als mentale inspanning en concentratie.

 

Overigens werkt zij niet alleen met hout.

Ze werkt met diverse materialen. Bijvoorbeeld ook met klei, met textiel of met samengestelde materialen.

Zij maakt driedimensionaal werk, films, hele installaties en ze schildert en tekent op papier.

 

Ze laat zich onder andere inspireren door werk van andere kunstenaars. Bijvoorbeeld door een tekening van Rembrandt, maar ook door pre-christelijke, middeleeuwse verbeeldingen.

In die laatste afbeeldingen en verhalen kon iedereen een andere rol aannemen dan je zou verwachten op basis van identiteit en rolpatronen.

Lichamen van zowel mannen als vrouwen hebben in het werk van Varga Weisz dan ook geen vaste vorm en mensen en dieren werden gecombineerd tot magische wezens.

 

Intuïtief werken zonder voorbedacht concept

 

Ze werkt deels intuïtief en zonder voorbedacht concept. Als ze begint aan een beeld, weet ze nog niet wat het wordt.

Bijvoorbeeld bij ‘Wilde Leute’ zet ze de beelden neer op een bijna schetsmatige manier.

En de terracotta figuurtjes zien eruit als wonderlijke androgyne mensen met dierenoren.

 

Met betrekking tot werk kunnen mensen als Varga Weisz een mooie inspiratiebron zijn.

 

Het was voor haar geen makkelijke weg om te komen waar ze nu is.

Ze werd in eerste instantie afgewezen voor de kunstacademie, maar stond open voor een alternatieve route.

Uit haar uitlatingen over de opleiding tot houtsnijder blijkt wel dat die opleiding qua omgeving niet echt haar wereld was.

Zeker als je in aanmerking neemt, dat zij als dochter van een kunstenaar opgroeide in een heel creatieve context.

Maar zij heeft zich het ambacht van het houtsnijden meer dan eigen gemaakt.

Na haar opleiding als houtsnijder werd ze aangenomen aan de kunstacademie in Düsseldorf.

En het houtsnijden is nu voor haar een belangrijk unique selling point.

 

Ze durft het proces zijn gang te laten gaan en durft te vertrouwen op haar intuïtie.

Ook in een begeleidingstraject naar ander werk is dat een belangrijke factor, die van invloed is op het resultaat van het traject.

Durf het proces zijn gang te laten gaan.

Want een tot in detail voorbedacht concept kan het proces flink verstoren.

Dat geldt ook voor een interne (of externe) criticus die steeds weer zijn oordeel laat horen.

 

En zit je eenmaal in het uitvoerende proces, ga dan voor het werk dat je voor ogen hebt.

Ga door, ook al vraagt het zowel grote fysieke als mentale inspanning en concentratie.

 

Zoals een van mijn oud-coachklanten naar aanleiding van mijn vorige e-mail het verwoordde:

Je e-mail was weer een goede trigger om werk te maken van het product dat ik in de markt wil zetten.

Dan zie ik jouw mailtje en denk, oh ja, gas er op!”

 

En gas erop blijven houden, denk ik dan.

 

Zou je eigenlijk wel ander werk willen, maar voelt het ook wel lekker comfortabel om te blijven zitten waar je zit?

Durf kritisch in eigen spiegel te kijken en neem zelf de regie over je loopbaan.

Durf de stap naar buiten te zetten en maak werk van ander werk.

En kun je daar wel wat hulp bij gebruiken?

Neem gerust contact met me op.

 

 

 

 

Laat je horen en participeer als je de geest krijgt

Dominee James Cleveland nodigt alle bezoekers daartoe uit.

Dat is inmiddels al bijna vijftig jaar geleden, maar nu te zien in de concertfilm Amazing Grace.

De film Amazing Grace is de registratie van twee optredens van Aretha Franklin in de Afro-Amerikaanse New Temple Missionary Baptist Church in de wijk Watts van Los Angeles.

Bij die registratie was het niet helemaal goed gegaan.

Sydney Pollack, de regisseur, had geen ervaring met het maken van muziekfilms. Hij was vergeten de clapperboards mee te nemen.

Die heb je nodig als je later beeld en geluid wilt synchroniseren.

Je hebt zo’n clapperboard vast wel eens gezien. Je weet wel, zo’n beschrijfbaar bord met een scharnierend deel dat hoorbaar tegen het bord kan worden geklapperd.

Op zo’n board wordt bij een filmproductie aangegeven om welk camerastandpunt, welke scène en welke take het gaat. Soms ook om welke productie het gaat en welke regisseur erbij betrokken is.

 

Laat je horen en participeer als je de geest krijgt

 

Maar goed, die clapperboards was Sydney Pollack dus vergeten.

En het werd echt monnikenwerk om beeld en geluid goed gesynchroniseerd te krijgen.

Maar dat was nog niet alles.

Toen de film eenmaal klaar was, verzette Aretha Franklin zich tegen het alsnog uitbrengen van de film. Om onduidelijke redenen.

Maar nu kun je de film zien.

En het schijnt een revelatie, een openbaring te zijn.

 

‘Hoe Aretha Franklin de geest kreeg’; de kop van het artikel in NRC trok mijn aandacht.

Wellicht ken jij ook van die momenten dat je de geest krijgt. Bijvoorbeeld dat je ineens je huis gaat opruimen, terwijl je al tijden tegen de rommel aankijkt en er niets gebeurt.

Of dat je ineens gaat sporten of anderszins een gezonde wending aan je levensritme geeft.

 

Maar wat is dan die geest? Is het een moment van inspiratie of gewoon een spontane energie boost?

Een spontane energie boost alleen is volgens mij niet genoeg om de geest te krijgenDe geest krijgen heeft vooral te maken met inspiratie.

Waardoor energie vrijkomt.

In de film nodigt dominee James Cleveland bezoekers uit om zich te laten horen en te participeren als ze de geest krijgen.

Als ze geïnspireerd worden door het optreden van Aretha Franklin, het begeleidende koor, de musici en de hele entourage.

En als je de beelden ziet, dan is het meer dan inspiratie. Het is eerder vervoering.

 

Het krijgen van de geest; een moment van helder inzicht of een helder weten. Ineens zien, weten en voelen dat het anders kan of moet.

Dat kan ook op het gebied van werk.

Dat je ineens de geest krijgt en voor jezelf heel helder hebt dat je het huidige werk niet langer wilt doen. En dat het tijd is om jouw bakens te verzetten.

Of dat je tot de conclusie komt dat alleen het door werken van een zelfhulpboek jou niet gaat helpen om jouw koers naar de toekomst uit te stippelen.

Ik hoor het met regelmaat van potentiële klanten, die contact met me leggen. Gisteren zelfs drie.

 

Het is ook slim om je op zo’n moment mee te laten nemen in de flow en gebruik te maken van de energie die vrijkomt om zaken naar jouw hand te zetten.

Want grijp je het moment van helderheid niet, dan loop je het risico dat als vanzelf een verdedigingsmechanisme in gang wordt gezet. Een mechanisme met als doel om alles bij het oude te houden.

Daar zit je dan met je ingeving en direct begint een interne dialoog met een sluwe gesprekspartner. De interne saboteur die heel goed weet hoe die jou ertoe kan aanzetten om alle plannen te laten varen. Of op zijn minst uit te stellen.

Wees hem voor en gun hem geen spreektijd. Neem een besluit.

 

 

Maak je interesse kenbaar voor het programma ‘Bouw je ideale loopbaan’.

En twijfel je of een programma in een kleine groep aansluit bij jouw behoeften, of dat een individueel coachtraject misschien beter bij je past?

Bel (0575-544588/ 06-54762865) me gerust.

 

 

 

 

 

Succes door slim in te spelen op behoeften in de markt

Slim waren ze, Daan van Renselaar en Wilco van de Kamp.

Acht jaar geleden hebben ze Stella fietsen opgericht.

Met een omzet van honderd miljoen euro is Stella marktleider in e-bikes.

 

Zelf heb ik geen Stella en ook geen e-bike.

Ik heb een mooie, sportieve, snelle fiets, waarop ik op eigen kracht heel wat kilometers weg kan trappen.

 

Succes door slim inspelen op behoeften in de markt

 

Toch vind ik het mooi hoe van Renselaar en van de Kamp succesvol hebben ingespeeld op de behoeften in de markt.

Hoe zij hun business hebben opgezet en hoe ze gegroeid zijn tot wat ze nu zijn.

 

Het begon vanuit de schuur van de ouders van Daan van Renselaar in Nunspeet.

Daan’s moeder wilde graag een elektrische fiets. Maar ze liep aan tegen de hoge prijzen van de beschikbare e-bikes.

 

Bovendien had ze nog een ander probleem.

Want hoe laat je zo’n zware elektrische fiets van 30 tot 35 kilo, snel repareren als een reparateur ver weg zit?

Zeker als je zelf niet mobiel genoeg bent om die zware fiets weg te brengen.

 

Zo begon het en zo sleutelde Daan van Renselaar acht jaar geleden zijn eerste e-bike in elkaar.

En ja hoor, in het schuurtje achter z’n ouderlijk huis.

 

Nu verwachtte ik dat Stella de naam van zijn moeder is, maar dat is niet het geval.

‘Stella’ is ‘ster’ in het Latijn en het Italiaans.

Een ster blinkt en ‘ster’ staat ook voor uitblinken.

En uitblinken wil Stella met zijn e-bikes.

 

Om te beginnen blinken ze uit door de prijs.

In vergelijking met andere merken e-bikes.

Zij werken zonder tussenhandel (groothandel en fietsenwinkels).

Kennelijk scheelt alleen dat al, 40% op de prijs.

 

Maar ook blinken ze uit door hun service.

Je hoeft zelf niet te gaan slepen met je e-bike, als die onderhoud vraagt of gerepareerd moet worden.

Zij bieden service aan huis.

Ook al hebben ze inmiddels een aantal servicecentra, verdeeld over het land.

 

Service aan huis is duidelijk een van hun Unique Selling Points.

Die service kost hen wat, maar levert hen veel meer op, dan dat het hen kost.

 

Lef hebben en lef blijven hebben om door te gaan; dat is hun devies als ondernemers.

Evenals het hebben van een stip op de horizon.

En die stip, die hebben ze.

In Duitsland hebben ze al voet aan de grond. En België en Denemarken volgen nog.

 

En ze gaan door met handig inspelen op ontwikkelingen.

Eerder dit jaar zijn ze hun Bike Project gestart.

Daarmee spelen ze handig in op aandacht voor duurzaamheid en ontwikkelingen op het gebied van mobiliteit.

 

Hun Bike Project is een onafhankelijk e-bike leasebedrijf:

Onafhankelijk omdat iedereen bij welke fietsenwinkel dan ook, en dat geldt ook voor online, via Bike Project een e-bike kan aanschaffen.

De winkel, het merk, het maakt niet uit. De e-bike hoeft niet per se via Stella Fietsen gekocht te zijn”.

 

 

Ontwikkelingen bijhouden, zowel economisch, maatschappelijk, politiek, als op je vakgebied is cruciaal.

Wil je aan kunnen sluiten bij ontwikkelingen en behoeften in de markt.

En dus succesvol zijn in je loopbaan.

 

Dat geldt niet alleen voor ondernemers.

Maar voor professionals in zijn algemeen.

 

Naast inzicht in die ontwikkelingen moet je heel helder hebben wat jij als professional te bieden hebt.

Zodat je een koppeling kunt maken tussen wat de markt nodig heeft en wat jij met jouw kwaliteiten in de markt wilt zetten.

Of je nu wilt werken in loondienst of als zelfstandige.

Dat maakt in principe geen verschil.

 

 

In mijn programma ‘Bouw je ideale loopbaan’ leer je hoe je zicht krijgt op ontwikkelingen in de markt.

Hoe je scherp krijgt wat jij te bieden hebt, dus wat jouw kwaliteiten zijn.

En hoe je de koppeling maakt tussen wat jij te bieden hebt en waar de markt behoefte aan heeft.

 

Lees hier wat het programma jou te bieden heeft en uit welke opties je kunt kiezen.

 

En wil je eerst je vragen aan me voorleggen?

Maak een afspraak met me voor een oriënterend gesprek. Klik daarvoor op deze link.

 

 

 

 

 

“Het gaat er bij het klimmen niet om dat je bovenkomt, maar dat je aan de klim begint”.

Als lid van de Nederlandse Klim- en Bergsportvereniging (NKBV) lees ik met interesse het magazine ‘De hoogtelijn’.

Het septembernummer heeft als thema ‘In hoger sferen, oerkracht, mythe en verwondering’.

Dat doet me lezen.

Want wat is het wat de bergen, zo intrigerend en bijzonder maakt?

Niet alleen voor mij.

 

Met name het interview met mentaal klimtrainer Arno Ilgner, fascineert me.

Ik ben zelf geen klimmer, maar in zijn verhaal zijn er duidelijk koppelingen te maken naar mijn werk als loopbaancoach.

 

“Het gaat er bij het klimmen niet om dat je bovenkomt, maar dat je aan de klim begint.  

En houd je aandacht tijdens het klimmen bij het huidige moment.

Zou je in je hoofd steeds maar bezig zijn met je wens om al boven te zijn, dan vergroot je de kans dat je voet wegglijdt van een trede omdat je je aandacht daar niet bij hield.

Of dat je vergeet te rusten waar dat goed kon, zodat je later in de route onnodig snel verzuurt.”

 

Heb je je loopbaandoel helder? Realiseer stap voor stap je doel. Net als bij klimmen.

 

Zo is het ook zaak om in een loopbaantraject, als het moment daar is, te beginnen met het realiseren van het doel dat jij je hebt gesteld.

Als je een helder beeld hebt van hoe jouw ideale werk eruitziet, ga er dan voor.

Zoals een van mijn coachklanten in zijn e-mail aangaf: “Zonder te veel uit te dokteren wat de details van mijn nieuwe baan zouden moeten zijn.”

En, zoals hij terecht aangaf: “Nu is het volhouden en doen.”

 

Want door te doen, de aandacht te focussen op elke stap en vol te houden, bereik je stap voor stap jouw doel.

 

Maar vergeet ook niet om bewust pas op de plaats te maken. Als je voelt dat het nodig is.

Bijvoorbeeld om jouw ervaringen te evalueren en daarvan te leren voor een volgende stap.

Arno Ilgner zegt daarover “Je moet je eigen conclusies altijd blijven bevragen. Als klimmer, als mens. Zo leer je niet alleen beter snappen hoe de zaken in elkaar zitten, maar leer je vooral ook hoe jijzelf in elkaar zit.”

 

 

Prestaties zijn namelijk diep verweven met de menselijke psyche, volgens Arno Ilgner.

“Je prestaties worden beïnvloed door je aandacht en je angst, maar ook door je emoties, je intuïtie en de manier waarop je jezelf als mens identificeert en beoordeelt.

Beschouw je jezelf als een hopeloze klimmer? Of raak je gefrustreerd als je uit een route met een lage waardering valt, omdat je vindt dat je die eigenlijk zou moeten uitklimmen?”

 

Dan heeft dat invloed op jouw prestaties.

 

En dat geldt niet alleen voor klimmers, maar ook voor succesvol werk maken van ander werk.

Overigens in zijn algemeenheid, voor het realiseren van doelen die je jezelf hebt gesteld.

 

 

Voor een klimmer is het belangrijk om een adequate inschatting te maken of een klimroute bij hem past. Dus het doel dat hij wil realiseren.

Voor jou als baanzoeker is het zaak om een helder beeld te hebben van het werk dat je wilt doen en dat optimaal past bij jou.

 

Een klimmer ‘leest’ zijn route alvorens die te klimmen, om zijn tactiek en zijn klimroute te bepalen.

Voor jou als baanzoeker is het belangrijk om jouw strategie en jouw tactiek uit te stippelen. Zodat je de kans aanzienlijk vergroot dat je jouw ideale werk echt realiseert.

 

 

Wil je, zoals een van mijn e-zine abonnees me vandaag mailde, misschien iets anders, maar heb je geen idee welke job bij je past?

Lees mijn aanbod betreffende het programma ‘Bouw je ideale loopbaan’ en meld je aan.

Gegarandeerd heb je na het programma een helder beeld van het werk dat je wilt doen.

En kun je in gesprekken heel duidelijk maken wie je bent en wat je kunt.

Bovendien heb je scherp wat jou van anderen onderscheidt; jouw Unique Selling Points (USP’s).

En last but not least:

Kan je een en ander beargumenteren aan de hand van jouw (werk)ervaring tot nu toe.

 

 

Meer lezen over het programma en je aanmelden voor ‘Bouw je ideale loopbaan’ kun je hier.

 

 

 

 

 

Een van de belangrijkste en moeilijkste beslissingen van zijn leven

Do Ho Suh groeide op in Zuid-Korea. Hij studeerde daar schilderkunst.

Om zijn kunststudie voort te zetten verhuisde hij naar de Verenigde Staten. Voor hem was dat één van de moeilijkste beslissingen van zijn leven.

Tegelijkertijd ook een van de belangrijkste.

Door zijn eigen thuis achter te laten, ging hij voor het eerst nadenken over en werd hij zich bewust van het concept ‘thuis’ als zodanig.

Dat een huis meer is dan een fysieke structuur van muren.

En dat je ergens thuis voelen ook een emotioneel en psychologisch concept is.

 

Een fijn huis, een thuis voelt als een (tweede) huid.

Zoals ook een kledingstuk zo lekker kan passen, dat je je daarin helemaal thuis voelt.

Misschien herken je dat.

Ik vind het grappig dat we het dan ook hebben over een ‘woontrui’ of een ‘huispak’.

 

Door zijn verhuizing van Zuid-Korea naar de Verenigde Staten raakte Do Ho Suh gefascineerd door hoe we ons als mens verhouden tot de ruimtes waarin we leven.

En wat het betekent om ‘thuis’ te zijn.

In zijn werk als kunstenaar komt dit thema op allerlei manieren naar voren.

 

Een van de belangrijkste en moeilijkste beslissingen van zijn levenDo Ho Suh: Hubs        © foto: Martin Langbroek

 

Zo maakte hij bijvoorbeeld prachtige architecturale werken van heel transparante stoffen en ontwikkelde hij een bijzondere techniek, de zogenaamde thread drawing.

Ik vond het mooi om een en ander te zien op de tijdelijke tentoonstelling van zijn werk in museum Voorlinden in Wassenaar.

 

 

Je thuis voelen beperkt zich overigens niet tot je thuis voelen in je huis.

Je thuis voelen is ook belangrijk op en in je werk.

Als je werk inhoudelijk en jouw werkomgeving optimaal bij je passen, dan voelt dat als ‘thuiskomen’.

In die formulering hoor ik dat ook wel eens van mijn coachklanten.

 

Maar matchen werk en werkomgeving niet (meer) met jou, dan voelt dat anders.

Soms kun je je daarvan pijnlijk bewust worden.

 

Dat overkwam een van mijn coachklanten, toen ze na zwangerschapsverlof en ouderschapsverlof weer terugkwam op haar werk.

 

Dat haar werk niet goed meer bij haar paste, was voor haar verlof al duidelijk voor haar.

En daardoor aanleiding om een coachtraject te starten.

Door haar verlof had ze het coachtraject tijdelijk ‘on hold’ gezet.

Maar toen ze na haar verlof de draad op haar werk weer oppakte, kwam bij haar keihard binnen dat de organisatie waar ze werkte haar ‘huis’ niet meer was.

Ontredderd en in tranen verliet ze het pand.

 

Zover hoeft het niet komen.

Durf tijdig oprecht en eerlijk in jouw eigen spiegel te kijken.

Durf een beslissing te nemen, ook al vind je dat moeilijk.

Durf los te laten en bij te sturen.

 

En weet je niet wat beter bij jou zou passen dan jouw huidige werk?  

Lees mijn aanbod betreffende het programma ‘Bouw je ideale loopbaan’.

In een kleine groep (maximaal zes deelnemers) ga je drie dagen lekker interactief aan het werk.

Aan de hand van een bewezen effectief trainingsprogramma, begeleid door mij als jouw trainer/coach.

Tussen de trainingsdagen in, ben je bezig met het uitwerken van je opdrachten en heb je contact met de mededeelnemers en met mij als jouw coach.

Met nog wat nawerk na dag 3, sta je gereed om het werk te realiseren dat optimaal bij jou past.

 

Dat is werk waarvan je energie krijgt.

Werk waarvoor je ’s ochtends fit je bed uit komt, met zin om aan het werk te gaan.

En werk waarbij je na een werkdag weer lekker opgeladen en met voldoening huiswaarts keert.

 

 

Wil je in een face to face gesprek helder krijgen of het programma ‘Bouw je ideale loopbaan’ bij jou past?

Neem gerust contact met me op.

 

 

 

 

 

Misbruik je talenten niet door ze niet te gebruiken

“Wat nou conservatorium?

Waarom zou een vrouw pianist moeten worden?

Je kunt maar beter gewoon trouwen en baby’s krijgen”.

 

Ze wordt hard uitgelachen als ze haar werkelijke ambitie kenbaar maakt: dirigent worden.

‘Ze’, is Antonia Brico in de film De dirigent.

Het verhaal speelt in de twintiger jaren van de vorige eeuw.

 

Antonia Brico is met haar ouders vanuit Nederland geëmigreerd naar Amerika.

Haar ouders blijken overigens niet haar biologische ouders te zijn.

Antonia werd geboren als kind van een Italiaanse pianist en een jonge Nederlandse vrouw, een tienermoeder.

Haar adoptieouders zijn met haar naar Amerika gevlucht, omdat de biologische moeder naarstig op zoek is naar haar dochter.

 

Antonia droomt ervan om dirigent te worden.

Ze heeft kennelijk het muzikaal talent van haar biologische vader.

Je ziet in de film hoe ze bij een concert de partituur meeleest en een zodanig scherp muzikaal gehoor heeft, dat ze feilloos een verkeerd gespeelde noot detecteert.

 

Haar ambitie, dirigent worden, wordt door niemand serieus genomen.

Vrouwen kunnen niet spelen in een orkest.

Vrouwen kunnen ook niet leiden.

Laat staan dat mannen zich in een orkest laten aansturen door een vrouw; dat druist in tegen alle tradities.

 

Maar Antonia blijft standvastig en overwint het ene obstakel na het andere.

Ze is de eerste vrouw die het Berlijns Philharmonisch Orkest, een van de beste orkesten ter wereld, dirigeerde.

En dat op 24-jarige leeftijd.

 

Misbruik je talenten niet door ze niet te gebruiken

Wist je dat nog steeds regelmatig beweerd wordt dat de eigenschappen die vereist zijn voor een dirigent, typisch mannelijk zijn.

Zoals bijvoorbeeld ‘een fysiek overwicht’?

Dat Jorma Panula (1930), die veel grote dirigenten van tegenwoordig heeft opgeleid, de hem gestelde vraag ‘of vrouwen kunnen dirigeren’ beantwoordde met:

Absoluut niet…. Vrouwen kunnen het proberen, maar het is echt anders. Ik zie ze hun best doen, zweten, hun gezicht betrekken, maar het wordt er alleen maar slechter van; het is puur een biologische kwestie”. 

En dat de jonge dirigent Vasili Petrenko (1976) bijvoorbeeld beweerde dat “een mooie vrouw voor het orkest de musici alleen maar afleidt”.

En de directeur van het Parijse conservatorium, zei dat dirigeren “niet te combineren valt met het moederschap”.

 

 

Ook al mogen vrouwen inmiddels wel leren dirigeren, op de dirigentenopleidingen melden zich nog altijd minder vrouwen aan dan mannen.

En als vrouwen eenmaal zijn afgestudeerd, dan stoten maar weinig vrouwen door naar de top.

 

 

Overigens is het niet alleen in de muziekwereld zo, dat je obstakels moet overwinnen om je talenten tot bloei te brengen.

Heel gemakkelijk worden ambities in de kiem gesmoord, bijvoorbeeld doordat mensen in je directe omgeving aangeven dat je onvoldoende talent hebt om te realiseren wat je voor ogen hebt.

Dat je beter je pijlen op iets anders kunt richten.

Of dat er geen droog brood te verdienen valt met wat jij voor ogen hebt en dat je jouw droom maar droom moet laten en een pragmatische keuze moet maken.

Of dat je als vrouw in een mannenberoep wel heel stevig in je schoenen moet staan om je te kunnen handhaven.

Dus dat je beter iets anders kunt kiezen.

 

Het zijn allemaal tegenargumenten, die ervoor zorgen dat je jouw talenten niet gebruikt.

Ze eerder wegstopt, dan dat je ze ontwikkelt.

 

 

Misbruik je talenten niet door ze niet te gebruiken

Koester je talenten.

Voedt ze waardoor je ze ontwikkelt en ze vol tot bloei kunnen komen.

 

 

In mijn programma Bouw je ideale loopbaan kom je jouw talenten op het spoor.

Je ervaart wat ze voor jou betekenen en je krijgt zicht op hoe je ze te gelde kunt maken in het werk dat je doet.

En hoe je jouw loopbaan zo dirigeert dat je realiseert wat je voor ogen hebt.

 

 

Wacht niet met je aanmelden voor het programma ‘Bouw je ideale loopbaan’, want de training is voor een selecte groep deelnemers.

Dat zijn er maximaal zes.

Wil je eerst je vragen aan me voorleggen?

Bel (0575 544588/ 06 54762865) of e-mail (marlene@lifeworkdesign.nl) me gerust.

 

 

 

 

 

Een relatiekeuze laat je ook niet afhangen van een test

“Ik ben op zoek naar wat echt bij me past. Waar ik niet uitgeput van thuis kom en waar ik echt plezier aan beleef.

Wat wil ik? En waar wil ik dat?”

 

Dat zijn vragen waar hij een antwoord op wil.

Hij weet van zichzelf dat hij makkelijk beïnvloedbaar is door anderen. En dat ook heeft laten gebeuren.

Zo wilde hij na het Voortgezet Onderwijs graag een jaar naar Amerika om zijn Engels te verbeteren. En vervolgens naar de Hotelschool te gaan.

Zijn ouders stonden daar helaas niet achter. Hij paste zich aan en ging op zoek naar een alternatief.

Nu wil hij graag eigen keuzes maken. Zelf de regie hebben over zijn keuzes en zijn eigen leven.

 

 

Zijn vraag is of ik testen heb, op grond waarvan hij antwoorden krijgt op zijn vragen.

Maar wil je zoiets belangrijks als een loopbaankeuze af laten hangen van een test?

 

Een relatiekeuze laat je ook niet afhangen van een test

 

Vergelijk een loopbaankeuze eens met een keuze voor een partner. Die laat je toch ook niet afhangen van een test?

Integendeel.

Je wilt de dialoog aangaan met de persoon zelf. Je wilt samen ervaringen opdoen.

Daarbij stap voor stap ervaren, zowel met je gevoel als je verstand, of jullie bij elkaar passen.

En dat is heel wijs.

 

Mogelijk dat je in tweede instantie jouw ervaringen gaat delen met anderen.

Met anderen erover praten om voor jezelf helder te krijgen of die persoon echt bij je past.

 

 

Bij loopbaankeuzes zou het niet anders moeten zijn.

Of het nu gaat om een eerste keuze, een vervolgstap in dezelfde richting of een loopbaanswitch.

Laat een loopbaankeuze, net als een relatiekeuze niet afhangen van de resultaten van een test.

Ook al ben je, net als mijn coachklant, misschien daartoe geneigd.

 

 

Heb je een loopbaanvraag, dan lijkt een test een makkelijke oplossing om tot een antwoord te komen.

Maar of je een antwoord krijgt waar jij uiteindelijk gelukkig van wordt?

Dat betwijfel ik.

 

 

Net als bij partnerkeuze zal je de dialoog aan moeten gaan. In eerste instantie met jezelf. In tweede instantie met anderen.

Zeker als je, net als mijn coachklant, zelf de regie wilt hebben over jouw leven en dus de keuzes die je maakt.

 

 

Wil je zelf invloed hebben op je loopbaan en jouw leven?

Ontwikkel loopbaancompetenties, zodat je competent bent om jouw keuzes te maken.

Want maak je zelf geen keuzes, dan worden ze heel makkelijk door anderen voor je gemaakt.

 

In mijn programma Bouw je ideale loopbaan maak je je die loopbaancompetenties eigen.

Zodat je zelf kunt sturen in jouw loopbaan en elk moment de keuzes kunt maken die passen bij jou, als persoon en als professional.

 

Waar moet je dan concreet aan denken?

Geïnspireerd door een college van Marinka Kuipers, loopbaanwetenschapper aan de Open Universiteit, noem ik 5 loopbaancompetenties:

 

  1. Kwaliteitenreflectie:

Aan de hand van jouw succesverhalen identificeer je jouw kwaliteiten.

Doordat je ze destilleert uit jouw succesverhalen maak je ze je gemakkelijk eigen. En heb je gelijk het bewijsmateriaal aan de hand waarvan jij kunt laten zien wat de inzet van jouw kwaliteiten een potentiële werkgever oplevert.

 

  1. Motievenreflectie:

Je hebt ervaren waar jouw vuurtje van gaat branden. Welke waarden jij terug wilt zien in jouw werk en wat jou drijft.

 

  1. Onderzoek verrichten naar werk:

Onafhankelijk van vacatures, werving- en selectiebureaus of recruiters, doe je zelf jouw onderzoek naar waar op de arbeidsmarkt mensen zoals jij nodig zijn.

 

  1. Netwerken:

En effectief netwerken is echt iets anders dan jouw netwerk inzetten om jouw cv onder de aandacht te brengen.

 

  1. Loopbaanzelfsturing:

Vrijwel niemand blijft nog hangen in een dezelfde baan.

Dat betekent dat je wendbaar moet zijn en jezelf moet blijven ontwikkelen, als persoon en als professional.

Loopbaanzelfsturing betekent ook risico’s durven nemen.

Maar heb je het programma Bouw je ideale loopbaan gevolgd, dan zijn die risico’s gecalculeerd; je kunt ze overzien.

Bovendien heb je na het programma alternatieven bij de hand. Want als je geen alternatieven hebt, dan kun je ook niet kiezen.

 

 

Het trainingsprogramma is voor een beperkte groep. Er kunnen maar maximaal 6 mensen deelnemen.

Dus meld je snel aan.

Wil je eerst je vragen aan me voorleggen? Bel (0575-544588/ 0654762865) of e-mail (marlene@lifeworkdesign.nl) me gerust.

 

 

 

 

 

Talent moet je elke dag water geven, als een plantje

Cleve Backster was een van de eersten die opperden dat planten door onze intenties worden beïnvloed.

Dat idee leek zo belachelijk, dat er kennelijk veertig jaar lang de spot mee werd gedreven.

Backster werd berucht door experimenten die volgens hem aantoonden dat levende organismen de gedachten van een mens kunnen lezen en erop kunnen reageren.

Ook heeft hij aangetoond dat er een voortdurende informatiestroom is tussen alle levende organismen, in twee richtingen.

 

Alle organismen -van bacterie tot mens- schijnen zonder onderbreking op kwantumniveau met elkaar te communiceren.

Door dat mechanisme kunnen gedachten fysieke effecten teweegbrengen.

Hij toonde dat aan met gebruik van een leugendetector (polygraaf). In Amerika was hij namelijk de belangrijkste expert op het gebied van de leugendetector.

Een leugendetector laat zien wanneer iemands zenuwstelsel onder spanning staat, nog voordat de persoon zelf zich daarvan bewust is.

 

Met zo’n leugendetector deed Backster allerlei proeven, onder andere met planten.

Hij bedacht manieren waarop hij een plant kon laten schrikken door die te bedreigen.

Bijvoorbeeld door een lucifer af te strijken en het blad te schroeien.

Maar hij hoefde het nog niet eens te doen, zo bleek.

Het denken was al genoeg.

 

Zodra hij het dacht, schoot de naald naar de top van het polygram en sprong er bijna af.

Hij had de plant niet verschroeid; hij had het alleen maar overwogen.

Volgens de polygraaf had de plant de gedachte als een direct gevaar geregistreerd en er onmiddellijk in paniek op gereageerd.

 

Backster rende naar het bureau van zijn secretaresse in het belendende kantoor en ging op zoek naar lucifers.

Toen hij terugkwam registreerde de polygraaf nog steeds verontrusting van de plant.

Hij streek een lucifer af en hield het vlammetje onder een van de bladeren. De naald van de polygraaf bleef heftig zigzaggen.

Nu bracht Backster de lucifers terug naar het bureau van zijn secretaresse.

De bewegingen van de naald werden rustiger en tekenden even later alleen nog maar een vlakke lijn.

 

Backster wist niet goed wat hij ervan moest denken en ging door met zijn experimenten met planten.

Dossierladen vol verzamelde hij met onderzoeksresultaten op het terrein van wat hij noemde ‘primaire perceptie’.

 

Planten vertoonden duidelijke reacties op menselijke emotionele ups en downs.

Ze reageerden vooral op bedreigingen en andere vormen van negatieve intentie.

Dat deden overigens niet alleen planten, maar bijvoorbeeld ook pantoffeldiertjes, schimmelkweken, eieren, yoghurt.

Backster toonde zelfs aan dat ook lichaamsvochten als bloed en zaadvocht reacties te zien gaven die een afspiegeling waren van de gemoedstoestand van hun donor.

 

Dat zet aan tot nadenken.

 

Dat planten reageren op intenties, die indruk heb ik ook.

Een paar weken terug, toen het lange tijd droog was, stond onze Kirengeshoma er zielig bij.

 

Volgens mij is die ter ziele”, zei mijn echtgenoot. De blaadjes zagen er beroerd uit en hij liet zijn kop hangen.

Zoals wel vaker, was ik lekker aan het rommelen in de tuin. Goed voor mijn planten zorgen is voor mij ontspanning en ik doe het met aandacht en liefde.

En als een plant er slecht aan toe is, zoals onze Kirengeshoma, dan voel ik me al gauw geroepen om mijn bijdrage te leveren.

Al na een uur stond hij er weer mooi bij. Strak in het blad en zijn kop fier omhoog.

 

Talent moet je elke dag water geven, als een plantje© foto: Martin Langbroek

 

En ik natuurlijk trots op het resultaat. En als een kind zo blij, mijn echtgenoot er deelgenoot van maken.

Hoe heb je dat gefikst?”, vroeg hij mij.

“Nou, liefde, aandacht en wat water doen wonderen”.

 

 

Ook jouw talenten moet je elke dag water geven, als een plantje.

En dat water geven moet je doen met aandacht en met liefde.

Een talent moet je voeden, bij voorkeur dagelijks.

Want een talent moet je ontwikkelen.

Het is een vermogen om iets heel goed te kunnen, een leerpotentie.

Er is oefening nodig om die potentie tot ontwikkeling te brengen.

Uit onderzoek blijkt bijvoorbeeld dat tienduizend uur oefening nodig zijn om een beheersingsniveau te bereiken van wereldklasse.

 

 

 

Wil je talenten kunnen ontwikkelen, dan moet je een beeld hebben van wat jouw talenten zijn.

In een traject bij Life\Work Design ga je volop aan het werk om jouw talenten boven water te krijgen.

Of dat nu is in een individueel loopbaantraject of in het programma ‘Bouw je ideale loopbaan’ .

Je krijgt scherp met welke talenten je het liefste bezig bent. Want je kunt in potentie wel iets goed kunnen, maar het ook leuk vinden is mogelijk nog een ander verhaal.

En cruciaal is ook welke omgeving jij, net als een plant, nodig hebt om jouw talenten te ontwikkelen. Zodat jij kunt groeien en bloeien.

Ook daar besteden we dus volop aandacht aan.

 

 

 

 

 

Obstakels zijn omleidingen in de juiste richting

Heb jij ook zo’n hekel aan obstakels op jouw weg? En de omleidingen om ze te vermijden?

De maand augustus vond er groot onderhoud plaats op de weg van Zutphen naar Arnhem en Nijmegen.

Dat betekende dus dat ik een omleiding moest volgen. Een omleiding die me algauw twintig minuten extra en mijn goede humeur kostte.

 

Ik ben dan geneigd om naar alternatieven te zoeken.

Soms pakt dat verkeerd uit.

Zo koos ik in plaats van voor de auto, voor de trein naar Elst. In die trein was het snikheet, geen airco zoals ik had verwacht.

Bovendien vielen er op de terugweg allerlei treinen uit door de hitte. En kon ik pas vele uren later dan gedacht, weer huiswaarts.

Maar soms pakt een alternatief ook heel goed uit.

Zo ontdekte ik dat de afslag nemen naar Velp en door Velp naar Arnhem rijden me geen extra tijd kost om in Arnhem te komen.

En na de vakantieperiode is dat een goed alternatief om de files bij Velperbroek te mijden.

 

 

Ook als je bezig bent met het verwerven van een nieuwe baan word je soms voor obstakels geplaatst.

Word je bijvoorbeeld niet uitgenodigd voor een sollicitatie- of selectiegesprek, dan is dat een teleurstelling.

Dat wordt het des te meer als je wel uitgenodigd bent voor een eerste gesprek, maar niet verder komt dan de eerste ronde.

En nog sterker, als je wel wordt uitgenodigd voor een vervolggesprek, maar uiteindelijk toch niet wordt uitverkozen.

 

Dat is balen. Soms is het heel erg zuur.

Je hebt het gevoel dat je er bijna bent, maar uiteindelijk ben je er nog helemaal niet.

Alsof je voor een wegversperring staat.

Je bent vlakbij jouw doel, maar door de versperring kun je jouw doel niet bereiken.

 

Obstakels zijn omleidingen in de juiste richting

 

Wist je dat een obstakel ook heel positief kan uitwerken?

Dat het, wanneer je erop terugkijkt, een omleiding kan zijn in de juiste richting?

 

Frits bijvoorbeeld, die werd niet uitgenodigd voor een sollicitatiegesprek en vroeg de werkgever waarom niet.

Zo kwam hij de criteria aan de weet aan de hand waarvan men had geselecteerd.

Bij de selectie hebben ze vooral gelet op soortgelijke ervaring in openbare ruimte en groen, gesprekservaring met diverse marktpartijen en ervaring binnen het gemeentelijk werkveld.

 

Het is maar goed dat Frits niet uitgenodigd is voor een gesprek.

Want de verkregen informatie over het selectieproces wees Frits in de richting van vacatures die beter aansluiten bij zijn huidige werkervaring.

En niet onbelangrijk, het werk dat hij het allerliefste doet.

Dat is met name het geven van bedrijfskundig advies en advies met betrekking tot financieringen in een functie als relatiemanager binnen het MKB.

 

 

En zo had Karlijn al twee positieve gesprekken achter de rug. Ze was er bijna, maar werd het uiteindelijk niet.

Een verlies, dat ze toch even moest verwerken.

Maar met de positieve feedback kan ze haar voordeel doen.

Ze kreeg te horen dat ze een energieke en open indruk geeft en goed contact maakt.

Dat ze een bijdrage levert aan een fijn en prettig gesprek, nuchter overkomt, vooruitdenkt, verbindingen legt en meerdere belangen in ogenschouw neemt.

Ze weet dat ze wat betreft die punten in elk geval goed zit. Dat sterkt haar in haar presentatie.

 

Maar ook leerpunten zijn goed om te horen. Ook al ervaar je dat niet altijd zo.

Zo kreeg een van mijn coachklanten te horen dat het goed is om te oefenen met to the point formuleren, omdat hij geneigd is om te breedsprakig te zijn.

En dat hij contact moet maken met elke gesprekspartner.

 

 

Overigens hoeft het lang niet altijd aan jou te liggen als je bij selectie afgewezen wordt.

Vaak blijkt in een selectieproces dat de organisatie zelf ook nog zoekende is wat voor iemand ze specifiek nodig hebben. En wat de inhoud van de functie moet gaan worden.

Zie een sollicitatiegesprek als wederzijds oriënterend.

Jij bent op weg naar een nieuwe baan, maar weet nog niet heel precies wat. De organisatie is op zoek naar een nieuwe medewerker, maar weet nog niet precies wie.

Door een sollicitatiegesprek open in te gaan kunnen jullie erachter komen of jullie op dezelfde weg terechtkomen of dat jullie wegen beter kunnen scheiden.

 

 

Het is vervelend als je op weg naar jouw nieuwe baan belemmerd wordt.

Maar realiseer je dat obstakels een omleiding kunnen zijn in de juiste richting. En dat je door die omleidingen steeds verder in de richting komt van jouw doel.

 

 

 

Het is belangrijk dat je weet wat jouw doel is om de weg ernaartoe te kunnen bepalen.

Heb je nog geen helder beeld van wat je te bieden hebt en van het werk dat je wilt doen?

In een individueel loopbaantraject kom je tot een heldere omschrijving van het profiel van jouw ideale werk.

Aan de hand van dat profiel ga je gericht op zoek naar de concrete mogelijkheden op de arbeidsmarkt, die daarin passen.

En door het stevige fundament waaraan je in het loopbaantraject hebt gebouwd, kun je succesvol jouw ideale baan realiseren.